

بسمه تعالى 20 / 9 / 1358 محضر مقدس حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دام عمره العالى اشخاصى زمينهاى موات بالاصل را در سنوات عديده حصار كشى كرده و به قصد مالكيت محصور نمودهاند؛ ولى روى آن كار زراعى و آبادانى انجام ندادهاند و بعضى از آن را به ثبت رسانيده و بعضى را هنوز به ثبت نرسانيدهاند. اكنون اهالى محل مدعى هستند كه زمينها متعلق به بيت المال است و بايد بين مستضعفين تقسيم شود. متصرفين مىگويند: «خودمان آن را آباد مىكنيم و زراعت يا درخت كارى مىنماييم». با توجه به آييننامۀ مصوب شوراى انقلاب كه مىگويد: «بايد دو سال به متصرفين مهلت داده شود» و با توجه به نحوۀ تصرف و تملك اراضى موات در اسلام، تكليف اين اراضى چيست؟
اُمورى كه در احياء معتبر است
۱. بسمه تعالى، به مقدارى كه متصرف قدرت احيا دارد و به نحوى كه تعطيل زمين نشود، تحجير كننده حق اولويت دارد و ديگران حق مزاحمت او را در اين مقدار ندارند.