حجةالاسلام حاج سید تقی دُرچه‌ای، مبتلا به بیماری سختی شده بود، ایشان با دیدن امام به لحن دل شکسته‌ای زبان به سخن گشود و گفت: «آقا، پزشکان مرا جواب کرده‌اند و می‌گویند امیدی به سلامتی‌ات نمی‌باشد.» امام دستی نوازشگر بر سر او کشیدند و برای سلامتی‌اش دعا کردند. حالا از آن موضوع چهار سال می‌گذرد و او هنوز با سلامتی ادامه حیات می‌دهد.»