امام در این فکر نبود که نامه نوشتن به یک مرکز فرهنگی در یک شهرستان دورافتاده ممکن است کسر شأن و وجهه‌ای برای ایشان باشد. این را تکلیف خودشان می‌‌دانستند که حجت را بر کسانی که داعیه دینداری دارند، تمام کنند و آنها را وارد میدان مبارزه نمایند.