بسم‌اللّه الرحمن الرحيم قالَ رسولُ‌اللّه ـ صلَّى‌اللّه عليه و آله و سلَّم: اِنّى تاركٌ فيكُمُ الثّقلَيْنِ كتابَ‌اللّه‌ِ و عترتى اهلَ بيتى؛ فإِنَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتّىٰ يَرِدَا عَلَىَّ الْحَوضَ. الحمدُللّه و سُبحانَكَ؛ اللّٰهُمَّ صلِّ على محمدٍ و آلهِ مظاهر جمالِك و جلالِك و خزائنِ اسرارِ كتابِكَ الّذى تجلّى فيه الأَحديّةُ بِجميعِ أسمائكَ حتّى المستأثر منها الّذى لايَعْلَمُهُ غَيرُك؛ و اللَّعنُ على ظالِميهم اصلِ الشَجَرةِ الخَبيثةِ.
و بعد، اينجانب مناسب مى‌دانم كه شمه‌اى كوتاه و قاصر در باب «ثقلين» تذكر دهم؛ نه از حيث مقامات غيبى و معنوى و عرفانى، كه قلم مثل منى عاجز است از جسارت در مرتبه‌اى كه عرفان آن بر تمام دايرۀ وجود، از ملك تا ملكوت اعلىٰ و از آنجا تا لاهوت و آنچه در‌فهم من و تو نايد، سنگين و تحمل آن فوق طاقت، اگر نگويم ممتنع‌است؛ و نه از آنچه بر بشريت گذشته است، از مهجور‌بودن از حقايق مقام والاى «ثقل اكبر» و «ثقل كبير» كه از هر چيز اكبر است جز ثقل اكبر كه اكبر مطلق است؛ و نه از آنچه گذشته است بر اين‌دو ثقل از دشمنان خدا و طاغوتيان بازيگر كه شمارش آن براى مثل منى ميسر نيست با قصور اطلاع و وقت محدود؛ بلكه مناسب ديدم‌اشاره‌اى گذرا و بسيار كوتاه از آنچه بر اين دو ثقل گذشته است بنمايم.
شايد جملۀ لَنْ يَفْتَرِقٰا حتّى يَرِدٰا عَلَىَّ الْحَوض اشاره باشد بر اينكه‌بعد از وجود مقدس رسول‌اللّه ـ صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ هرچه بر يكى از اين دو گذشته است بر ديگرى گذشته است و مهجوريت هر يك مهجوريت ديگرى است، تا آنگاه كه اين دو مهجور بر رسول خدا در «حوض» وارد شوند. و آيا اين «حوض» مقام اتصال كثرت به وحدت است و اضمحلال قطرات در دريا است، يا چيز ديگر كه به عقل و عرفان بشر راهى ندارد. و بايد گفت آن ستمى كه از طاغوتيان بر اين دو وديعۀ رسول اكرم ـ صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ گذشته، بر امت مسلمان بلكه بر بشريت گذشته است كه قلم از آن عاجز است. و ذكر اين نكته لازم است كه حديث «ثقلين» متواتر بين جميع مسلمين است و [در] كتب اهل سنت از «صحاح ششگانه» تا كتب ديگر آنان، با الفاظ مختلفه و موارد مكرره از پيغمبر اكرم ـ‌صلى‌اللّه‌‌عليه و آله و سلم ـ به طور متواتر نقل شده است. و اين حديث شريف حجت قاطع است بر جميع بشر بويژه مسلمانان مذاهب مختلف؛ و بايد همۀ مسلمانان كه حجت بر آنان تمام است جوابگوى آن باشند؛ و اگر عذرى براى جاهلان بيخبر باشد براى علماى مذاهب نيست.
اكنون ببينيم چه گذشته است بر كتاب خدا، اين وديعۀ الهى و ماترك پيامبر اسلام ـ‌صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ مسائل أسف‌انگيزى كه بايد براى آن خون گريه كرد، پس از شهادت حضرت على(ع) شروع شد. خودخواهان و طاغوتيان، قرآن كريم را وسيله‌اى كردند براى حكومتهاى ضد قرآنى؛ و مفسران حقيقى قرآن و آشنايان به حقايق را كه سراسر قرآن را از پيامبر اكرم ـ صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ دريافت كرده بودند و نداى اِنّى تاركٌ فيكُمُ الثقلان در گوششان بود با بهانه‌هاى مختلف و توطئه‌هاى از پيش تهيه شده، آنان را عقب زده و با قرآن، در حقيقت قرآن را ـ كه براى بشريت تا ورود به حوض بزرگترين دستور زندگانى مادى و معنوى بود و است ـ از صحنه خارج كردند ؛ و بر حكومت عدل الهى ـ كه يكى از آرمانهاى اين كتاب مقدس بوده و هست ـ خط بطلان كشيدند و انحراف از دين خدا و كتاب و سنت الهى را پايه‌گذارى كردند، تا كار به جايى رسيد كه قلم از شرح آن شرمسار است.
و هرچه اين بنيان كج به جلو آمد كجيها و انحرافها افزون شد تا آنجا كه قرآن كريم را كه براى رشد جهانيان و نقطۀ جمع همۀ مسلمانان بلكه عائلۀ بشرى، از مقام شامخ احديت به كشف تام محمدى(ص) تنزل كرد كه بشريت را به آنچه بايد برسند برساند و اين وليدۀ «علم الاسماء» را از شرّ شياطين و طاغوتها رها سازد و جهان را به قسط و عدل رساند و حكومت را به دست اولياءاللّه، معصومين ـ‌عليهم صلوات الاولين و الآخرين بسپارد تا آنان به هر كه صلاح بشريت است بسپارند ـ چنان از صحنه خارج نمودند كه گويى نقشى براى هدايت ندارد و كار به جايى رسيد كه نقش قرآن به دست حكومتهاى جائر و آخوندهاى خبيثِ بدتر از طاغوتيان وسيله‌اى براى اقامۀ جور و فساد و توجيه ستمگران و معاندان حق تعالى شد. و مع‌الأسف به دست دشمنان توطئه‌گر و دوستان جاهل، قرآن اين كتاب سرنوشت‌ساز، نقشى جز در گورستانها و مجالس مردگان نداشت و ندارد و آنكه بايد وسيلۀ جمع مسلمانان و بشريت و كتاب زندگى آنان باشد، وسيلۀ تفرقه و اختلاف گرديد و يا بكلى از صحنه خارج شد، كه ديديم اگر كسى دم از حكومت اسلامى برمى‌آورد و از سياست، كه نقش بزرگ اسلام و رسول بزرگوار ـ‌صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ و قرآن و سنت مشحون آن است، سخن مى‌گفت گويى بزرگترين معصيت را مرتكب شده؛ و كلمۀ «آخوند سياسى» موازن با آخوند بى‌دين شده بود و اكنون نيز هست.
و اخيراً قدرتهاى شيطانى بزرگ به وسيلۀ حكومتهاى منحرفِ خارج از تعليمات اسلامى، كه خود را به دروغ به اسلام بسته‌اند، براى محو قرآن و تثبيت مقاصد شيطانى ابرقدرتها قرآن را با خط زيبا طبع مى‌كنند و به اطراف مى‌فرستند و با اين حيلۀ شيطانى قرآن را از صحنه خارج مى‌كنند. ما همه ديديم قرآنى را كه محمدرضاخان پهلوى طبع‌كرد و عده‌اى را اغفال كرد و بعض آخوندهاى بيخبر از مقاصد اسلامى هم مداح او بودند. و مى‌بينيم كه ملك فهد هر سال مقدار زيادى از ثروتهاى بى‌پايان مردم را صرف طبع قرآن كريم و محالّ تبليغاتِ مذهبِ ضد قرآنى مى‌كند و وهابيت ، اين مذهب سراپا بى‌اساس و خرافاتى را ترويج مى‌كند؛ و مردم و ملتهاى غافل را سوق به سوى ابرقدرتها مى‌دهد و از اسلام عزيز و قرآن كريم براى هدم اسلام و قرآن بهره‌بردارى مى‌كند.
ما مفتخريم و ملت عزيز سرتاپا متعهد به اسلام و قرآن مفتخر است كه پيرو مذهبى است كه مى‌خواهد حقايق قرآنى، كه سراسر آن از وحدت بين مسلمين بلكه بشريت دم مى‌زند، از مقبره‌ها و گورستانها نجات داده و به عنوان بزرگترين نسخۀ نجات دهندۀ بشر از جميع قيودى كه بر پاى و دست و قلب و عقل او پيچيده است و او را به سوى فنا و نيستى و بردگى و بندگى طاغوتيان مى‌كشاند نجات دهد. و ما مفتخريم كه پيرو مذهبى هستيم كه رسول خدا مؤسس آن به امر خداوند تعالى بوده، و اميرالمؤمنين على بن ابيطالب، اين بندۀ رها شده از تمام قيود، مأمور رها كردن بشر از تمام اغلال و بردگيها است. ما مفتخريم كه كتاب نهج‌البلاغه كه بعد از قرآن بزرگترين دستور زندگى مادى و معنوى و بالاترين كتاب رهايى‌بخش بشر است و دستورات معنوى و حكومتى آن بالاترين راه نجات است، از امام معصوم ما است. ما مفتخريم كه ائمۀ معصومين، از على بن ابيطالب گرفته تا منجى‌بشر حضرت مهدى صاحب زمان ـ عليهم آلاف التحيات والسلام ـ كه‌به قدرت خداوند قادر، زنده و ناظر امور است ائمۀ ما هستند. ما مفتخريم كه ادعيۀ حياتبخش كه او را «قرآن صاعد» مى‌خوانند از ائمۀ معصومين ما است. ما به «مناجات شعبانيۀ» امامان و «دعاى عرفات» حسين بن على ـ عليهما السلام ـ و «صحيفۀ سجاديه» اين زبور آل محمد و «صحيفۀ فاطميه» كه كتاب الهام شده از جانب خداوند تعالى به زهراى مرضيه است از ما است. ما مفتخريم كه «باقرالعلوم» بالاترين شخصيت تاريخ است و كسى جز خداى تعالى و رسول ـ صلى‌اللّه عليه و آله ـ و ائمۀ معصومين‌‌عليهم‌السلام ـ مقام او را درك نكرده و نتوانند درك كرد، از ما است. و ما مفتخريم كه مذهب ما «جعفرى» است كه فقه ما كه درياى بى‌پايان است، يكى از آثار اوست . و ما مفتخريم به همۀ ائمۀ معصومين ـ عليهم صلوات‌اللّه ـ و متعهد به پيروى آنانيم. ما مفتخريم كه ائمۀ معصومين ما ـ صلوات اللّه و سلامه عليهم ـ در راه تعالى دين اسلام و در راه پياده كردن قرآن كريم كه تشكيل حكومت عدل يكى از ابعاد آن است، در حبس و تبعيد به سر برده و عاقبت در راه براندازى حكومتهاى جائرانه و طاغوتيان زمان خود شهيد شدند. و ما امروز مفتخريم كه مى‌خواهيم مقاصد قرآن و سنت را پياده كنيم و اقشار مختلفۀ ملت ما در اين راه بزرگِ سرنوشت‌ساز سر از پا نشناخته، جان و مال و عزيزان خود را نثار راه خدا مى‌كنند.
ما مفتخريم كه بانوان و زنان پير و جوان و خرد و كلان در صحنه‌هاى فرهنگى و اقتصادى و نظامى حاضر، و همدوش مردان يا بهتر از آنان در راه تعالى اسلام و مقاصد قرآن كريم فعاليت دارند؛ و آنان كه توان جنگ دارند، در آموزش نظامى كه براى دفاع از اسلام و كشور اسلامى از واجبات مهم است شركت، و از محروميتهايى كه توطئۀ دشمنان و ناآشنايى دوستان از احكام اسلام و قرآن بر آنها بلكه بر اسلام و مسلمانان تحميل نمودند، شجاعانه و متعهدانه خود را رهانده و از قيد خرافاتى كه دشمنان براى منافع خود به دست نادانان و بعضى آخوندهاى بى‌اطلاع از مصالح مسلمين به وجود آورده بودند، خارج نموده‌اند؛ و آنان كه توان جنگ ندارند، در خدمت پشت جبهه به نحو ارزشمندى كه دل ملت را از شوق و شعف به لرزه درمى‌آورد و دل دشمنان و جاهلان بدتر از دشمنان را از خشم و غضب مى‌لرزاند، اشتغال دارند. و ما مكرر ديديم كه زنان بزرگوارى زينب‌گونه ـ عليها سلام‌اللّه ـ فرياد مى‌زنند كه فرزندان خود را از دست داده و در راه خداى تعالى و اسلام عزيز از همه چيز خود گذشته و مفتخرند به اين امر؛ و مى‌دانند آنچه به دست آورده‌اند بالاتر از جنات نعيم است، چه رسد به متاع ناچيز دنيا.
و ملت ما بلكه ملتهاى اسلامى و مستضعفان جهان مفتخرند به‌اينكه دشمنان آنان كه دشمنان خداى بزرگ و قرآن كريم و اسلام عزيزند، درندگانى هستند كه از هيچ جنايت و خيانتى براى مقاصد شوم جنايتكارانۀ خود دست نمى‌كشند و براى رسيدن به رياست و مطامع پست خود دوست و دشمن را نمى‌شناسند. و در رأس آنان امريكا اين تروريست بالذات دولتى است كه سرتاسر جهان را به آتش‌كشيده و هم پيمان او صهيونيست جهانى است كه براى رسيدن به مطامع خود جناياتى مرتكب مى‌شود كه قلمها از نوشتن و زبانها از گفتن آن شرم دارند؛ و خيال ابلهانۀ «اسرائيل بزرگ»! آنان را‌به هر جنايتى مى‌كشاند. و ملتهاى اسلامى و مستضعفان جهان مفتخرند كه دشمنان آنها حسين اردنى اين جنايت پيشۀ دوره‌گرد، و حسن و حسنى مبارك هم آخور با اسرائيل جنايتكارند و در راه خدمت به امريكا و اسرائيل از هيچ خيانتى به ملتهاى خود رويگردان نيستند. و ما مفتخريم كه دشمن ما صدام عفلقى است كه دوست و دشمنْ او را به جنايتكارى و نقض حقوق بين‌المللى و حقوق بشر مى‌شناسند و همه مى‌دانند كه خيانتكارىِ او به ملت مظلوم عراق و شيخ‌نشينان خليج، كمتر از خيانت به ملت ايران نباشد. و ما و ملتهاى مظلوم دنيا مفتخريم كه رسانه‌هاى گروهى و دستگاههاى تبليغات جهانى، ما و همۀ مظلومان جهان را به هر‌جنايت و خيانتى كه ابرقدرتهاى جنايتكار دستور مى‌دهند متهم‌مى‌كنند. كدام افتخار بالاتر و والاتر از اينكه امريكا با همۀ ادعاهايش و همۀ ساز و برگهاى جنگى‌اش و آنهمه دولتهاى سرسپرده‌اش و به دست داشتن ثروتهاى بى‌پايانِ ملتهاى مظلوم عقب‌افتاده و در دست داشتن تمام رسانه‌هاى گروهى، در مقابل ملت غيور ايران و كشور حضرت بقية‌اللّه ـ ارواحنا لمقدمه الفداء ـ آنچنان وامانده و رسوا شده است كه نمى‌داند به كه متوسل شود! و رو به هر كس مى‌كند جواب رد مى‌شنود! و اين نيست جز به مددهاى غيبى حضرت بارى تعالى ـ جلَّت عظمتُه كه ملتها را بويژه ملت ايران اسلامى را بيدار نموده و از ظلمات ستمشاهى به نور اسلام هدايت نموده.
من اكنون به ملتهاى شريف ستمديده و به ملت عزيز ايران توصيه مى‌كنم كه از اين راه مستقيم الهى كه نه به شرقِ ملحد و نه به غربِ ستمگرِ كافر وابسته است، بلكه به صراطى كه خداوند به آنها نصيب فرموده است محكم و استوار و متعهد و پايدارْ پايبند بوده، و لحظه[اى] از شكر اين نعمت غفلت نكرده و دستهاى ناپاك عمال ابرقدرتها، چه عمال خارجى و چه عمال داخلى بدتر از خارجى، تزلزلى در نيت پاك و ارادۀ آهنين آنان رخنه نكند؛ و بدانند كه هرچه‌رسانه‌هاى گروهى عالم و قدرتهاى شيطانى غرب و شرق اشتلم مى‌زنند دليل بر قدرت الهى آنان است و خداوند بزرگ سزاى آنان را هم در اين عالم و هم در عوالم ديگر خواهد داد. «إنَّه ولىُّ النِّعَم و بِيَدِه ملكوتُ كلِّ شى‌ءٍ».
و با كمال جِد و عجز از ملتهاى مسلمان مى‌خواهم كه از ائمۀ اطهار و فرهنگ سياسى، اجتماعى، اقتصادى، نظامى اين بزرگ‌راهنمايان عالم بشريت به طور شايسته و به جان و دل و جانفشانى و نثار عزيزان پيروى كنند. از آن جمله دست از فقه سنتى كه بيانگر مكتب رسالت و امامت است و ضامن رشد و عظمت ملتها است، چه احكام اوليه و چه ثانويه كه هر دو مكتب فقه اسلامى است، ذره‌اى منحرف نشوند و به وسواس خناسان معاند با حق و مذهب گوش فرا ندهند و بدانند قدمى انحرافى، مقدمۀ سقوط مذهب و احكام اسلامى و حكومت عدل الهى است. و از آن جمله از نماز‌جمعه و‌جماعت كه بيانگر سياسى نماز است هرگز غفلت‌نكنند، كه اين‌نماز جمعه از‌بزرگترين عنايات حق تعالى بر جمهورى اسلامى ايران است.
و از‌آن جمله مراسم عزادارى ائمۀ اطهار و بويژه سيد‌مظلومان و سرور‌شهيدان، حضرت ابى‌عبداللّه الحسين ـ‌صلوات وافر الهى و انبيا‌و ملائكة‌اللّه و صلحا بر روح بزرگ حماسى او باد ـ هيچ‌گاه غفلت‌نكنند.و بدانند آنچه دستور ائمه ـ‌عليهم‌السلام براى‌بزرگداشت اين‌حماسۀ تاريخى اسلام است و آنچه لعن‌و‌نفرين‌بر ستمگران آل‌بيت است، تمام فرياد قهرمانانۀ‌ملتها است بر سردمداران ستم‌پيشه در طول تاريخ الى الابد. و مى‌دانيد كه لعن و نفرين و فرياد از بيداد بنى‌اميه ـ‌لعنة‌اللّه عليهم با آنكه آنان منقرض و به جهنم رهسپار شده‌اند، فرياد بر سر ستمگران جهان و زنده نگهداشتن اين فرياد ستم‌شكن است. و لازم است در نوحه‌ها و اشعار مرثيه و اشعار ثناى از ائمۀ حق ـ‌عليهم سلام‌اللّه ـ به‌طور كوبنده فجايع و ستمگريهاى ستمگران هر عصر و مصر يادآورى شود؛ و در اين عصر كه عصر مظلوميت جهان اسلام به دست امريكا و شوروى و ساير وابستگان به آنان و از آن جمله آل سعود، اين خائنين به حرم بزرگ الهى ـ لعنة‌اللّه و ملائكته و رسله عليهم ـ است به طور كوبنده يادآورى و لعن و نفرين شود. و همه بايد بدانيم كه آنچه موجب وحدت بين مسلمين است اين مراسم سياسى است كه حافظ ملّيت مسلمين، بويژه شيعيان ائمۀ اثنى عشر ـ عليهم صلوات اللّه و سلم ـ [است]. و آنچه لازم است تذكر دهم آن است كه وصيت سياسى ـ الهى اينجانب اختصاص به ملت عظيم‌الشأن ايران ندارد، بلكه توصيه به جميع ملل اسلامى و مظلومان جهان از هر ملت و مذهب مى‌باشد. از خداوند ـ عزوجل ـ عاجزانه خواهانم كه لحظه‌اى ما و ملت ما را به خود واگذار نكند و از عنايات غيبى خود به اين فرزندان اسلام و رزمندگان عزيز لحظه[اى] دريغ نفرمايد. روح اللّه الموسوى الخمينى
بسم‌اللّه الرحمن الرحيم اهميت انقلاب شكوهمند اسلامى كه دستاورد ميليونها انسان ارزشمند و هزاران شهيد جاويد آن و آسيب ديدگان عزيز، اين شهيدان زنده است و مورد اميد ميليونها مسلمانان و مستضعفان جهان است، به قدرى است كه ارزيابى آن از عهدۀ قلم و بيان والاتر و برتر است. اينجانب، روح‌اللّه موسوى خمينى كه از كرم عظيم خداوند متعال با همۀ خطايا مأيوس نيستم و زاد راه پرخطرم همان دلبستگى به كرم كريم مطلق است، به عنوان يك نفر طلبۀ حقير كه همچون ديگر برادران ايمانى اميد به اين انقلاب و بقاى دستاوردهاى آن و به ثمر رسيدن هرچه بيشتر آن دارم، به عنوان وصيت به نسل حاضر و نسلهاى عزيز آينده مطالبى هر چند تكرارى عرض مى‌نمايم. و از خداوند بخشاينده مى‌خواهم كه خلوص نيت در اين تذكرات عنايت فرمايد.
1) ما مى‌دانيم كه اين انقلاب بزرگ كه دست جهانخواران وستمگران را از ايران بزرگ كوتاه كرد، با تأييدات غيبى الهى پيروز‌گرديد. اگر نبود دست تواناى خداوند امكان نداشت يك جمعيت 36 ميليونى با آن تبليغات ضداسلامى و ضد روحانى خصوص در اين صد سال اخير و با آن تفرقه‌افكنيهاى بيحساب‌قلمداران و زبان مُزدان در مطبوعات و سخنرانيها و مجالس‌و محافل ضداسلامى و ضدملى به صورت مليّت، و آنهمه شعرها و بذله‌گوييها، و آنهمه مراكز عياشى و فحشا و قمار و مسكرات و مواد مخدره كه همه و همه براى كشيدن نسل جوان فعال كه بايد در راه پيشرفت و تعالى و ترقى ميهن عزيز خود فعاليت نمايند، به فساد و بى‌تفاوتى در پيشامدهاى خائنانه، كه به دست شاه فاسد و پدر بى‌فرهنگش و دولتها و مجالس فرمايشى كه از طرف سفارتخانه‌هاى قدرتمندان بر ملت تحميل مى‌شد، و از همه بدتر وضع دانشگاهها و دبيرستانها و مراكز آموزشى كه مقدرات كشور به دست آنان سپرده مى‌شد، با به كار گرفتن معلمان و استادان غربزده يا شرقزدۀ صددرصد مخالف اسلام و فرهنگ اسلامى بلكه ملى صحيح، با نام «مليت» و «ملى‌گرايى»، گرچه در بين آنان مردانى متعهد و دلسوز بودند، لكن با اقليت فاحش آنان و در تنگنا قرار دادنشان كار مثبتى نمى‌توانستند انجام دهند و با اينهمه و دهها مسائل ديگر، از آن جمله به انزوا و عزلت كشيدن روحانيان و با قدرت تبليغاتْ به انحراف فكرى كشيدن بسيارى از آنان، ممكن نبود اين ملت با اين وضعيت يكپارچه قيام كنند و در سرتاسر كشور با ايدۀ واحد و فرياد «اللّه اكبر» و فداكاريهاى حيرت‌آور و معجزه‌آسا تمام قدرتهاى داخل و خارج را كنار زده و خودْ مقدرات كشور را به دست گيرد. بنابراين شك نبايد كرد كه انقلاب اسلامى ايران از همۀ انقلابها جدا است: هم در پيدايش و هم در كيفيت مبارزه و هم در انگيزۀ انقلاب و قيام. و ترديد نيست كه اين يك تحفۀ الهى و هديۀ غيبى بوده كه از جانب خداوند منان بر اين ملت مظلوم غارتزده عنايت شده است.
2) اسلام و حكومت اسلامى پديدۀ الهى است كه با به كار بستن‌آن سعادت فرزندان خود را در دنيا و آخرت به بالاترين وجه‌تأمين مى‌كند و قدرت آن دارد كه قلم سرخ بر ستمگريها و چپاولگريها و فسادها و تجاوزها بكشد و انسانها را به كمال مطلوب خود برساند. و مكتبى است كه برخلاف مكتبهاى غيرتوحيدى، در تمام شئون فردى و اجتماعى و مادى و معنوى و فرهنگى و سياسى و نظامى و اقتصادى دخالت و نظارت دارد و از هيچ نكته، ولو بسيار ناچيز كه در تربيت انسان و جامعه و پيشرفت مادى و معنوى نقش دارد فروگذار ننموده است؛ و موانع و مشكلات سر راه تكامل را در اجتماع و فرد گوشزد نموده و به رفع آنها كوشيده است. اينك كه به توفيق و تأييد خداوند، جمهورى اسلامى با دست تواناى ملت متعهد پايه‌ريزى شده، و آنچه در اين حكومت اسلامى مطرح است اسلام و احكام مترقى آن است، بر ملت عظيم‌الشأن ايران است كه در تحقق محتواى آن به جميع ابعاد و حفظ و حراست آن بكوشند كه حفظ اسلام در رأس تمام واجبات است، كه انبياى عظام از آدم ـ عليه السلام ـ تا خاتم‌النبيين ـ صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ در راه آن كوشش و فداكارى جانفرسا نموده‌اند و هيچ مانعى آنان را از اين فريضۀ بزرگ بازنداشته؛ و همچنين پس از آنان اصحاب متعهد و ائمۀ اسلام ـ عليهم صلوات اللّه ـ با كوششهاى توانفرسا تا حد نثار خون خود در حفظ آن كوشيده‌اند. و امروز بر ملت ايران، خصوصاً، و بر جميع مسلمانان، عموماً، واجب است اين امانت الهى را كه در ايران به طور رسمى اعلام شده و در مدتى كوتاه نتايج عظيمى به بار آورده، با تمام توان حفظ نموده و در راه ايجاد مقتضيات بقاى آن و رفع موانع و مشكلات آن كوشش نمايند. و اميد است كه پرتو نور آن بر تمام كشورهاى اسلامى تابيدن گرفته و تمام دولتها و ملتها با يكديگر تفاهم در اين امر حياتى نمايند، و دست ابرقدرتهاى عالمخوار و جنايتكاران‌تاريخ را تا ابد از سر مظلومان و ستمديدگان جهان كوتاه نمايند. اينجانب كه نفسهاى آخر عمر را مى‌كشم به حسب وظيفه، شطرى از آنچه در حفظ و بقاى اين وديعۀ الهى دخالت دارد و شطرى از موانع و خطرهايى كه آن را تهديد مى‌كنند، براى نسل حاضر و نسلهاى آينده عرض مى‌كنم و توفيق و تأييد همگان را از درگاه پروردگار عالميان خواهانم.
الف ـ بى‌ترديد رمز بقاى انقلاب اسلامى همان رمز پيروزى است؛ و رمز پيروزى را ملت مى‌داند و نسلهاى آينده در تاريخ خواهند خواند كه دو ركن اصلى آن: انگيزۀ الهى و مقصد عالى حكومت اسلامى؛ و اجتماع ملت در سراسر كشور با وحدت كلمه براى همان انگيزه و مقصد. اينجانب به همۀ نسلهاى حاضر و آينده وصيت مى‌كنم كه اگر بخواهيد اسلام و حكومت اللّه برقرار باشد و دست استعمار و استثمارگرانِ خارج و داخل از كشورتان قطع شود، اين انگيزۀ الهى را كه خداوند تعالى در قرآن كريم بر آن سفارش فرموده است از دست ندهيد؛ و در مقابل اين انگيزه كه رمز پيروزى و بقاى آن است، فراموشى هدف و تفرقه و اختلاف است. بى‌جهت نيست كه بوقهاى تبليغاتى در سراسر جهان و وليده‌هاى بومى آنان تمام توان خود را صرف شايعه‌ها ودروغهاى تفرقه‌افكن نموده‌اند وميلياردها دلار براى آن صرف مى‌كنند. بى‌انگيزه‌نيست سفرهاى‌دائمى مخالفان جمهورى اسلامى به‌منطقه. و مع‌الأسف در بين آنان از سردمداران و حكومتهاى بعض كشورهاى اسلامى، كه جز به منافع شخص خود فكر نمى‌كنند و چشم و گوش بسته تسليم امريكا هستند ديده مى‌شود؛ و بعض از روحانى‌نماها نيز به آنان ملحقند. امروز و در آتيه نيز آنچه براى ملت ايران ومسلمانان جهان بايد مطرح باشد و اهميت آن را در نظر گيرند، خنثى كردن تبليغات تفرقه افكنِ خانه برانداز است. توصيۀ اينجانب به مسلمين و خصوص ايرانيان بويژه در عصر حاضر، آن است كه در مقابل اين توطئه‌ها عكس العمل نشان داده و به انسجام و وحدت خود، به هر راه ممكن افزايش دهند و كفار و منافقان را مأيوس نمايند.
ب ـ از توطئه‌هاى مهمى كه در قرن اخير، خصوصاً در دهه‌هاى‌معاصر، و بويژه پس از پيروزى انقلاب آشكارا به چشم‌مى‌خورد، تبليغات دامنه‌دار با ابعاد مختلف براى مأيوس نمودن ملتها و خصوص ملت فداكار ايران از اسلام است. گاهى‌ناشيانه و با صراحت به اينكه احكام اسلام كه 1400 سال قبل وضع شده است نمى‌تواند در عصر حاضر كشورها را اداره كند، يا آنكه اسلام يك دين ارتجاعى است و با هر نوآورى و مظاهر تمدن مخالف است، و در عصر حاضر نمى‌شود كشورها از تمدن جهانى و مظاهر آن كناره گيرند، و امثال اين تبليغات ابلهانه و گاهى موذيانه و شيطنت‌آميز به گونۀ طرفدارى از قداست اسلام كه اسلام و ديگر اديان الهى سر و كار دارند با معنويات و تهذيب نفوس و تحذير از مقامات دنيايى و دعوت به ترك دنيا و اشتغال به عبادات و اذكار و ادعيه كه انسان را به خداى تعالى نزديك و از دنيا دور مى‌كند، و حكومت و سياست و سررشته‌دارى برخلاف آن مقصد و مقصود بزرگ و معنوى است، چه اينها تمام براى تعمير دنيا است و آن مخالف مسلك انبياى عظام است! و مع‌الأسف تبليغ به وجه دوم در بعض از روحانيان و متدينان بيخبر از اسلام تأثير گذاشته كه حتى دخالت در حكومت و سياست را به مثابۀ يك گناه و فسق مى‌دانستند و شايد بعضى بدانند! و اين فاجعۀ بزرگى است كه اسلام مبتلاى به آن بود. گروه اول كه بايد گفت از حكومت و قانون و سياست يا اطلاع ندارند يا غرضمندانه خود را به بى‌اطلاعى مى‌زنند. زيرا اجراى قوانين بر معيار قسط و عدل و جلوگيرى از ستمگرى و حكومت جائرانه و بسط عدالت فردى و اجتماعى و منع از فساد و فحشا و انواع كجرويها، و آزادى بر معيار عقل و عدل و استقلال و خودكفايى و جلوگيرى از استعمار و استثمار و استعباد، و حدود و قصاص و تعزيرات بر ميزان عدل براى جلوگيرى از فساد و تباهى يك جامعه، و سياست و راه بردن جامعه به موازين عقل و عدل و انصاف و صدها از اين قبيل، چيزهايى نيست كه با مرور زمان در طول تاريخ بشر و زندگى اجتماعى كهنه شود. اين دعوى به مثابۀ آن است كه گفته شود قواعد عقلى و رياضى در قرن حاضر بايد عوض شود و به جاى آن قواعد ديگر نشانده شود. اگر در صدر خلقت، عدالت اجتماعى بايد جارى شود و از ستمگرى و چپاول و قتل بايد جلوگيرى شود، امروز چون قرن اتم است آن روش كهنه شده! و ادعاى آنكه اسلام با نوآوردها مخالف است ـ همان سان كه محمدرضا پهلوى مخلوع مى‌گفت كه اينان مى‌خواهند با چهارپايان در اين عصر سفر كنند ـ يك اتهام ابلهانه بيش نيست. زيرا اگر مراد از مظاهر تمدن و نوآوردها،اختراعات و ابتكارات و صنعتهاى پيشرفته كه در پيشرفت و تمدن‌بشر دخالت دارد، هيچ‌گاه اسلام و هيچ مذهب توحيدى با آن مخالفت نكرده و نخواهد كرد بلكه علم و صنعت مورد تأكيد اسلام و قرآن مجيد است. و اگر مراد از تجدد و تمدن به آن معنى است كه بعضى روشنفكران حرفه‌اى مى‌گويند كه آزادى در تمام منكرات و فحشا حتى همجنس‌بازى و از اين قبيل، تمام اديان آسمانى و دانشمندان و عقلا با آن مخالفند گرچه غرب و شرقزدگان به تقليد كوركورانه آن را ترويج مى‌كنند. و اما طايفۀ دوم كه نقشۀ موذيانه دارند و اسلام را از حكومت و سياست جدا مى‌دانند. بايد به اين نادانان گفت كه قرآن كريم و سنت رسول‌اللّه ـ صلى‌اللّه عليه و آله ـ آنقدر كه در حكومت و سياست احكام دارند در ساير چيزها ندارند؛ بلكه بسيار از احكام عبادى اسلام، عبادى ـ سياسى است كه غفلت از آنها اين مصيبتها را به بار آورده. پيغمبر اسلام(ص) تشكيل حكومت داد مثل ساير حكومتهاى جهان لكن با انگيزۀ بسط عدالت اجتماعى. و خلفاى اول اسلامى حكومتهاى وسيع داشته‌اند و حكومت على‌بن ابيطالب ـ‌عليه‌السلام نيز با همان انگيزه، به طور وسيعتر و گسترده‌تر از واضحات تاريخ است. و پس از آن بتدريج حكومت به اسم اسلام بوده؛ و اكنون نيز مدعيان حكومت اسلامى به پيروى از اسلام و رسول اكرم ـ صلى‌اللّه عليه و آله ـ بسيارند. اينجانب در اين وصيتنامه با اشاره مى‌گذرم، ولى اميد آن دارم كه نويسندگان و جامعه‌شناسان و تاريخ‌نويسان، مسلمانان را از اين اشتباه بيرون آورند. وآنچه گفته شده و مى‌شود كه انبيا ـ عليهم‌السلام ـ به معنويات كار دارند و حكومت و سررشته‌دارى دنيايى مطرود است و انبيا و اوليا و بزرگان از آن احتراز مى‌كردند و ما نيز بايد چنين كنيم، اشتباه تأسف‌آورى است كه نتايج آن به تباهى كشيدن ملتهاى اسلامى و باز كردن راه براى استعمارگران خونخوار است، زيرا آنچه مردود است حكومتهاى شيطانى و ديكتاتورى و ستمگرى است كه براى سلطه‌جويى و انگيزه‌هاى منحرف و دنيايى كه از آن تحذير نموده‌اند؛ جمع‌آورى ثروت و مال و قدرت‌طلبى و طاغوت گرايى است و بالاخره دنيايى است كه انسان را از حق تعالى غافل كند. و اما حكومت حق براى نفع مستضعفان و جلوگيرى از ظلم و جور و اقامۀ عدالت اجتماعى، همان است كه مثل سليمان بن داوود و پيامبر عظيم‌الشأن اسلام ـ صلى‌اللّه عليه و آله ـ و اوصياى بزرگوارش براى آن كوشش مى‌كردند؛ از بزرگترين واجبات و اقامۀ آن از والاترين عبادات است، چنانچه سياست سالم كه در اين حكومتها بوده از امور لازمه است. بايد ملت بيدار و هوشيار ايران با ديد اسلامى اين توطئه‌ها را خنثى نمايند. و گويندگان و نويسندگان متعهد به كمك ملت برخيزند و دست شياطين توطئه‌گر را قطع نمايند.
ج ـ و از همين قماش توطئه‌ها و شايد موذيانه‌تر، شايعه‌هاى وسيع‌در سطح كشور، و در شهرستانها بيشتر، بر اينكه جمهورى‌اسلامى هم كارى براى مردم انجام نداد. بيچاره مردم با آن شوق و شعف فداكارى كردند كه از رژيم ظالمانۀ طاغوت رهايى يابند، گرفتار يك رژيم بدتر شدند! مستكبران مستكبرتر و مستضعفان مستضعف‌تر شدند! زندانها پر از جوانان كه اميد آتيۀ كشور است مى‌باشد و شكنجه‌ها از رژيم سابق بدتر و غيرانسانيتر است! هر روز عده‌اى را اعدام مى‌كنند به اسم اسلام! و اى كاش اسم اسلام روى اين جمهورى نمى‌گذاشتند! اين زمان از زمان رضاخان و پسرش بدتر است! مردم در رنج و زحمت و گرانى سرسام‌آور غوطه مى‌خورند و سردمداران دارند اين رژيم را به رژيمى كمونيستى هدايت مى‌كنند! اموال مردم مصادره مى‌شود و آزادى در هر چيز از ملت سلب شده! و بسيارى ديگر از اين قبيل امور كه با نقشه اجرا مى‌شود. و دليل آنكه نقشه و توطئه در كار است آنكه هرچند روز يك امر در هر گوشه و كنار و در هر كوى و برزن سر زبانها مى‌افتد؛ در تاكسيها همين مطلب واحد و در اتوبوسها نيز همين و در اجتماعات چند نفره باز همين صحبت مى‌شود؛ و يكى كه قدرى كهنه شد يكى ديگر معروف مى‌شود. و مع‌الأسف بعض روحانيون كه از حيله‌هاى شيطانى بيخبرند با تماس يكى ـ دو نفر از عوامل توطئه گمان مى‌كنند مطلب همان است. و اساس مسأله آن است كه بسيارى از آنان كه اين مسائل را مى‌شنوند و باور مى‌كنند اطلاع از وضع دنيا و انقلابهاى جهان و حوادث بعد از انقلاب و گرفتاريهاى عظيم اجتناب‌ناپذير آن ندارند ـ‌چنانچه اطلاع صحيح از تحولاتى كه همه به سود اسلام است ندارند ـ و چشم بسته و بيخبر امثال اين مطالب را شنيده و خود نيز با غفلت يا عمد به آنان پيوسته‌اند.
اينجانب توصيه مى‌كنم كه قبل از مطالعۀ وضعيت كنونى جهان و‌مقايسه بين انقلاب اسلامى ايران با ساير انقلابات و قبل از آشنايى با‌وضعيت كشورها و ملتهايى كه در حال انقلاب و پس از انقلابشان بر‌آنان چه مى‌گذشته است، و قبل از توجه به گرفتاريهاى اين كشور‌طاغوتزده از ناحيۀ رضاخان و بدتر از آن محمدرضا كه در طول‌چپاولگريهايشان براى اين دولت به ارث گذاشته‌اند، از وابستگيهاى عظيم خانمانسوز، تا اوضاع وزارتخانه‌ها و ادارات و اقتصاد و ارتش و مراكز عياشى و مغازه‌هاى مسكرات فروشى و ايجاد بى‌بندوبارى در تمام شئون زندگى و اوضاع تعليم و تربيت و اوضاع دبيرستانها و دانشگاهها و اوضاع سينماها و عشرتكده‌ها و وضعيّت جوانها و زنها و وضعيت روحانيون و متديّنين و آزاديخواهان متعهّد و بانوان عفيف ستمديده و مساجد در زمان طاغوت و رسيدگى به پروندۀ اعدام شدگان و محكومان به حبس و رسيدگى به زندانها و كيفيت عملكرد متصديان و رسيدگى به مال سرمايه‌داران و زمينخواران بزرگ و محتكران و گرانفروشان و رسيدگى به دادگستريها و دادگاههاى انقلاب و مقايسه با وضع سابق دادگسترى و قضات و رسيدگى به حال نمايندگان مجلس شوراى اسلامى و اعضاى دولت و استاندارها و ساير مأمورين كه در اين زمان آمده‌اند و مقايسه با زمان سابق و رسيدگى به عملكرد دولت و جهاد سازندگى در روستاهاى محروم از همۀ مواهب حتى آب آشاميدنى و درمانگاه و مقايسه با طول رژيم سابق با در نظر گرفتن گرفتارى به جنگ تحميلى و پيامدهاى آن از قبيل آوارگان ميليونى و خانواده‌هاى شهدا و آسيب‌ديدگان در جنگ و آوارگان ميليونى افغانستان و عراق و با نظر به حصر اقتصادى و توطئه‌هاى پى در پى امريكا و وابستگان خارج و داخلش (اضافه كنيد فقدان مبلّغ آشنا به مسائل به مقدار احتياج و قاضى شرع) و هرج و مرجهايى كه از طرف مخالفان اسلام و منحرفان و حتى دوستان نادان در دست اجرا است و دهها مسائل ديگر، تقاضا اين است كه قبل از آشنايى به مسائل، به اشكالتراشى و انتقاد كوبنده و فحاشى برنخيزيد؛ و به حال اين اسلام غريب كه پس از صدها سال ستمگرى قلدرها و جهل توده‌ها امروز طفلى تازه‌پا و وليده‌اى است محفوف به دشمنهاى خارج و داخل، رحم كنيد. و شما اشكالتراشان به فكر بنشينيد كه آيا بهتر نيست به جاى سركوبى به اصلاح و كمك بكوشيد؛ و به جاى طرفدارى از منافقان و ستمگران و سرمايه‌داران و محتكران بى‌انصاف از خدا بيخبر، طرفدار مظلومان و ستمديدگان و محرومان باشيد؛ و به جاى گروههاى آشوبگر و تروريستهاى مفسد و طرفدارى غيرمستقيم از آنان، توجهى به ترور شدگان از روحانيون مظلوم تا خدمتگزاران متعهد مظلوم داشته باشيد؟
اينجانب هيچ گاه نگفته و نمى‌گويم كه امروز در اين جمهورى به اسلام بزرگ با همۀ ابعادش عمل مى‌شود و اشخاصى از روى جهالت و عقده و بى‌انضباطى برخلاف مقررات اسلام عمل نمى‌كنند؛ لكن عرض مى‌كنم كه قوۀ مقننه و قضاييه و اجراييه با زحمات جانفرسا كوشش در اسلامى كردن اين كشور مى‌كنند و ملتِ دهها ميليونى نيز طرفدار و مددكار آنان هستند؛ و اگر اين اقليت اشكالتراش و كارشكن به كمك بشتابند، تحقق اين آمال آسانتر و سريعتر خواهد بود. و اگر خداى نخواسته اينان به خود نيايند، چون تودۀ ميليونى بيدار شده و متوجه مسائل است و در صحنه حاضر است، آمال انسانى ـ اسلامى به خواست خداوند متعال جامۀ عمل به طور چشمگير خواهد پوشيد و كجروان و اشكالتراشان در مقابل اين سيل خروشان نخواهند توانست مقاومت كنند.
من با جرأت مدعى هستم كه ملت ايران و تودۀ ميليونى آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول‌اللّه ـ صلى‌اللّه عليه و آله ـ و كوفه و عراق در عهد اميرالمؤمنين و حسين بن على ـ صلوات اللّه و سلامه عليهما ـ مى‌باشند. آن حجاز كه در عهد رسول‌اللّه ـ‌صلى‌اللّه عليه و آله ـ مسلمانان نيز اطاعت از ايشان نمى‌كردند و با بهانه‌هايى به جبهه نمى‌رفتند، كه خداوند تعالى در سورۀ «توبه» با آياتى آنها را توبيخ فرموده و وعدۀ عذاب داده است. و آنقدر به ايشان دروغ بستند كه به حسب نقل، در منبر به آنان نفرين فرمودند. و آن اهل عراق و كوفه كه با اميرالمؤمنين آنقدر بدرفتارى كردند و از اطاعتش سر باز زدند كه شكايات آن حضرت از آنان در كتب نقل و تاريخ معروف است. و آن مسلمانان عراق و كوفه كه با سيدالشهدا ـ عليه‌السلام ـ آن شد كه شد. و آنان كه در شهادت دستْ آلوده نكردند، يا گريختند از معركه و يا نشستند تا آن جنايت تاريخ واقع شد. اما امروز مى‌بينيم كه ملت ايران از قواى مسلح نظامى و انتظامى و سپاه و بسيج تا قواى مردمى از عشاير و داوطلبان و از قواى در جبهه‌ها و مردم پشت جبهه‌ها، با كمال شوق و اشتياق چه فداكاريها مى‌كنند و چه حماسه‌ها مى‌آفرينند. و مى‌بينيم كه مردم محترم سراسر كشور چه كمكهاى ارزنده مى‌كنند. و مى‌بينيم كه بازماندگان شهدا و آسيب ديدگان جنگ و متعلقان آنان با چهره‌هاى حماسه‌آفرين و گفتار و كردارى مشتاقانه و اطمينان بخش با ما و شما روبه‌رو مى‌شوند. و اينها‌همه از عشق و علاقه و ايمان سرشار آنان است به خداوند متعال‌و اسلام و حيات جاويدان. در صورتى كه نه در محضر مبارك‌رسول‌اكرم ـ صلى‌اللّه عليه و آله و سلم ـ هستند، و نه در محضر‌امام‌معصوم ـ‌صلوات اللّه عليه. و انگيزۀ آنان ايمان و اطمينان‌به غيب‌است. و اين‌رمز موفقيت و پيروزى در ابعاد مختلف است. و‌اسلام بايد افتخار كند كه چنين فرزندانى تربيت نموده، و ما همه مفتخريم كه در چنين عصرى و در پيشگاه چنين ملتى مى‌باشيم.
و اينجانب در اينجا يك وصيت به اشخاصى كه به انگيزۀ مختلف با جمهورى اسلامى مخالفت مى‌كنند و به جوانان، چه دختران و چه پسرانى كه مورد بهره‌بردارى منافقان و منحرفان فرصت طلب و سودجو واقع شده‌اند مى‌نمايم، كه بيطرفانه و با فكر آزاد به قضاوت بنشينيد و تبليغات آنان كه مى‌خواهند جمهورى اسلامى ساقط شود و كيفيت عمل آنان و رفتارشان با توده‌هاى محروم و گروهها و دولتهايى كه از آنان پشتيبانى كرده و مى‌كنند و گروهها و اشخاصى كه در داخل به آنان پيوسته و از آنان پشتيبانى مى‌كنند و اخلاق و رفتارشان در بين خود و هوادارانشان و تغيير موضعهايشان در پيشامدهاى مختلف را، با دقت و بدون هواى نفس بررسى كنيد، و مطالعه كنيد حالات آنان كه در اين جمهورى اسلامى به دست منافقان و منحرفان شهيد شدند، و ارزيابى كنيد بين آنان و دشمنانشان؛ نوارهاى اين شهيدان تا حدى در دست و نوارهاى مخالفان شايد در دست شماها باشد، ببينيد كدام دسته طرفدار محرومان و مظلومان جامعه هستند. برادران! شما اين اوراق را قبل از مرگ من نمى‌خوانيد. ممكن است پس از من بخوانيد در آن وقت من نزد شما نيستم كه بخواهم به نفع خود و جلب نظرتان براى كسب مقام و قدرتى با قلبهاى جوان شما بازى كنم. من براى آنكه شما جوانان شايسته‌اى هستيد علاقه دارم كه جوانى خود را در راه خداوند و اسلام عزيز و جمهورى اسلامى صرف كنيد تا سعادت هر دو جهان را دريابيد. و از خداوند غفور مى‌خواهم كه شما را به راه مستقيم انسانيت هدايت كند و از گذشتۀ ما و شما با رحمت واسعۀ خود بگذرد. شماها نيز در خلوتها از خداوند همين را بخواهيد، كه او هادى و رحمان است.
و يك وصيت به ملت شريف ايران و ساير ملتهاى مبتلا به حكومتهاى فاسد و دربند قدرتهاى بزرگ مى‌كنم؛ اما به ملت عزيز ايران توصيه مى‌كنم كه نعمتى كه با جهاد عظيم خودتان و خون جوانان برومندتان به دست آورديد همچون عزيزترين امور قدرش را بدانيد و از آن حفاظت و پاسدارى نماييد و در راه آن، كه نعمتى عظيم الهى و امانت بزرگ خداوندى است كوشش كنيد و از مشكلاتى كه در اين صراط مستقيم پيش مى‌آيد نهراسيد كه إن تَنْصروااللّه يَنْصُرْكم و يُثَبِّتْ اَقدامَكم. و در مشكلات دولت جمهورى اسلامى با جان و دل شريك و در رفع آنها كوشا باشيد، و دولت و مجلس را از خود بدانيد، و چون محبوبى گرامى از آن نگهدارى كنيد.
و به مجلس و دولت و دست‌اندركاران توصيه مى‌نمايم كه قدر اين ملت را بدانيد و در خدمتگزارى به آنان خصوصاً مستضعفان و محرومان و ستمديدگان كه نور چشمان ما و اولياى نعم همه هستند و جمهورى اسلامى رهاورد آنان و با فداكاريهاى آنان تحقق پيدا كرد و بقاى آن نيز مرهون خدمات آنان است، فروگذار نكنيد و خود را از مردم و آنان را از خود بدانيد و حكومتهاى طاغوتى را كه چپاولگرانى بى‌فرهنگ و زورگويانى تهى مغز بودند و هستند را هميشه محكوم نماييد، البته با اعمال انسانى كه شايسته براى يك حكومت اسلامى است.
و اما به ملتهاى اسلامى توصيه مى‌كنم كه از حكومت جمهورى اسلامى و از ملت مجاهد ايران الگو بگيريد و حكومتهاى جائر خود را در صورتى كه به خواست ملتها كه خواست ملت ايران است سر فرود نياوردند، با تمام قدرت به جاى خود بنشانيد، كه مايۀ بدبختى مسلمانان، حكومتهاى وابستۀ به شرق و غرب مى‌باشند. و اكيداً توصيه مى‌كنم كه به بوقهاى تبليغاتى مخالفان اسلام و جمهورى اسلامى گوش فرا ندهيد كه همه كوشش دارند كه اسلام را از صحنه بيرون كنند كه منافع ابرقدرتها تأمين شود.
د ـ از نقشه‌هاى شيطانىِ قدرتهاى بزرگ استعمار و استثمارگر كه سالهاى طولانى در دست اجرا است و در كشور ايران از زمان رضاخان اوج گرفت و در زمان محمدرضا با روشهاى مختلف دنباله‌گيرى شد، به انزواكشاندن روحانيت است؛ كه در زمان رضاخان با فشار و سركوبى و خلع لباس و حبس و تبعيد و هتك حرمات و اعدام و امثال آن، و در زمان محمدرضا با نقشه و روشهاى ديگر كه يكى از آنها ايجاد عداوت بين دانشگاهيان و روحانيان بود، كه تبليغات وسيعى در اين زمينه شد؛ و مع‌الأسف به واسطۀ بيخبرى هر دو قشر از توطئۀ شيطانى ابرقدرتها نتيجۀ چشمگيرى گرفته شد. از يك طرف، از دبستانها تا دانشگاهها كوشش شد كه معلمان و دبيران و اساتيد و رؤساى دانشگاهها از بين غربزدگان يا شرقزدگان و منحرفان از اسلام و ساير اديان انتخاب و به كار گماشته شوند و متعهدان مؤمن در اقليت قرار گيرند كه قشر مؤثر را كه در آتيه حكومت را به دست مى‌گيرند، از كودكى تا نوجوانى و تا جوانى طورى تربيت كنند كه از اديان مطلقاً، و اسلام بخصوص، و از وابستگان به اديان خصوصاً روحانيون و مبلغان، متنفر باشند. و اينان را عمال انگليس در آن زمان، و طرفدار سرمايه‌داران و زمينخواران وطرفدار ارتجاع و مخالف تمدن و تعالى در بعد از آن معرفى مى‌نمودند. و از طرف ديگر، با تبليغات سوء، روحانيون و مبلغان و متدينان را از دانشگاه و دانشگاهيان ترسانيده و همه را به بى‌دينى و بى‌بند و بارى و مخالف با مظاهر اسلام و اديان متهم مى‌نمودند. نتيجه آنكه دولتمردانْ مخالف اديان و اسلام و روحانيون و متدينان باشند؛ و توده‌هاى مردم كه علاقه به دين و روحانى دارند مخالف دولت و حكومت و هر چه متعلق به آن است باشند، و اختلاف عميق بين دولت و ملت و دانشگاهى و روحانى راه را براى چپاولگران آنچنان باز كند كه تمام شئون كشور در تحت قدرت آنان و تمام ذخاير ملت در جيب آنان سرازير شود، چنانچه ديديد به سر اين ملت مظلوم چه آمد، و مى‌رفت كه چه آيد.
اكنون كه به خواست خداوند متعال و مجاهدت ملت ـ از روحانى و دانشگاهى تا بازارى و كارگر و كشاورز و ساير قشرها ـ بند اسارت را پاره و سد قدرت ابرقدرتها را شكستند و كشور را از دست آنان و وابستگانشان نجات دادند، توصيۀ اينجانب آن است كه نسل حاضر و آينده غفلت نكنند و دانشگاهيان و جوانان برومند عزيز هر چه بيشتر با روحانيان و طلاب علوم اسلامى پيوند دوستى و تفاهم را محكمتر و استوارتر سازند و از نقشه‌ها و توطئه‌هاى دشمن غدار غافل نباشند و به مجرد آنكه فرد يا افرادى را ديدند كه با گفتار و رفتار خود در صدد است بذر نفاق بين آنان افكند او را ارشاد و نصيحت نمايند؛ و اگر تأثير نكرد از او روگردان شوند و او را به انزوا كشانند و نگذارند توطئه ريشه دواند كه سرچشمه را به آسانى مى‌توان گرفت. و مخصوصاً اگر در اساتيد كسى پيدا شد كه مى‌خواهد انحراف ايجاد كند، او را ارشاد و اگر نشد، از خود و كلاس خود طرد كنند. و اين توصيه بيشتر متوجه روحانيون و محصلين علوم دينى است. و توطئه‌ها در دانشگاهها از عمق ويژه‌اى برخوردار است و هر قشر محترم كه مغز متفكر جامعه هستند بايد مواظب توطئه‌ها باشند.
ه ـ از جمله نقشه‌ها كه مع‌الأسف تأثير بزرگى در كشورها و كشور عزيزمان گذاشت و آثار آن باز تا حد زيادى به جا مانده، بيگانه نمودن كشورهاى استعمار زده از خويش، و غربزده و شرقزده نمودن آنان است به طوريكه خود را و فرهنگ و قدرت خود را به هيچ گرفتند و غرب و شرق، دو قطب قدرتمند را نژاد برتر و فرهنگ آنان را والاتر و آن دو قدرت را قبله‌گاه عالم دانستند و وابستگى به يكى از دو قطب را از فرائض غيرقابل اجتناب معرفى نمودند! و قصۀ اين امر غم‌انگيز، طولانى و ضربه‌هايى كه از آن خورده و اكنون نيز مى‌خوريم كشنده و كوبنده است.
و غم‌انگيزتر اينكه آنان ملتهاى ستمديدۀ زير سلطه را در همه چيز عقب نگه‌داشته و كشورهايى مصرفى بار آوردند و به‌قدرى ما را از پيشرفتهاى خود و قدرتهاى شيطانى‌شان ترسانده‌اند كه جرأت دست زدن به هيچ ابتكارى نداريم و همه چيز خود را تسليم آنان كرده و سرنوشت خود و كشورهاى خود را به دست آنان سپرده و چشم و گوش بسته مطيع فرمان هستيم. و اين پوچى و تهى مغزى مصنوعى موجب شده كه در هيچ امرى به فكر و دانش خود اتكا نكنيم و كوركورانه از شرق و غرب تقليد نماييم بلكه از فرهنگ و‌ادب و صنعت و ابتكار اگر داشتيم، نويسندگان و گويندگان غرب و شرقزدۀ بى‌فرهنگ، آنها را به باد انتقاد و مسخره گرفته و فكر و قدرت‌بومى ما را سركوب و مأيوس نموده و مى‌نمايند و رسوم و‌آداب اجنبى را هر چند مبتذل و مفتضح باشد با عمل و گفتار و‌نوشتار ترويج كرده و با مداحى و ثناجويى آنها را به خورد ملتها داده و مى‌دهند. فى‌المثل، اگر در كتاب يا نوشته يا گفتارى چند واژۀ فرنگى باشد، بدون توجه به محتواى آن با اعجاب پذيرفته، و گوينده و نويسندۀ آن را دانشمند و روشنفكر به حساب مى‌آورند. و از گهواره تا قبر به هرچه بنگريم اگر با واژۀ غربى و شرقى اسم‌گذارى شود مرغوب و مورد توجه و از مظاهر تمدن و پيشرفتگى محسوب، و اگر واژه‌هاى بومى خودى به كار رود مطرود و كهنه و واپسزده خواهد بود. كودكان ما اگر نام غربى داشته باشند مفتخر؛ و اگر نام خودى دارند سر به زير و عقب افتاده‌اند. خيابانها، كوچه‌ها، مغازه‌ها، شركتها، داروخانه‌ها، كتابخانه‌ها، پارچه‌ها، و ديگر متاعها، هرچند در داخل تهيه شده بايد نام خارجى داشته باشد تا مردم از آن راضى و به آن اقبال كنند. فرنگى مآبى از سر تا پا و در تمام نشست و برخاستها و در معاشرتها و تمام شئون زندگى موجب افتخار و سربلندى و تمدن و پيشرفت، و در مقابل، آداب و رسوم خودى، كهنه‌پرستى و عقب افتادگى است. در هر مرض و كسالتى ولو جزئى و قابل علاج در داخل، بايد به خارج رفت و دكترها و اطباى دانشمند خود را محكوم و مأيوس كرد. رفتن به انگلستان و فرانسه و امريكا و مسكو افتخارى پر ارزش و رفتن به حج و ساير اماكن متبركه كهنه‌پرستى و عقب‌ماندگى است. بى‌اعتنايى به آنچه مربوط به مذهب و معنويات است از نشانه‌هاى روشنفكرى و تمدن، و در مقابل، تعهد به اين امور نشانۀ عقب‌ماندگى و كهنه پرستى است.
اينجانب نمى‌گويم ما خود همه چيز داريم؛ معلوم است ما را در طول تاريخِ نه چندان دور خصوصاً، و در سده‌هاى اخير از هر پيشرفتى محروم كرده‌اند و دولتمردان خائن و دودمان پهلوى خصوصاً، و مراكز تبليغاتى عليه دستاوردهاى خودى و نيز خودْ كوچك‌ديدنها و يا ناچيزديدنها، ما را از هر فعاليتى براى پيشرفت محروم كرد. وارد كردن كالاها از هر قماش و سرگرم كردن بانوان و مردان خصوصاً طبقۀ جوان، به اقسام اجناس وارداتى از قبيل ابزار آرايش و تزئينات و تجملات و بازيهاى كودكانه و به مسابقه كشاندن خانواده‌ها و مصرفى بار آوردن هر چه بيشتر، كه خود داستانهاى غم‌انگيز دارد، و سرگرم كردن و به تباهى كشاندن جوانها كه عضو فعال هستند با فراهم آوردن مراكز فحشا و عشرتكده‌ها، و دهها از اين مصائب حساب شده، براى عقب نگهداشتن كشورهاست. من وصيت دلسوزانه و خادمانه مى‌كنم به ملت عزيز كه اكنون كه تا حدود بسيار چشمگيرى از بسيارى از اين دامها نجات يافته و نسل محروم حاضر به فعاليت و ابتكار برخاسته و ديديم كه بسيارى از كارخانه‌ها و وسايل پيشرفته مثل هواپيماها و ديگر چيزها كه گمان نمى‌رفت متخصصين ِ ايران قادر به راه انداختن كارخانه‌ها و امثال آن باشند و همه دستها را به سوى غرب يا شرق دراز كرده بوديم كه متخصصين آنان اينها را به راه اندازند، در اثر محاصرۀ اقتصادى و جنگ تحميلى، خود جوانان عزيز ما قطعات محل احتياج را ساخته و با قيمتهاى ارزانتر عرضه كرده و رفع احتياج نمودند و ثابت كردند كه اگر بخواهيم مى‌توانيم. بايد هوشيار و بيدار و مراقب باشيد كه سياست‌بازان پيوسته به غرب و شرق با وسوسه‌هاى شيطانى شما را به سوى اين چپاولگران بين‌المللى نكشند؛ و با ارادۀ مصمم و فعاليت و پشتكار خود به رفع وابستگيها قيام كنيد. و بدانيد كه نژاد آريا و عرب از نژاد اروپا و امريكا و شوروى كم ندارد و اگر خودىِ خود را بيابد و يأس را از خود دور كند و چشمداشت به غير خود نداشته باشد، در درازمدت قدرت همه كار و ساختن همه چيز را دارد. و آنچه انسانهاى شبيه به اينان به آن رسيده‌اند شما هم خواهيد رسيد به شرط اتكال به خداوند تعالى و اتكا به نفس، و قطع وابستگى به ديگران و تحمل سختيها براى رسيدن به زندگى شرافتمندانه و خارج شدن از تحت سلطۀ اجانب. و بر دولتها و دست اندركاران است چه در نسل حاضر و چه در نسلهاى آينده كه از متخصصين خود قدردانى كنند و آنان را با كمكهاى مادى و معنوى تشويق به كار نمايند و از ورود كالاهاى مصرف‌ساز و خانه برانداز جلوگيرى نمايند و به آنچه دارند بسازند تا خود همه چيز بسازند. و از جوانان، دختران و پسران، مى‌خواهم كه استقلال و آزادى و ارزشهاى انسانى را، ولو با تحمل زحمت و رنج، فداى تجملات و عشرتها و بى بند و باريها و حضور در مراكز فحشا كه از طرف غرب و عمال بى‌وطن به شما عرضه مى‌شود نكنند؛ كه آنان چنانچه تجربه نشان داده جز تباهى شما و اغفالتان از سرنوشت كشورتان و چاپيدن ذخائر شما و به بند استعمار و ننگ وابستگى كشيدنتان و مصرفى نمودن ملت و كشورتان به چيز ديگر فكر نمى‌كنند؛ و مى‌خواهند با اين وسايل و امثال آن شما را عقب‌مانده، و به اصطلاح آنان «نيمه وحشى» نگه دارند.
و ـ از توطئه‌هاى بزرگ آنان، چنانچه اشاره شد و كراراً تذكر داده‌ام،به دست گرفتن مراكز تعليم و تربيت خصوصاً دانشگاهها است كه مقدرات كشورها در دست محصولات آنها است. روش آنان با روحانيون و مدارس علوم اسلامى فرق دارد با روشى كه در دانشگاهها و دبيرستانها دارند. نقشۀ آنان برداشتن روحانيون از سر راه و منزوى كردن آنان است؛ يا با سركوبى و خشونت و هتاكى كه در زمان رضاخان عمل شد ولى نتيجۀ معكوس گرفته شد؛ يا با تبليغات و تهمتها و نقشه‌هاى شيطانى براى جدا كردن قشر تحصيلكرده و به اصطلاح روشنفكر كه اين هم در زمان رضاخان عمل مى‌شد و در رديف فشار و سركوبى بود؛ و در زمان محمدرضا ادامه يافت بدون خشونت ولى موذيانه.
و اما در دانشگاه نقشه آن است كه جوانان را از فرهنگ و ادب و ارزشهاى خودى منحرف كنند و به سوى شرق يا غرب بكشانند و دولتمردان را از بين اينان انتخاب و بر سرنوشت كشورها حكومت دهند تا به دست آنها هرچه مى‌خواهند انجام دهند. اينان كشور را به غارتزدگى و غربزدگى بكشانند و قشر روحانى با انزوا و منفوريت و شكست قادر بر جلوگيرى نباشد. و اين بهترين راه است براى عقب نگهداشتن و غارت كردن كشورهاى تحت سلطه، زيرا براى ابرقدرتها بى‌زحمت و بى‌خرج و در جوامع ملى بى‌سر و صدا، هر چه هست به جيب آنان مى‌ريزد. پس اكنون كه دانشگاهها و دانشسراها در دست اصلاح و پاكسازى است، بر همۀ ما لازم است با متصديان كمك كنيم و براى هميشه نگذاريم دانشگاهها به انحراف كشيده شود؛ و هر جا انحرافى به چشم خورد با اقدام سريع به رفع آن كوشيم. و اين امر حياتى بايد در مرحلۀ اول با دست پرتوان خود جوانان دانشگاهها و دانشسراها انجام گيرد كه نجات دانشگاه از انحراف، نجات كشور و ملت است. و اينجانب به همۀ نوجوانان و جوانان در مرحلۀ اول، و پدران و مادران و دوستان آنها در مرحلۀ دوم، و به دولتمردان و روشنفكران دلسوز براى كشور در مرحلۀ بعد وصيت مى‌كنم كه در اين امر مهم كه كشورتان را از آسيب نگه مى‌دارد، با جان و دل كوشش كنيد و دانشگاهها را به نسل بعد بسپريد. و به همۀ نسلهاى مسلسل توصيه مى‌كنم كه براى نجات خود و كشور عزيز و اسلامِ‌آدم ساز، دانشگاهها را از انحراف و غرب و شرقزدگى حفظ و پاسدارى كنيد و با اين عمل انسانى ـ اسلامى خود دست قدرتهاى بزرگ را از كشور قطع و آنان را نااميد نماييد. خدايتان پشتيبان و نگهدار باد.
ز ـ از مهمات امور، تعهد وكلاى مجلس شوراى اسلامى است. ما ديديم كه اسلام و كشور ايران چه صدمات بسيار غم‌انگيزى از مجلس شوراى غيرصالح و منحرف، از بعد از مشروطه تا عصر رژيم جنايتكار پهلوى و از هر زمان بدتر و خطرناكتر در اين رژيم تحميلى فاسد خورد؛ و چه مصيبتها و خسارتهاى جانفرسا از اين جنايتكاران بى‌ارزش و نوكرمآب به كشور و ملت وارد شد. در اين پنجاه سال يك اكثريت قلابى منحرف در مقابل يك اقليت مظلوم موجب شد كه هرچه انگلستان و شوروى و اخيراً امريكا خواستند، با دست همين منحرفانِ از خدا بيخبر انجام دهند و كشور را به تباهى و نيستى كشانند. از بعد از مشروطه، هيچ گاه تقريباً به مواد مهم قانون اساسى عمل نشد ـ قبل از رضاخان با تصدى غربزدگان و مشتى خان و زمينخواران؛ و در زمان رژيم پهلوى به دست آن رژيم سفاك و وابستگان و حلقه به گوشان آن. اكنون كه با عنايت پروردگار و همت ملت عظيم‌الشأن سرنوشت كشور به دست مردم افتاد و وكلا از خود مردم و با انتخاب خودشان، بدون دخالت دولت و خانهاى ولايات به مجلس شوراى اسلامى راه يافتند، و اميد است كه با تعهد آنان به اسلام و مصالح كشور جلوگيرى از هر انحراف بشود. وصيت اينجانب به ملت در حال و آتيه آن است كه با ارادۀ مصمم خود و تعهد خود به احكام اسلام و مصالح كشور در هر دوره از انتخابات وكلاى داراى تعهد به اسلام و جمهورى اسلامى كه غالباً بين متوسطين جامعه و محرومين مى‌باشند و غير منحرف از صراط مستقيم ـ به سوى غرب يا شرق ـ و بدون گرايش به مكتبهاى انحرافى و اشخاص تحصيلكرده و مطلع بر مسائل روز و سياستهاى اسلامى، به مجلس بفرستند.
و به جامعۀ محترم روحانيت خصوصاً مراجع معظم، وصيت مى‌كنم كه خود را از مسائل جامعه خصوصاً مثل انتخاب رئيس جمهور و وكلاى مجلس، كنار نكشند و بى‌تفاوت نباشند. همه ديديد و نسل آتيه خواهد شنيد كه دست سياست‌بازان پيرو شرق و غرب، روحانيون را كه اساس مشروطيت را با زحمات و رنجها بنيان گذاشتند از صحنه خارج كردند و روحانيون نيز بازى سياست‌بازان را خورده و دخالت در امور كشور و مسلمين را خارج از مقام خود انگاشتند و صحنه را به دست غربزدگان سپردند؛ و به سر مشروطيت و قانون اساسى و كشور و اسلام آن آوردند كه جبرانش احتياج به زمان طولانى دارد.
اكنون كه بحمداللّه تعالى موانع رفع گرديده و فضاى آزاد براى دخالت همۀ طبقات پيش آمده است، هيچ عذرى باقى نمانده و از گناهان بزرگ نابخشودنى، مسامحه در امر مسلمين است. هركس به مقدار توانش و حيطۀ نفوذش لازم است در خدمت اسلام و ميهن باشد؛ و با جديت از نفوذ وابستگان به دو قطب استعمارگر و غرب يا شرقزدگان و منحرفان از مكتب بزرگ اسلام جلوگيرى نمايند، و بدانند كه مخالفين اسلام و كشورهاى اسلامى كه همان ابرقدرتان چپاولگر بين المللى هستند، با تدريج و ظرافت در كشور ما و كشورهاى اسلامى ديگر رخنه، و با دست افراد خودِ ملتها، كشورها را به دام استثمار مى‌كشانند. بايد با هوشيارى مراقب باشيد و با احساس اولين قدمِ نفوذى به مقابله برخيزيد و به آنان مهلت ندهيد. خدايتان يار و نگهدار باشد.
و از نمايندگان مجلس شوراى اسلامى در اين عصر و عصرهاى آينده مى‌خواهم كه اگر خداى نخواسته عناصر منحرفى با دسيسه و بازى سياسى وكالت خود را به مردم تحميل نمودند، مجلس اعتبارنامۀ آنان را رد كنند و نگذارند حتى يك عنصر خرابكار وابسته به مجلس راه يابد.
و به اقليتهاى مذهبى رسمى وصيت مى‌كنم كه از دوره‌هاى رژيم‌پهلوى عبرت بگيرند و وكلاى خود را از اشخاص متعهد به مذهب خود و جمهورى اسلامى و غيروابسته به قدرتهاى جهانخوار و بدون گرايش به مكتبهاى الحادى و انحرافى و التقاطى انتخاب نمايند. و از همۀ نمايندگان خواستارم كه با كمال حسن نيت و برادرى با هم مجلسان خود رفتار، و همه كوشا باشند كه قوانين خداى نخواسته از اسلام منحرف نباشد و همه به اسلام و احكام آسمانى آن وفادار باشيد تا به سعادت دنيا و آخرت نايل آييد.
و از شوراى محترم نگهبان مى‌خواهم و توصيه مى‌كنم، چه در نسل حاضر و چه در نسلهاى آينده، كه با كمال دقت و قدرت وظايف اسلامى و ملى خود را ايفا و تحت تأثير هيچ قدرتى واقع نشوند و از قوانين مخالف با شرع مطهر و قانون اساسى بدون هيچ ملاحظه جلوگيرى نمايند و با ملاحظۀ ضرورات كشور كه گاهى با احكام ثانويه و گاهى به ولايت فقيه بايد اجرا شود توجه نمايند.
و وصيت من به ملت شريف آن است كه در تمام انتخابات، چه انتخاب رئيس جمهور و چه نمايندگان مجلس شوراى اسلامى و چه انتخاب خبرگان براى تعيين شوراى رهبرى يا رهبر، در صحنه باشند و اشخاصى كه انتخاب مى‌كنند روى ضوابطى باشد كه اعتبار مى‌شود مثلاً در انتخاب خبرگان براى تعيين شوراى رهبرى يا رهبر، توجه كنند كه اگر مسامحه نمايند و خبرگان را روى موازين شرعيه و قانون انتخاب نكنند، چه بسا كه خساراتى به اسلام و كشور وارد شود كه جبران‌پذير نباشد. و در اين صورت همه در پيشگاه خداوند متعال مسئول مى‌باشند.
از اين قرار، عدم دخالت ملت از مراجع و علماى بزرگ تا طبقۀ بازارى و كشاورز و كارگر و كارمند، همه و همه مسئول سرنوشت كشور و اسلام مى‌باشند؛ چه در نسل حاضر و چه در نسلهاى آتيه؛ و چه بسا كه در بعض مقاطع، عدم حضور و مسامحه، گناهى باشد كه در رأس گناهان كبيره است. پس علاج واقعه را قبل از وقوع بايد كرد، و الاّ كار از دست همه خارج خواهد شد. و اين حقيقتى است كه بعد از مشروطه لمس نموده‌ايد و نموده‌ايم. چه هيچ علاجى بالاتر و والاتر از آن نيست كه ملت در سرتاسر كشور در كارهايى كه محول به اوست برطبق ضوابط اسلامى و قانون اساسى انجام دهد؛ و در تعيين رئيس جمهور و وكلاى مجلس با طبقۀ تحصيلكردۀ متعهد و روشنفكر با اطلاع از مجارى امور و غيروابسته به كشورهاى قدرتمند استثمارگر و اشتهار به تقوا و تعهد به اسلام و جمهورى اسلامى مشورت كرده، و با علما و روحانيون با تقوا و متعهد به جمهورى اسلامى نيز مشورت نموده؛ و توجه داشته باشند رئيس جمهور و وكلاى مجلس از طبقه‌اى باشند؛ كه محروميت و مظلوميت مستضعفان و محرومان جامعه را لمس نموده و در فكر رفاه آنان باشند، نه از سرمايه‌داران و زمينخواران و صدرنشينان مرفه و غرق در لذات و شهوات كه تلخى محروميت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمى‌توانند بفهمند.
و بايد بدانيم كه اگر رئيس جمهور و نمايندگان مجلس، شايسته و متعهد به اسلام و دلسوز براى كشور و ملت باشند، بسيارى از مشكلات پيش نمى‌آيد؛ و مشكلاتى اگر باشد رفع مى‌شود. و همين معنى در انتخاب خبرگان براى تعيين شوراى رهبرى يا رهبر با ويژگى خاص بايد در نظر گرفته شود؛ كه اگر خبرگان كه با انتخاب ملت تعيين مى‌شوند از روى كمال دقت و با مشورت با مراجع عظام هر عصر و علماى بزرگ سرتاسر كشور و متدينين و دانشمندان متعهد، به مجلس خبرگان بروند، بسيارى از مهمات و مشكلات به واسطۀ تعيين شايسته‌ترين و متعهدترين شخصيتها براى رهبرى يا شوراى رهبرى پيش نخواهد آمد، يا با شايستگى رفع خواهد شد. و با نظر به اصل يكصد و نهم و يكصد و دهم قانون اساسى، وظيفۀ سنگين ملت در تعيين خبرگان و نمايندگان در تعيين رهبر يا شوراى رهبرى روشن خواهد شد، كه اندك مسامحه درانتخاب، چه آسيبى به اسلام و كشور و جمهورى اسلامى وارد خواهد كرد كه احتمال آن، كه در سطح بالاى از اهميت است براى آنان تكليف الهى ايجاد مى‌كند.
و وصيت اينجانب به رهبر و شوراى رهبرى در اين عصر كه عصر تهاجم ابرقدرتها و وابستگان به آنان در داخل و خارج كشور به جمهورى اسلامى و در حقيقت به اسلام است در پوشش جمهورى اسلامى و در عصرهاى آينده، آن است كه خود را وقف در خدمت به اسلام و جمهورى اسلامى و محرومان و مستضعفان بنمايند؛ و گمان ننمايند كه رهبرى فى‌نفسه براى آنان تحفه‌اى است و مقام والايى، بلكه وظيفۀ سنگين و خطرناكى است كه لغزش در آن اگر خداى نخواسته با هواى نفس باشد، ننگ ابدى در اين دنيا و آتش غضب خداى قهار در جهان ديگر در پى دارد. از خداوند منان هادى با تضرع و ابتهال مى‌خواهم كه ما و شما را از اين امتحان خطرناك با روى سفيد در حضرت خود بپذيرد و نجات دهد و اين خطر قدرى خفيفتر براى رؤساى جمهور حال و آينده و دولتها و دست‌اندركاران، به حسب درجات در مسئوليتها نيز هست كه بايد خداى متعال را حاضر و ناظر و خود را در محضر مبارك او بدانند. خداوند متعال راهگشاى آنان باشد.
ح ـ از مهمات امور مسألۀ قضاوت است كه سر و كار آن با جان و مال و ناموس مردم است. وصيت اينجانب به رهبر و شوراى رهبرى آن است كه در تعيين عاليترين مقام قضايى كه در عهده دارند، كوشش كنند كه اشخاص متعهد سابقه‌دار و صاحبنظر در امور شرعى و اسلامى و در سياست را نصب نمايند. و از شورايعالى قضايى مى‌خواهم امر قضاوت را كه در رژيم سابق به وضع أسفناك و غم‌انگيزى درآمده بود با جديت سر و سامان دهند؛ و دست كسانى كه با جان و مال مردم بازى مى‌كنند و آنچه نزد آنان مطرح نيست عدالت اسلامى است از اين كرسى پراهميت كوتاه كنند، و با پشتكار و جديت بتدريج دادگسترى را متحول نمايند؛ و قضات داراى شرايطى كه، ان‌شاءاللّه با جديت حوزه‌هاى علميه مخصوصاً حوزۀ مباركۀ علميۀ قم تربيت و تعليم مى‌شوند و معرفى مى‌گردند، به جاى قضاتى كه شرايط مقررۀ اسلامى را ندارند نصب گردند، كه ان‌شاءاللّه تعالى بزودى قضاوت اسلامى در سراسر كشور جريان پيدا كند.
و به قضات محترم در عصر حاضر و اعصار آينده وصيت مى‌كنم كه با درنظر گرفتن احاديثى كه از معصومين ـ صلوات‌اللّه عليهم ـ در اهميت قضا و خطر عظيمى كه قضاوت دارد و توجه و نظر به آنچه دربارۀ قضاوت به غير حق وارد شده است، اين امر خطير را تصدى نمايند و نگذارند اين مقام به غير اهلش سپرده شود. و كسانى كه اهل هستند از تصدى اين امر سرباز نزنند و به اشخاص غير اهل ميدان ندهند؛ و بدانند كه همان طور كه خطر اين مقامْ بزرگ است اجر و فضل و ثواب آن نيز بزرگ است. و مى‌دانند كه تصدى قضا براى اهلش واجب كفايى است.
ط ـ وصيت اينجانب به حوزه‌هاى مقدسۀ علميه آن است كه كراراً عرض نموده‌ام كه در اين زمان كه مخالفين اسلام و جمهورى اسلامى كمر به براندازى اسلام بسته‌اند و از هر راه ممكن براى اين مقصد شيطانى كوشش مى‌نمايند، و يكى از راههاى با اهميت براى مقصد شوم آنان و خطرناك براى اسلام و حوزه‌هاى اسلامى نفوذ دادن افراد منحرف و تبهكار در حوزه‌هاى علميه است، كه خطر بزرگ كوتاه مدت آن بدنام نمودن حوزه‌ها با اعمال ناشايسته و اخلاق و روش انحرافى است و خطر بسيار عظيم آن در درازمدت به مقامات بالا رسيدن يك يا چند نفر شياد كه با آگاهى بر علوم اسلامى و جا زدن خود را در بين توده‌ها وقشرهاى مردم پاكدل وعلاقه‌مند نمودن آنان را به خويش و ضربۀ مهلك زدن به حوزه‌هاى اسلامى و اسلام عزيز و كشور در موقع مناسب مى‌باشد. و مى‌دانيم كه قدرتهاى بزرگ چپاولگر در ميان جامعه‌ها افرادى به صورتهاى مختلف از مليگراها و‌روشنفكران مصنوعى و روحانى نمايان كه اگر مجال يابند از همه پرخطرتر و آسيب‌رسانترند ذخيره دارند كه گاهى سى‌‌چهل سال با مشى‌اسلامى و مقدس مآبى يا «پان‌ايرانيسم» و وطن‌پرستى و حيله‌هاى ديگر، با صبر و بردبارى در ميان ملتها زيست مى‌كنند و در‌موقع مناسب مأموريت خود را انجام مى‌دهند. و ملت عزيز ما در اين مدت كوتاه پس از پيروزى انقلاب نمونه‌هايى از قبيل «مجاهد خلق» و «فدايى خلق» و «توده‌اى»ها و ديگر عناوين ديده‌اند، و لازم است همه با هوشيارى اين قسم توطئه را خنثى نمايند و از همه لازمتر حوزه‌هاى‌علميه است كه تنظيم وتصفيۀ آن بامدرسين محترم و افاضل سابقه‌دار است با تأييد مراجع وقت. و شايد تز «نظم در بى‌نظمى» است از القائات شوم همين نقشه‌ريزان و توطئه‌گران باشد. در هر صورت وصيت اينجانب آن است كه در همۀ اعصار خصوصاً در عصر حاضر كه نقشه‌ها و توطئه‌ها سرعت و قوّت گرفته است، قيام براى نظام دادن به حوزه‌ها لازم وضرورى است؛ كه علما و مدرسين و افاضل‌عظيم‌الشأن صرف وقت نموده و بابرنامۀ دقيق صحيح حوزه‌ها را‌و‌خصوصاً حوزۀ علميۀ قم و ساير حوزه‌هاى بزرگ و با اهميت را در اين مقطع از زمان از آسيب حفظ نمايند.
و لازم است علما و مدرسين محترم نگذارند در درسهايى كه مربوط به فقاهت است و حوزه‌هاى فقهى و اصولى از طريقۀ مشايخ معظم كه تنها راه براى حفظ فقه اسلامى است منحرف شوند، و كوشش نمايند كه هر روز بر دقتها و بحث و نظرها و ابتكار و تحقيقها افزوده شود؛ و فقه سنتى كه ارث سلف صالح است و انحراف از آن سست شدن اركان تحقيق و تدقيق است، محفوظ بماند و تحقيقات بر تحقيقات اضافه گردد. و البته در رشته‌هاى ديگر علوم به مناسبت احتياجات كشور و اسلام برنامه‌هايى تهيه خواهد شد و رجالى در آن رشته تربيت بايد شود. و از بالاترين و والاترين حوزه‌هايى كه لازم است به طور همگانى مورد تعليم و تعلم قرار گيرد، علوم معنوى اسلامى [است]، از قبيل علم اخلاق و تهذيب نفس و سير و سلوك الى اللّه ـ رزقنا اللّه و اياكم ـ كه جهاد‌اكبر مى‌باشد.
ى ـ از امورى كه اصلاح و تصفيه و مراقبت از آن لازم است قوۀ اجراييه است. گاهى ممكن است كه قوانين مترقى و مفيد به حال جامعه از مجلس بگذرد و شوراى نگهبان آن را تنفيذ كند و وزير مسئول هم ابلاغ نمايد، لكن به دست مجريان غير صالح كه افتاد آن را مسخ كنند و برخلاف مقررات يا با كاغذبازيها يا پيچ و خمها كه به آن عادت كرده‌اند يا عمداً براى نگران نمودن مردم عمل كنند، كه بتدريج و مسامحه غائله ايجاد مى‌كند.
وصيت اينجانب به وزراى مسئول در عصر حاضر و در عصرهاى ديگر آن است كه علاوه بر آنكه شماها و كارمندان وزارتخانه‌ها بودجه‌اى كه از آن ارتزاق مى‌كنيد مال ملت، و بايد همه خدمتگزار ملت و خصوصاً مستضعفان باشيد، و ايجاد زحمت براى مردم و مخالف وظيفه عمل كردن حرام و خداى نخواسته گاهى موجب غضب الهى مى‌شود، همۀ شما به پشتيبانى ملت احتياج داريد. با پشتيبانى مردم خصوصاً طبقات محروم بود كه پيروزى حاصل شد و دست ستمشاهى از كشور و ذخائر آن كوتاه گرديد. و اگر روزى از پشتيبانى آنان محروم شويد، شماها كنار گذاشته مى‌شويد و همچون رژيم شاهنشاهى ستمكار به جاى شما ستم پيشگان پستها را اشغال مى‌نمايند. بنابر اين حقيقت ملموس، بايد كوشش در جلب نظر ملت بنماييد و از رفتار غير اسلامى ـ انسانى احتراز نماييد.
و در همين انگيزه به وزراى كشور در طول تاريخ آينده توصيه مى‌كنم كه در انتخاب استاندارها دقت كنند اشخاص لايق، متدين، متعهد، عاقل و سازگار با مردم انتخاب نمايند، تا آرامش در كشور هرچه بيشتر حكمفرما باشد. و بايد دانست كه گرچه تمام وزيران وزارتخانه‌ها مسئوليت در اسلامى كردن و تنظيم امور محل مسئوليت خود دارند لكن بعضى از آنها ويژگى خاص دارند؛ مثل وزارت خارجه كه مسئوليت سفارتخانه‌ها را در خارج از كشور دارند. اينجانب از ابتداى پيروزى به وزراى خارجه راجع به طاغوتزدگى سفارتخانه‌ها و تحول آنها به سفارتخانه‌هاى مناسب با جمهورى اسلامى توصيه‌هايى نمودم، لكن بعض آنان يا نخواستند يا نتوانستند عمل مثبتى انجام دهند. و اكنون كه سه سال از پيروزى مى‌گذرد اگرچه وزير خارجۀ كنونى اقدام به اين امر نموده است و اميد است با پشتكار و صرف وقت اين امر مهم انجام گيرد.
و وصيت من به وزراى خارجه در اين زمان و زمانهاى بعد آن است‌كه مسئوليت شما بسيار زياد است، چه در اصلاح و تحول وزارتخانه و سفارتخانه‌ها؛ و چه در سياست خارجىِ حفظ استقلال و منافع كشور و روابط حسنه با دولتهايى كه قصد دخالت در امور كشور ما را ندارند. و از هر امرى كه شائبۀ وابستگى با همۀ ابعادى كه دارد به طور قاطع احتراز نماييد. و بايد بدانيد كه وابستگى در بعض امور هر چند ممكن است ظاهر فريبنده‌اى داشته باشد يا منفعت و فايده‌اى در حال داشته باشد، لكن در نتيجه، ريشۀ كشور را به تباهى خواهد كشيد. و كوشش داشته باشيد در بهتر كردن روابط با كشورهاى اسلامى و در بيدار كردن دولتمردان و دعوت به وحدت و اتحاد كنيد كه خداوند با شماست.
و وصيت من به ملتهاى كشورهاى اسلامى است كه انتظار نداشته باشيد كه از خارج كسى به شما در رسيدن به هدف كه آن اسلام و پياده كردن احكام اسلام است كمك كند؛ خود بايد به اين امر حياتى كه آزادى و استقلال را تحقق مى‌بخشد قيام كنيد. و علماى اعلام و خطباى محترم كشورهاى‌اسلامى دولتها رادعوت كنند كه‌از وابستگى به قدرتهاى بزرگ خارجى خود را رها كنند و با ملت خود تفاهم كنند؛ در اين صورت پيروزى را در آغوش خواهند كشيد. و نيز ملتها را دعوت به وحدت كنند؛ و از نژادپرستى كه مخالف دستور اسلام است بپرهيزند؛ و با برادران ايمانى خود در هر كشورى و با هر نژادى كه هستند دست برادرى دهند كه اسلام بزرگ آنان را برادر خوانده. و اگر اين برادرى ايمانى با همت دولتها و ملتها و با تأييد خداوند متعال‌روزى تحقق يابد، خواهيد ديد كه بزرگترين قدرت جهان را مسلمين تشكيل مى‌دهند. به اميد روزى كه با خواست پروردگار عالم اين برادرى و برابرى حاصل شود.
و وصيت اينجانب به وزارت ارشاد در همۀ اعصار خصوصاً عصر‌حاضر كه ويژگى خاصى دارد، آن است كه براى تبليغ حق مقابل باطل و ارائۀ چهرۀ حقيقى جمهورى اسلامى كوشش كنند. ما اكنون، در اين زمان كه دست ابرقدرتها را از كشور خود كوتاه كرديم، مورد تهاجم تبليغاتى تمام رسانه‌هاى گروهى وابسته به قدرتهاى بزرگ هستيم. چه دروغها و تهمتها كه گويندگان و نويسندگان وابسته به ابرقدرتها به اين جمهورى اسلامى نوپا نزده و نمى‌زنند. مع‌الأسف اكثر دولتهاى منطقۀ اسلامى كه به حكم اسلام بايد دست‌اخوت به ما‌دهند، به عداوت با ما و اسلام برخاسته‌اند و همه در خدمت جهانخواران از هر طرف به ما هجوم آورده‌اند. و قدرت تبليغاتى ما بسيار ضعيف و ناتوان است و مى‌دانيد كه امروز جهان روى تبليغات مى‌چرخد. و با كمال تأسف، نويسندگان به اصطلاح روشنفكر كه به سوى يكى از دو قطب گرايش دارند، به جاى آنكه در فكر استقلال و آزادى كشور و ملت خود باشند، خودخواهيها و فرصت‌طلبيها و انحصارجوييها به آنان مجال نمى‌دهد كه لحظه‌اى تفكر نمايند و مصالح كشور و ملت خود را در نظر بگيرند، و مقايسۀ بين آزادى و استقلال را‌در اين جمهورى با رژيم ستمگر سابق نمايند و زندگى شرافتمندانۀ ارزنده را توأم با بعض آنچه راكه از دست داده‌اند، كه رفاه و عيشزدگى است، با آنچه از رژيم ستمشاهى دريافت مى‌كردند توأم با وابستگى و نوكرمآبى و ثناجويى و مداحى از جرثومه‌هاى فساد و معادن ظلم و فحشا بسنجند؛ و از تهمتها ونارواها به اين جمهورى تازه‌تولد يافته دست بكشند و با ملت و دولت در صف واحدبر ضد طاغوتيان و ستم‌پيشگان زبانها و قلمها را به كار بگيرند.
و مسئلۀ تبليغ تنها به عهدۀ وزارت ارشاد نيست بلكه وظيفۀ همۀ دانشمندان و گويندگان و نويسندگان و هنرمندان است. بايد وزارت‌خارجه كوشش كند تا سفارتخانه‌ها نشريات تبليغى داشته‌باشند و چهرۀ نورانى اسلام را براى جهانيان روشن نمايند؛ كه اگر اين چهره با آن جمال جميل كه قرآن و سنت در همۀ ابعاد به آن دعوت كرده از زير نقاب مخالفان اسلام و كج‌فهميهاى دوستان خودنمايى نمايد، اسلامْ جهانگير خواهد شد و پرچم پرافتخار آن در همه جا به اهتزاز خواهد آمد. چه مصيبت بار و غم‌انگيز است كه مسلمانان متاعى دارند كه از صدر عالم تا نهايت آن نظير ندارد، نتوانسته‌اند اين گوهر گرانبها را كه هر انسانى به فطرت آزاد خود طالب آن است عرضه كنند؛ بلكه خود نيز از آن غافل و به آن جاهلند و گاهى از آن فرارى‌اند!
ك ـ از امور بسيار با اهميت و سرنوشت‌ساز مسئلۀ مراكز تعليم و تربيت از كودكستانها تا دانشگاهها است كه به واسطۀ اهميت فوق‌العاده‌اش تكرار نموده و با اشاره مى‌گذرم. بايد ملت غارت شده بدانند كه در نيم قرن اخير آنچه به ايران و اسلام ضربۀ مهلك زده است قسمت عمده‌اش از دانشگاهها بوده است. اگر دانشگاهها و مراكز تعليم و تربيتِ ديگر با برنامه‌هاى اسلامى و ملى در راه منافع كشور به تعليم و تهذيب و تربيت كودكان و نوجوانان و جوانان جريان داشتند، هرگز ميهن ما در حلقوم انگلستان و پس از آن امريكا و شوروى فرو نمى‌رفت و هرگز قراردادهاى خانه خراب‌كن بر ملت محروم غارتزده تحميل نمى‌شد و هرگز پاى مستشاران خارجى به ايران باز نمى‌شد و هرگز ذخائر ايران و طلاى سياه اين ملت رنجديده در جيب قدرتهاى شيطانى ريخته نمى‌شد و هرگز دودمان پهلوى و وابسته‌هاى به آن اموال ملت را نمى‌توانستند به غارت ببرند و در خارج و داخل پاركها و ويلاها بر روى اجساد مظلومان بنا كنند و‌بانكهاى خارج را از دسترنج اين مظلومان پر كنند و صرف عياشى و‌هرزگى خود و بستگان خود نمايند. اگر مجلس و دولت و قوۀ قضاييه و ساير ارگانها از دانشگاههاى اسلامى و ملى سرچشمه مى‌گرفت ملت ما امروز گرفتار مشكلات خانه‌برانداز نبود. و اگر شخصيتهاى پاكدامن با گرايش اسلامى و ملى به معناى صحيحش، نه آنچه امروز در مقابل اسلام عرض اندام مى‌كند، از دانشگاهها به مراكز قواى سه‌گانه راه مى‌يافت، امروز ما غير امروز، و ميهن ما غير اين ميهن، و محرومان ما از قيد محروميت رها، و بساط ظلم و ستمشاهى و مراكز فحشا و اعتياد و عشرتكده‌ها كه هر يك براى تباه نمودن نسل جوان فعال ارزنده كافى بود، در هم پيچيده و اين ارث كشور بر باد ده و انسان برانداز به ملت نرسيده بود. و دانشگاهها اگر اسلامى ـ انسانى ـ ملى بود، مى‌توانست صدها و هزارها مدرس به جامعه تحويل دهد؛ لكن چه غم‌انگيز و اسفبار است كه دانشگاهها و دبيرستانها به دست كسانى اداره مى‌شد و عزيزان ما به دست كسانى تعليم و تربيت مى‌ديدند كه جز اقليت مظلوم محرومى همه از غربزدگان و شرقزدگان با برنامه و نقشۀ ديكته شده در دانشگاهها كرسى داشتند؛ و ناچار‌جوانان عزيز و مظلوم ما در دامن اين گرگان وابسته به ابرقدرتها بزرگ شده و به كرسيهاى قانونگذارى و حكومت و قضاوت تكيه مى‌كردند، و بر وفق دستور آنان، يعنى رژيم ستمگر پهلوى عمل مى‌كردند. اكنون بحمداللّه تعالى دانشگاه از چنگال جنايتكاران خارج شده. و بر ملت و دولت جمهورى اسلامى است در همۀ اعصار، كه نگذارند عناصر فاسد داراى مكتبهاى انحرافى يا گرايش به غرب و شرق در دانشسراها و دانشگاهها و ساير مراكز تعليم و تربيت نفوذ كنند و از قدم اول جلوگيرى نمايند تا مشكلى پيش نيايد و اختيار از دست نرود. و وصيت اينجانب به جوانان عزيز دانشسراها و دبيرستانها و دانشگاهها آن است كه خودشان شجاعانه در مقابل انحرافات قيام‌نمايند تا استقلال و آزادى خود و كشور و ملت خودشان مصون باشد.
ل ـ قواى مسلح، از ارتش و سپاه و ژاندارمرى و شهربانى تا كميته‌ها‌و بسيج و عشاير ويژگى خاص دارند. اينان كه بازوان قوى و قدرتمند جمهورى اسلامى مى‌باشند و نگهبان سرحدات و راهها و شهرها و روستاها و بالاخره نگهداران امنيت و آرامش‌بخشان به ملت مى‌باشند، مى‌بايست مورد توجه‌خاص ملت ودولت ومجلس باشند. و لازم است توجه داشته باشند كه در دنيا آنچه كه مورد بهره‌بردارى براى قدرتهاى بزرگ و سياستهاى مخرب، بيشتر از هر چيز و هر گروهى است، قواى مسلح است. قواى مسلح است كه با بازيهاى سياسى، كودتاها وتغيير حكومتها ورژيمها به‌دست آنان‌واقع مى‌شود؛ و سودجويان دغل بعض سران آنان را مى‌خرند و با دست آنان و توطئه‌هاى فرماندهان بازى خوردۀ كشورها را به دست مى‌گيرند، و ملتهاى مظلوم را تحت سلطه قرار داده و استقلال و آزادى را از كشورها سلب مى‌كنند. و اگر فرماندهان پاكدامن متصدى امر باشند، هرگز براى دشمنان كشورها امكان كودتا يا اشغال يك كشور پيش نمى‌آيد و يا اگر احياناً پيش آيد، به دست فرماندهان متعهد شكسته و‌ناكام خواهد ماند. و در ايران نيز كه اين معجزۀ عصر به دست ملت انجام گرفت، قواى‌مسلح متعهد و فرماندهان پاك و ميهن‌دوست سهم بسزايى داشتند. و امروز كه جنگ لعنتى و تحميلى صدام تكريتى به امر و كمك امريكا و ساير قدرتها پس از نزديك به دو سال با شكست سياسى و نظامى ارتش متجاوز بعث و پشتيبانان قدرتمند و وابستگان به آنان روبه‌رو است، باز قواى مسلح نظامى و انتظامى و سپاهى و مردمى با پشتيبانى بيدريغ ملت در جبهه‌ها و پشت جبهه‌ها اين افتخار بزرگ را آفريدند و ايران را سرافراز نمودند؛ و نيز شرارتها و توطئه‌هاى داخلى را كه به دست عروسكهاى وابسته به غرب و شرق براى براندازى جمهورى اسلامى بسيج شده بودند با دست تواناى جوانان كميته‌ها و پاسداران بسيج و شهربانى و با كمك ملت غيرتمند درهم شكسته شد. و همين جوانان فداكار عزيزند كه شبها بيدارند تا خانواده‌ها با آرامش استراحت كنند. خدايشان يار و مددكار باد.
پس وصيت برادرانۀ من در اين قدمهاى آخرين عمر بر قواى مسلح به طور عموم، آن است كه اى عزيزان كه به اسلام عشق مى‌ورزيد و با عشق لقاءاللّه به فداكارى در جبهه‌ها و در سطح كشور به كار ارزشمند خود ادامه مى‌دهيد، بيدار باشيد و هوشيار كه بازيگران سياسى و سياستمداران حرفه‌اى غرب و شرقزده و دستهاى مرموز جنايتكاران پشت‌پرده لبۀ تيز سلاح خيانت و جنايتكارشان از هر سو و بيشتر از هر گروه متوجه به شما عزيزان است؛ و مى‌خواهند از شما عزيزان كه با جانفشانى خود انقلاب را پيروز نموديد و اسلام را زنده كرديد بهره‌گيرى كرده و جمهورى اسلامى را براندازند؛ و شما را با اسم اسلام و خدمت به ميهن و ملت از اسلام و ملت جدا كرده به دامن يكى از دو قطب جهانخوار بيندازند؛ و بر زحمات و فداكاريهاى شما با حيله‌هاى سياسى و ظاهرهاى به صورت اسلامى و ملى خط بطلان بكشند. وصيت اكيد من به قواى مسلح آن است كه همان طور كه از مقررات نظام، عدم دخول نظامى در احزاب و گروهها و جبهه‌ها است به آن عمل نمايند؛ و قواى مسلح مطلقاً، چه نظامى و انتظامى و پاسدار و بسيج و غير اينها، در هيچ حزب و گروهى وارد نشده و خود را از بازيهاى سياسى دور نگه دارند. در اين صورت مى‌توانند قدرت نظامى خود را حفظ و از اختلافات درون گروهى مصون باشند. و بر فرماندهان لازم است كه افراد تحت فرمان خود را از ورود در احزاب منع نمايند. و چون انقلاب از همۀ ملت و حفظ آن بر همگان است، دولت و ملت و شوراى دفاع و مجلس شوراى اسلامى وظيفۀ شرعى و ميهنى آنان است كه اگر قواى مسلح، چه فرماندهان و طبقات بالا و چه طبقات بعد، برخلاف مصالح اسلام و كشور بخواهند عملى انجام دهند يا در احزاب وارد شوند كه ـ بى‌اشكال به تباهى كشيده مى‌شوند ـ و يا در بازيهاى سياسى وارد شوند، از قدم اول با آن مخالفت كنند. و بر رهبر و شوراى رهبرى است كه با قاطعيت از اين امر جلوگيرى نمايد تا كشور از آسيب در امان باشد.
و من به همۀ نيروهاى مسلح در اين پايان زندگى خاكى، وصيت مشفقانه مى‌كنم كه از اسلام كه يگانه مكتب استقلال و آزاديخواهى است و خداوند متعال همه را با نور هدايت آن به مقام والاى انسانى دعوت مى‌كند، چنانچه امروز وفاداريد در وفادارى استقامت كنيد كه شما را و كشور و ملت شما را از ننگ وابستگيها و پيوستگيها به قدرتهايى كه همۀ شما را جز براى بردگى خويش نمى‌خواهند و كشور و ملت عزيزتان را عقب مانده و بازار مصرف و زير بار ننگين ستم‌پذيرى نگه مى‌دارند نجات مى‌دهد. و زندگى انسانى شرافتمندانه را ولو با مشكلات بر زندگانى ننگين بردگى اجانب ولو با رفاه حيوانى ترجيح دهيد؛ و بدانيد مادام كه در احتياجات صنايع پيشرفته، دست خود را پيش ديگران دراز كنيد و به دريوزگى عمر را بگذرانيد قدرت ابتكار و پيشرفت در اختراعات در شما شكوفا نخواهد شد. و به خوبى و عينيت ديديد كه در اين مدت كوتاه پس از تحريم اقتصادى همانها كه از ساختن هرچيز خود را عاجز مى‌ديدند و از راه انداختن كارخانه‌ها آنان را مأيوس مى‌نمودند، افكار خود را به كار بستند و بسيارى از احتياجات ارتش و كارخانه‌ها را خود رفع نمودند. و اين جنگ و تحريم اقتصادى و اخراج كارشناسان خارجى، تحفه‌اى الهى بود كه ما از آن غافل بوديم. اكنون اگر دولت و ارتش كالاهاى جهانخواران را خود تحريم كنند و به كوشش و سعى در راه ابتكار بيفزايند، اميد است كه كشور خودكفا شود و از دريوزگى از دشمن نجات يابد.
و هم در اينجا بايد بيفزايم كه احتياج ما پس از اينهمه عقب‌ماندگى مصنوعى به صنعتهاى‌بزرگ كشورهاى خارجى حقيقتى است انكارناپذير. و اين به آن معنى نيست كه ما بايد در علوم پيشرفته به يكى از دو قطب وابسته شويم. دولت و ارتش بايد كوشش كنند كه دانشجويان متعهد را در كشورهايى كه صنايع بزرگ پيشرفته را دارند و استعمار و استثمارگر نيستند بفرستند؛ و از فرستادن به امريكا و شوروى و كشورهاى ديگر كه در مسير اين دو قطب هستند احتراز كنند، مگر ان‌شاءاللّه روزى برسد كه اين دو قدرت به اشتباه خود پى‌برند و در مسير انسانيت و انساندوستى و احترام به حقوق ديگران واقع شوند؛ يا ان‌شاءاللّه مستضعفان جهان و ملتهاى بيدار و مسلمانان متعهد، آنان را به جاى خود نشانند. به اميد چنين روزى.
م ـ راديو و تلويزيون و مطبوعات و سينماها و تئأترها از ابزارهاى‌مؤثر تباهى و تخدير ملتها، خصوصاً نسل جوان بوده است. در اين صد سال اخير بويژه نيمۀ دوم آن، چه نقشه‌هاى بزرگى از اين ابزار، چه در تبليغ ضد اسلام و ضد روحانيت خدمتگزار، و چه در تبليغ استعمارگران غرب و شرق، كشيده شد و از آنها براى درست كردن بازار كالاها خصوصاً تجملى و تزئينى از هر قماش، از تقليد در ساختمانها و تزئينات و تجملات آنها و تقليد در اجناس نوشيدنى و پوشيدنى و در فرم آنها استفاده كردند، به طورى كه افتخار بزرگِ فرنگى مآب بودن در تمام شئون زندگى از رفتار و گفتار و پوشش و فرم آن بويژه در خانمهاى مرفه يا نيمه مرفه بود، و در آداب معاشرت و كيفيت حرف زدن و به كار بردن لغات غربى در گفتار و نوشتار به صورتى بود كه فهم آن براى بيشتر مردم غيرممكن، و براى همرديفان نيز مشكل مى‌نمود! فيلمهاى تلويزيون از فرآورده‌هاى غرب يا شرق بود كه طبقۀ جوان زن و مرد را از مسير عادى زندگى و كار و صنعت و‌توليد و دانش منحرف و به سوى بيخبرى از خويش و شخصيت خود و يا بدبينى و بدگمانى به همه چيز خود و كشور خود، حتى فرهنگ و ادب و مآثر پر ارزشى كه بسيارى از آن با دست خيانتكار سودجويان، به كتابخانه‌ها و موزه‌هاى غرب و شرق منتقل گرديده است. مجله‌ها با مقاله‌ها و عكسهاى افتضاح بار و أسف‌انگيز، و روزنامه‌ها با مسابقات در مقالات ضدفرهنگى خويش و ضداسلامى با افتخار، مردم بويژه طبقۀ جوان مؤثر را به سوى غرب يا شرق هدايت مى‌كردند. اضافه كنيد بر آن تبليغ دامنه‌دار در ترويج مراكز فساد و عشرتكده‌ها و مراكز قمار و لاتار و مغازه‌هاى فروش كالاهاى تجملاتى و اسباب آرايش و بازيها و مشروبات الكلى بويژه آنچه از غرب وارد مى‌شد. و در مقابل صدور نفت و گاز و مخازن ديگر، عروسكها و اسباب بازيها و كالاهاى تجملى وارد مى‌شد؛ و صدها چيزهايى كه امثال من از آنها بى‌اطلاع هستيم. و اگر خداى نخواسته عمر رژيم سرسپرده و خانمان برانداز پهلوى ادامه پيدا مى‌كرد، چيزى نمى‌گذشت كه جوانان برومند ما ـ اين فرزندان اسلام و ميهن كه چشم اميد ملت به آنها است ـ با انواع دسيسه‌ها و نقشه‌هاى شيطانى به دست رژيم فاسد و رسانه‌هاى گروهى و روشنفكران غرب و شرقگرا از دست ملت و دامن اسلام رخت برمى‌بستند: يا جوانى خود را در مراكز فساد تباه مى‌كردند؛ و يا به خدمت قدرتهاى جهانخوار درآمده و كشور را به تباهى مى‌كشاندند. خداوند متعال به ما و آنان منت گذاشت و همه را از شر مفسدين و غارتگران نجات داد.
اكنون وصيت من به مجلس شوراى اسلامى در حال و آينده و رئيس‌جمهور و رؤساى جمهور مابعد و به شوراى نگهبان و شوراى قضايى و دولت در هر زمان، آن است كه نگذارند اين دستگاههاى خبرى و مطبوعات و مجله‌ها از اسلام و مصالح كشور منحرف شوند. و بايد همه بدانيم كه آزادى به شكل غربى آن، كه موجب تباهى جوانان و دختران و پسران مى‌شود، از نظر اسلام و عقل محكوم است. و تبليغات و مقالات و سخنرانيها و كتب و مجلات برخلاف اسلام و عفت عمومى و مصالح كشور حرام است. و بر همۀ ما و همۀ مسلمانان جلوگيرى از آنها واجب است. و از آزاديهاى مخرب بايد جلوگيرى شود. و از آنچه در نظر شرع حرام و آنچه برخلاف مسير ملت و كشور اسلامى و مخالف با حيثيت جمهورى اسلامى است به طور قاطع اگر جلوگيرى نشود، همه مسئول مى‌باشند. و مردم و جوانان حزب‌اللهى اگر برخورد به يكى از امور مذكور نمودند به دستگاههاى مربوطه رجوع كنند و اگر آنان كوتاهى نمودند، خودشان مكلف به جلوگيرى هستند. خداوند تعالى مددكار همه باشد.
ن ـ نصيحت و وصيت من به گروهها و گروهكها و اشخاصى كه در ضديت با ملت و جمهورى اسلامى و اسلام فعاليت مى‌كنند، اول به سران آنان در خارج و داخل، آن است كه تجربۀ طولانى به هر راهى كه اقدام كرديد و به هر توطئه‌اى كه دست زديد و به هر كشور و مقامى كه توسل پيدا كرديد به شماها كه خود را عالم و عاقل مى‌دانيد بايد آموخته باشند كه مسير يك ملت فداكار را نمى‌شود با دست زدن به ترور و انفجار و بمب و دروغ‌پردازيهاى بى سر و پا و غيرحساب شده منحرف كرد، و هرگز هيچ حكومت و دولتى را نمى‌توان با اين شيوه‌هاى غيرانسانى و غيرمنطقى ساقط نمود، بويژه ملتى مثل ايران را كه از بچه‌هاى خردسالش تا پيرزنها و پيرمردهاى بزرگسالش، در راه هدف و جمهورى اسلامى و قرآن و مذهب جانفشانى و فداكارى مى‌كنند. شماها كه مى‌دانيد (و اگر ندانيد بسيار ساده‌لوحانه فكر مى‌كنيد) كه ملت با شما نيست و ارتش با شماها دشمن است. و اگر فرض بكنيد با شما بودند و دوست شما بودند، حركات ناشيانۀ شما و جناياتى كه با تحريك شما رخ داد آنان را از شما جدا كرد و جز دشمن تراشى كار ديگرى نتوانستيد بكنيد. من وصيت خيرخواهانه در اين آخر عمر به شما مى‌كنم كه اولاً با اين ملت طاغوتزدۀ رنج كشيده كه پس از 2500 سال ستمشاهى با فدا دادن بهترين فرزندان و جوانانش خود را از زير بار ستم جنايتكارانى همچون رژيم پهلوى و جهانخواران شرق و غرب نجات داده به جنگ و ستيز برخاسته‌ايد. چطور وجدان يك انسان هر چه پليد باشد، راضى مى‌شود براى احتمال رسيدن به يك مقام با ميهن خود و ملت خود اينگونه رفتار كند و به كوچك و بزرگ آنها رحم نكند؟ من به شما نصيحت مى‌كنم دست از اين كارهاى بيفايده و غيرعاقلانه برداريد و گول جهانخواران را نخوريد. و در هر جا هستيد اگر به جنايتى دست نزديد به ميهن خود و دامن اسلام برگرديد و توبه‌كنيد كه خداوند ارحم الراحمين است؛ و جمهورى اسلامى و ملت از شما ان‌شاءاللّه مى‌گذرند. و اگر دست به جنايتى زديد كه حكم خداوند تكليف شما را معين كرده، باز از نيمه راه برگشته و توبه كنيد. و اگر شهامت داريد تن به مجازات داده و با اين عمل خود را از عذاب اليم خداوند نجات دهيد؛ و الاّ در هر جا هستيد عمر خود را بيش از اين هدر ندهيد و به كار ديگر مشغول شويد كه صلاح در آن است.
و بعد، به هواداران داخلى و خارجى آنان وصيت مى‌كنم كه با چه انگيزه جوانى خود را براى آنان كه اكنون ثابت است كه براى قدرتمندان جهانخوار خدمت مى‌كنند و از نقشه‌هاى آنها پيروى مى‌كنند وندانسته به دام آنها افتاده‌اند به هدر مى‌دهيد؟ و با ملت خود در راه چه كسى جفا مى‌كنيد؟ شما بازى خوردگان دست آنها هستيد. و اگر در ايران هستيد به عيان مشاهده مى‌كنيد كه توده‌هاى ميليونى به‌جمهورى اسلامى وفادار و براى آن فداكارند؛ و به عيان مى‌بينيد كه حكومت و رژيم فعلى با جان و دل در خدمت خلق و مستمندان هستند؛ و آنان كه به دروغ ادعاى «خلقى» بودن و «مجاهد» و «فدايى» براى خلق مى‌كنند، با خلق خدا به دشمنى برخاسته و شما پسران و دختران ساده‌دل را براى مقاصد خود و مقاصد يكى از دو قطب قدرت جهانخوار به بازى گرفته و خود يا در خارج در آغوش يكى از دو قطب جنايتكار به خوشگذرانى مشغول و يا در داخل به خانه‌هاى مجلل تيمى با زندگى اشرافى، نظير منازل جنايتكارانى بدبخت به جنايت خود ادامه مى‌دهند و شما جوانان را به كام مرگ مى‌فرستند. نصيحت مشفقانۀ من به شما نوجوانان و جوانان داخل و خارج آن است كه از راه اشتباه برگرديد؛ و با محرومين جامعه كه با جان و دل به جمهورى اسلامى خدمت مى‌كنند متحد شويد؛ و براى ايران مستقل و آزاد فعاليت نماييد تا كشور و ملت از شرّ مخالفين نجات پيدا كند، و‌همه با هم به زندگى شرافتمندانه ادامه دهيد. تا چه وقت و براى چه‌گوش به فرمان اشخاصى هستيد كه جز به نفع شخصى خود فكر‌نمى‌كنند و در آغوش و پناه ابرقدرتها با ملت خود در ستيز هستند‌و‌شما را فداى مقاصد شوم و قدرت‌طلبى خويش مى‌نمايند؟شما در‌اين سالهاى پيروزى انقلاب ديديد كه ادعاهاى آنان‌با رفتار و‌عملشان مخالف است و ادعاها فقط براى فريب جوانان‌صاف دل‌است. و مى‌دانيد كه شما قدرتى در مقابل سيل خروشان ملت نداريد و كارهايتان جز به ضرر خودتان و تباهى عمرتان نتيجه‌اى ندارد. من تكليف خود را كه هدايت است ادا كردم. و اميد است به اين نصيحت كه پس از مرگ من به شما مى‌رسد و شائبۀ قدرت‌طلبى در آن نيست گوش فرا دهيد و خود را از عذاب اليم الهى نجات دهيد. خداوند منان شما را هدايت فرمايد و صراط مستقيم را به شما بنمايد.
وصيت من به چپگرايان، مثل كمونيستها و چريكهاى فدايى خلق و ديگر گروهها[ى ]متمايل به چپ، آن است كه شماها بدون بررسى صحيح از مكتبها و مكتب اسلام نزد كسانى كه از مكتبها و خصوص اسلام اطلاع صحيح دارند، با چه انگيزه خودتان را راضى كرديد به مكتبى كه امروز در دنيا شكست خورده رو آوريد و چه شده كه دل خود را به چند «ايسم» كه محتواى آنها پيش اهل تحقيق پوچ است‌خوش كرده‌ايد؟ و شما را چه انگيزه‌اى وادار كرده كه مى‌خواهيد كشور خود را به دامن شوروى يا چين بكشيد؛ و با ملت خود به اسم «توده دوستى» به جنگ برخاسته يا به توطئه‌هايى براى نفع اجنبى به ضد كشور خود و توده‌هاى ستمديده دست زديد؟ شما مى‌بينيد كه از اول پيدايش كمونيسم مدعيان آن ديكتاتورترين و قدرت‌طلب و انحصارطلبترين حكومتهاى جهان بوده و هستند. چه ملتهايى زير دست و پاى شوروى مدعى طرفدار توده‌ها خُرد شدند و از هستى ساقط گرديدند. ملت روسيه، مسلمانان و غيرمسلمانان، تاكنون در زير فشار ديكتاتورى حزب كمونيست دست و پا مى‌زنند و از هرگونه آزادى محروم و در اختناق بالاتر از اختناقهاى ديكتاتورهاى جهان به سر مى‌برند. استالين، كه يكى از چهره‌هاى به اصطلاح «درخشان» حزب بود، ورود و خروجش را و تشريفات آن و اشرافيت او را ديديم. اكنون كه شما فريب خوردگان در عشق آن رژيم جان مى‌دهيد، مردم مظلوم شوروى و ديگر اقمار او چون افغانستان از ستمگريهاى آنان جان مى‌سپارند، و آنگاه شما كه مدعى طرفدارى از خلق هستيد، بر اين خلق محروم در هر جا كه دستتان رسيده چه جناياتى انجام داديد و با اهالى شريف آمل كه آنان را به غلط طرفدار پر و پا قرص خود معرفى مى‌كرديد و عدۀ بسيارى را به فريب به جنگ مردم و دولت فرستاديد و به كشتن داديد، چه جنايتها كه نكرديد. و شما «طرفدار خلق محروم» مى‌خواهيد خلق مظلوم و محروم ايران را به دست ديكتاتورى شوروى دهيد و چنين خيانتى را با سرپوش «فدايى خلق» و طرفدار محرومين در حال اجرا هستيد، منتها «حزب توده» و رفقاى آن با توطئه و زير ماسك طرفدارى از جمهورى اسلامى، و ديگر گروهها با اسلحه و ترور و انفجار. من به شما احزاب و گروهها، چه آنان كه به چپگرايى معروف ـ‌گرچه بعضى شواهد و قرائن دلالت دارد كه اينان كمونيست امريكايى هستند ـ و چه آنان كه از غرب ارتزاق مى‌كنند و الهام مى‌گيرند و چه آنها كه با اسم «خودمختارى» و طرفدارى از كرد و بلوچ دست به اسلحه برده و مردم محروم كردستان و ديگر جاها را از هستى ساقط نموده و مانع از خدمتهاى فرهنگى و بهداشتى و اقتصادى و بازسازى دولت جمهورى در آن استانها مى‌شوند، مثل حزب «دموكرات» و «كومله» وصيت مى‌كنم كه به ملت بپيوندند. و تاكنون تجربه كرده‌اند كه كارى جز بدبخت كردن اهالى آن مناطق نكرده‌اند و نمى‌توانند بكنند، پس مصلحت خود و ملت خود و مناطق خود آن است كه با دولت تشريك مساعى نموده و از ياغى‌گرى و خدمت به بيگانگان و خيانت به ميهن خود دست بردارند و به ساختن كشور بپردازند و مطمئن باشند كه اسلام براى آنان هم از قطب جنايتكار غرب و هم از قطب ديكتاتور شرق بهتر است و آرزوهاى انسانى خلق را بهتر انجام مى‌دهد. و وصيت من به گروههاى مسلمان كه از روى اشتباه به غرب و احياناً به شرق تمايل نشان مى‌دهند و از منافقان كه اكنون خيانتشان معلوم شد گاهى طرفدارى مى‌كردند و به مخالفانِ بدخواهان اسلام از روى خطا و اشتباه گاهى لعن مى‌كردند و طعن مى‌زدند ، آن است كه بر سر اشتباه خود پافشارى نكنند و با شهامت اسلامى به خطاى خود اعتراف، و با دولت و مجلس و ملت مظلوم براى رضاى خداوند هم‌صدا و هم‌مسير شده و اين مستضعفان تاريخ را از شرّ مستكبران نجات دهيد؛ و كلام مرحوم مدرس آن روحانى متعهد پاك سيرت و پاك انديشه را به خاطر بسپريد كه در مجلس افسردۀ آن روز گفت: اكنون كه بايد از بين برويم چرا با دست خود برويم. من هم امروز به ياد آن شهيد راه خدا به شما برادران مؤمن عرض مى‌كنم اگر ما با دست جنايتكار امريكا و شوروى از صفحۀ روزگار محو شويم و با خون سرخ شرافتمندانه با خداى خويش ملاقات كنيم، بهتر از آن است كه در زير پرچم ارتش سرخ شرق و سياه غرب زندگى اشرافى مرفه داشته باشيم. و اين سيره و طريقۀ انبياى عظام و ائمۀ مسلمين و‌بزرگان دين مبين بوده است و ما بايد از آن تبعيت كنيم؛ و بايد به‌خود بباورانيم كه اگر يك ملت بخواهند بدون وابستگيها زندگى كنند مى‌توانند؛ و قدرتمندان جهان بر يك ملت نمى‌توانند خلاف ايدۀ آنان را تحميل كنند.
از افغانستان عبرت بايد گرفت با آنكه دولت غاصب و احزاب چپى با شوروى بوده و هستند، تاكنون نتوانسته‌اند توده‌هاى مردم را سركوب نمايند. علاوه بر اين اكنون ملتهاى محروم جهان بيدار شده‌اند و طولى نخواهد كشيد كه اين بيداريها به قيام و نهضت و انقلاب انجاميده و خود را از تحت سلطۀ ستمگران مستكبر نجات خواهند داد. و شما مسلمانانِ پايبند به ارزشهاى اسلامى مى‌بينيد كه جدايى و انقطاع از شرق و غرب بركات خود را دارد نشان مى‌دهد؛ و مغزهاى متفكر بومى به كار افتاده و به سوى خودكفايى پيشروى مى‌كند و آنچه كارشناسان خائن غربى و شرقى براى ملت ما محال جلوه مى‌دادند، امروز به طور چشمگيرى با دست و فكر ملت انجام گرفته و ان‌شاءاللّه تعالى در دراز مدت انجام خواهد گرفت. و صد افسوس كه اين انقلاب دير تحقق پيدا كرد و لااقل در اول سلطنت جابرانۀ كثيف محمدرضا تحقق نيافت؛ و اگر شده بود، ايران غارتزده غير از اين ايران بود.
و وصيت من به نويسندگان و گويندگان و روشنفكران و اشكالتراشان و صاحب‌عقدگان آن است كه به جاى آنكه وقت خود را در خلاف مسير جمهورى اسلامى صرف كنيد و هرچه توان داريد در بدبينى و بدخواهى و بدگويى از مجلس و دولت و ساير خدمتگزاران به كار بريد، و با اين عمل كشور خود را به سوى ابرقدرتها سوق دهيد، با خداى خود يك شب خلوت كنيد و اگر به خداوند عقيده نداريد با وجدان خود خلوت كنيد و انگيزۀ باطنى خود را كه بسيار مى‌شود خود انسانها از آن بيخبرند بررسى كنيد، ببينيد آيا با كدام معيار و با چه‌انصاف خون اين جوانان قلم قلم شده را در جبهه‌ها و در شهرها ناديده مى‌گيريد و با ملتى كه مى‌خواهد از زير بار ستمگران و غارتگران خارجى و داخلى خارج شود و استقلال و آزادى را با جان خود و فرزندان عزيز خود به دست آورده و با فداكارى مى‌خواهد آن را حفظ كند، به جنگ اعصاب برخاسته‌ايد و به اختلاف‌انگيزى و توطئه‌هاى‌خائنانه دامن مى‌زنيد و راه را براى‌مستكبران وستمگران باز مى‌كنيد. آيا بهتر نيست كه با فكر و قلم و بيان خود دولت و مجلس و ملت را راهنمايى براى حفظ ميهن خود نماييد؟ آيا سزاوار نيست كه به اين ملت مظلوم‌محروم كمك كنيد و با يارى خود حكومت اسلامى را استقرار دهيد؟ آيا اين مجلس و رئيس جمهور و دولت و قوۀ قضايى را از آنچه در زمان رژيم سابق بود بدتر مى‌دانيد؟ آيا از ياد برده‌ايد ستمهايى كه آن رژيم لعنتى بر اين ملت مظلوم بى‌پناه روا مى‌داشت؟ آيا نمى‌دانيد كه كشور اسلامى در آن زمان يك پايگاه نظامى براى امريكا بود و با آن عمل يك مستعمره مى‌كردند و از مجلس تا دولت و قواى نظامى در قبضۀ آنان بود و مستشاران و صنعتگران و متخصصان‌آنان با اين ملت و ذخائر آن چه مى‌كردند؟ آيا اشاعۀ فحشا در سراسر كشور و مراكز فساد، از عشرتكده‌ها و قمارخانه‌ها و ميخانه‌ها و مغازه‌هاى مشروب‌فروشى و سينماها و ديگر مراكز كه هر يك براى تباه كردن نسل جوان عاملى بزرگ بود، از خاطرتان محو شده؟ آيا رسانه‌هاى گروهى و مجلات سراسر فسادانگيز و روزنامه‌هاى آن رژيم را به دست فراموشى سپرده‌ايد؟ و اكنون كه از آن بازارهاى فساداثرى نيست، براى آنكه‌در چند دادگاه، يا چند جوان كه شايد اكثر از گروههاى منحرف نفوذ كرده و براى بدنام نمودن اسلام و جمهورى‌اسلامى كارهاى انحرافى انجام مى‌دهند، و كشتن عده‌اى كه مفسد‌فى‌الارض هستند و قيام بر ضد اسلام و جمهورى‌اسلامى مى‌كنند شما را به فرياد درآورده، و با كسانى كه با صراحت اسلام را محكوم مى‌كنند و بر ضد آن قيام مسلحانه يا قيام با قلم و زبان كه أسفناكتر از قيام مسلحانه است، نموده‌اند پيوند مى‌كنيد و دست برادرى مى‌دهيد؛ و آنان راكه خداوند مهدورالدم فرموده نور چشم مى‌خوانيد، و در كنار بازيگرانى كه فاجعۀ چهارده اسفند را برپا كردند و جوانان بيگناه را با ضرب و شتم كوبيدند نشسته و تماشاگر معركه مى‌شويد، يك عمل اسلامى و اخلاقى است! و عمل دولت و قوۀ قضاييه كه معاندين و منحرفين و ملحدين را به جزاى اعمال خويش مى‌رسانند، شما را به فرياد درآورده و داد مظلوميت مى‌زنيد؟ من براى شما برادران كه از سوابقتان تا حدى مطلع و علاقه‌مند به بعضى از شما هستم متأسف هستم، نه براى آنان كه اشرارى بودند در لباس خيرخواهى و گرگهايى در پوشش چوپان و بازيگرانى بودند كه همه را به باد بازى و مسخره گرفته و در صدد تباه‌كردن كشور و ملت و خدمتگزارى به يكى از دو قطب چپاولگر بودند ـ آنان كه با دست پليد خود جوانان و مردان ارزشمند و علماى مربى جامعه را شهيد نمودند و به كودكان مظلوم مسلمانان رحم نكردند، خود را در جامعه رسوا و در پيشگاه خداوند قهار مخذول نمودند و راه بازگشت ندارند كه شيطانِ‌نفس اماره بر آنان حكومت مى‌كند.
لكن شما برادران مؤمن با دولت و مجلس كه كوشش دارد خدمت به محرومين و مظلومين و برادران سر و پا برهنه و از همۀ مواهب زندگى محروم نمايد چرا كمك نمى‌كنيد و شكايت داريد؟ آيا مقدار خدمت دولت و بنيادهاى جمهورى را با اين گرفتاريها و نابسامانيها كه لازمۀ هر انقلاب است، و جنگ تحميلى با آنهمه خسارت و ميليونها آوارۀ خارجى و داخلى و كارشكنيهاى بيرون از حد را در اين مدت كوتاه مقايسه با كارهاى عمرانى رژيم سابق نموده‌ايد؟ آيا نمى‌دانيد كه كارهاى عمرانى آن زمان اختصاص داشت تقريباً به شهرها آن هم به محلات مرفه؛ و فقرا و مردمان محروم از آن امور بهرۀ ناچيز داشته يا نداشتند؛ و دولت فعلى و بنيادهاى اسلامى براى اين طايفۀ محروم با جان و دل خدمت مى‌كنند؟ شما مؤمنان هم پشتيبان دولت باشيد تا كارها زود انجام گيرد و در محضر پروردگار كه خواه ناخواه خواهيد رفت با نشان خدمتگزارى به بندگان او برويد.
س ـ يكى از امورى كه لازم به توصيه و تذكر است، آن است كه اسلام نه باسرمايه‌دارى ظالمانه و بيحساب و محروم كنندۀ توده‌هاى تحت ستم و مظلوم موافق است، بلكه آن را به طور جدى در كتاب و سنت محكوم‌مى‌كند ومخالف عدالت‌اجتماعى مى‌داند‌‌گرچه بعض كج‌فهمان بى اطلاع از رژيم حكومت اسلامى و ازمسائل سياسى حاكم در اسلام در گفتار و نوشتار خود طورى وانمود كرده‌اند (و باز هم دست برنداشته‌اند) كه اسلام طرفدار بى‌مرز‌و‌حد سرمايه‌دارى و مالكيت است و با اين شيوۀ كه با فهم كج خويش از اسلام برداشت نموده‌اند چهرۀ نورانى اسلام را پوشانيده و راه را براى مغرضان و دشمنان اسلام باز نموده كه به اسلام بتازند، و آن را رژيمى چون رژيم سرمايه‌دارى غرب مثل رژيم امريكا و انگلستان و ديگر چپاولگران غرب به حساب آورند، و با اتكال به قول و فعل اين نادانان يا غرضمندانه و يا ابلهانه بدون مراجعه به اسلام‌شناسان واقعى با اسلام به معارضه برخاسته‌اند ـ و نه رژيمى مانند رژيم كمونيسم و ماركسيسم لنينيسم است كه با مالكيت فردى مخالف و قائل به اشتراك مى‌باشند با اختلاف زيادى كه دوره‌هاى قديم تاكنون حتى اشتراك در زن و همجنس بازى بوده و يك ديكتاتورى و استبداد كوبنده در بر داشته.
بلكه اسلام يك رژيم معتدل با شناخت مالكيت و احترام به آن به نحو محدود در پيدا شدن مالكيت و مصرف، كه اگر بحق به آن عمل شود چرخهاى اقتصاد سالم به راه مى‌افتد و عدالت اجتماعى، كه لازمۀ يك رژيم سالم است تحقق مى‌يابد. در اينجا نيز يك دسته با كج فهميها و بى‌اطلاعى از اسلام و اقتصاد سالم آن در طرف مقابل دستۀ اول قرار گرفته و گاهى با تمسك به بعضى آيات يا جملات نهج‌البلاغه، اسلام را موافق با مكتبهاى انحرافى ماركس و امثال او معرفى نموده‌اند و توجه به ساير آيات و فقرات نهج البلاغه ننموده و سرخود، به فهم قاصر خود، بپاخاسته و «مذهب اشتراكى» را تعقيب مى‌كنند و از كفر و ديكتاتورى و اختناق كوبنده كه ارزشهاى انسانى را ناديده گرفته و يك حزب اقليت با توده‌هاى انسانى مثل حيوانات عمل مى‌كنند، حمايت مى‌كنند. وصيت من به مجلس و شوراى نگهبان و دولت و رئيس جمهور و شوراى قضايى آن است كه در مقابل احكام خداوند متعال خاضع بوده؛ و تحت تأثير تبليغات بى‌محتواى قطب ظالم چپاولگر سرمايه‌دارى و قطب ملحد اشتراكى و كمونيستى واقع نشويد، و به مالكيت و سرمايه‌هاى مشروع با حدود اسلامى احترام گذاريد، و به ملت اطمينان دهيد تا سرمايه‌ها و فعاليتهاى سازنده به كار افتند و دولت و كشور را به خودكفايى و صنايع سبك و سنگين برسانند.
و به ثروتمندان و پولداران مشروع وصيت مى‌كنم كه ثروتهاى عادلانۀ خود را به كار اندازيد و به فعاليت سازنده در مزارع و روستاها و كارخانه‌ها برخيزيد كه اين خود عبادتى ارزشمند است. و به همه در كوشش براى رفاه طبقات محروم وصيت مى‌كنم كه خير دنيا و آخرت شماها رسيدگى به حال محرومان جامعه است كه در طول تاريخ ستمشاهى و خان‌خانى در رنج و زحمت بوده‌اند. و چه نيكو است كه طبقات تمكندار به طور داوطلب براى زاغه و چپرنشينان مسكن و رفاه تهيه كنند. و مطمئن باشند كه خير دنيا و آخرت در آن است. و از انصاف به دور است كه يكى بى‌خانمان و يكى داراى آپارتمانها باشد.
ع ـ وصيت اينجانب به آن طايفه از روحانيون و روحانى‌نماها كه با انگيزه‌هاى مختلف با جمهورى اسلامى و نهادهاى آن مخالفت مى‌كنند و وقت خود را وقف براندازى آن مى‌نمايند و با مخالفان توطئه‌گر و بازيگران سياسى كمك، و گاهى به طورى كه نقل مى‌شود با پولهاى گزافى كه از سرمايه‌داران بيخبر از خدا دريافت براى اين مقصد مى‌كنند كمكهاى كلان مى‌نمايند، آن است كه شماها طرْفى از اين غلط‌كاريها تاكنون نبسته و بعد از اين هم گمان ندارم ببنديد. بهتر آن است كه اگر براى دنيا به اين عمل دست زده‌ايد ـ و خداوند نخواهد گذاشت كه شما به مقصد شوم خود برسيد ـ تا درِ توبه باز است از پيشگاه خداوند عذر بخواهيد و با ملت مستمند مظلوم هم‌صدا شويد و از جمهورى اسلامى كه با فداكاريهاى ملت به دست آمده حمايت كنيد، كه خير دنيا و آخرت در آن است. گرچه گمان ندارم كه موفق به توبه شويد. و اما به آن دسته كه از روى بعض اشتباهات يا بعض خطاها، چه‌عمدى و چه غيرعمدى، كه از اشخاص مختلف يا گروهها صادر شده و مخالف با احكام اسلام بوده است با اصل جمهورى اسلامى و‌حكومت آن مخالفت شديد مى‌كنند و براى خدا در براندازى آن فعاليت مى‌نمايند و با تصور خودشان اين جمهورى از رژيم سلطنتى بدتر يا مثل آن است، با نيت صادق در خلوات تفكر كنند و از روى انصاف مقايسه نمايند با حكومت و رژيم سابق. و باز توجه نمايند كه در انقلابهاى دنيا هرج و مرجها و غلط‌رويها و فرصت‌طلبيها غيرقابل اجتناب است و شما اگر توجه نماييد و گرفتاريهاى اين جمهورى را در نظر بگيريد ـ از قبيل توطئه‌ها و تبليغات دروغين و حملۀ مسلحانۀ خارج مرز و داخل، و نفوذ غير قابل اجتناب گروههايى از مفسدان و‌مخالفان اسلام در تمام ارگانهاى دولتى به قصد ناراضى كردن ملت از اسلام و حكومت اسلامى، و تازه كار بودن اكثر يا بسيارى از متصديان امور و پخش شايعات دروغين از كسانى كه از استفاده‌هاى كلان غيرمشروع بازمانده يا استفادۀ آنان كم شده، و كمبود چشمگير‌قضات شرع و گرفتاريهاى اقتصادى كمرشكن و اشكالات عظيم در تصفيه و تهذيب متصديان چند ميليونى، و كمبود مردمان صالح كاردان و متخصص و دهها گرفتارى ديگر، كه تا انسان وارد گود نباشد از آنها بيخبر است ـ و از طرفى اشخاص غرضمند سلطنت‌طلب سرمايه‌دار هنگفت كه با رباخوارى و سودجويى و با اخراج ارز و گرانفروشى به حد سرسام‌آور و قاچاق و احتكار، مستمندان و محرومان جامعه را تا حد هلاكت در فشار قرار داده و جامعه را به فساد مى‌كشند، نزد شما آقايان به شكايت و فريبكارى آمده و گاهى هم براى باور آوردن و خود را مسلمان خالص نشان دادن به عنوان «سهم» مبلغى مى‌دهند و اشك تمساح مى‌ريزند و شما را عصبانى كرده به مخالفت برمى‌انگيزانند، كه بسيارى از آنان با استفاده‌هاى نامشروع، خون مردم را مى‌مكند و اقتصاد كشور را به شكست مى‌كشند.
اينجانب نصيحت متواضعانۀ برادرانه مى‌كنم كه آقايان محترم تحت تأثير اينگونه شايعه‌سازيها قرار نگيرند و براى خدا و حفظ اسلام اين جمهورى را تقويت نمايند. و بايد بدانند كه اگر اين جمهورى اسلامى شكست بخورد، به جاى آن يك رژيم اسلامى دلخواهِ بقية‌اللّه‌‌‌روحى فداه‌‌يا مطيع امر شما آقايان تحقق نخواهد پيدا كرد، بلكه يك رژيم دلخواه يكى از دو قطب قدرت به حكومت مى‌رسد و محرومان جهان، كه به اسلام و حكومت اسلامى رو[ى] آورده و دل باخته‌اند، مأيوس مى‌شوند و اسلام براى هميشه منزوى‌خواهد شد؛ و شماها روزى از كردار خود پشيمان مى‌شويد كه‌كار گذشته و ديگر پشيمانى سودى ندارد. و شما آقايان اگر توقع‌داريد كه در يك شب همۀ امور بر طبق اسلام و احكام خداوند‌تعالى متحول شود يك اشتباه است، و در تمام طول تاريخ بشر چنين معجزه‌اى روى نداده است و نخواهد داد. و آن روزى كه ان‌شاءاللّه تعالى مصلح كل ظهور نمايد، گمان نكنيد كه يك معجزه شود و يكروزه عالم اصلاح شود؛ بلكه با كوششها و فداكاريها ستمكاران سركوب و منزوى مى‌شوند. و اگر نظر شماها مثل نظر بعض عاميهاى منحرف، آن است كه براى ظهور آن بزرگوار بايد كوشش در تحقق كفر و ظلم كرد تا عالم را ظلم فراگيرد و مقدمات ظهور فراهم شود، فانّا للّه و انّا اليه راجعون.
ف ـ وصيت من به همۀ مسلمانان و مستضعفان جهان اين است كه شماها نبايد بنشينيد و منتظر آن باشيد كه حكام و دست اندركاران كشورتان يا قدرتهاى خارجى بيايند و براى شما استقلال و آزادى را تحفه بياورند. ما و شماها لااقل در اين صد سال اخير، كه بتدريج پاى قدرتهاى بزرگ جهانخوار به همۀ كشورهاى اسلامى و ساير كشورهاى كوچك باز شده است مشاهده كرديم يا تاريخهاى صحيح براى ما بازگو كردند كه هيچ يك از دوَل حاكم بر اين كشورها در فكر آزادى و استقلال و رفاه ملتهاى خود نبوده و نيستند؛ بلكه اكثريت قريب به اتفاق آنان يا خود به ستمگرى و اختناق ملت خود پرداخته و هر چه كرده‌اند براى منافع شخصى يا گروهى نموده؛ يا براى رفاه قشر مرفه و بالانشين بوده و طبقات مظلوم كوخ و كپرنشين از همۀ مواهب زندگى حتى مثل آب و نان و قوت لايموت محروم بوده، و آن بدبختان را براى منافع قشر مرفه و عياش به كار گرفته‌اند؛ و يا آنكه دست نشاندگان قدرتهاى بزرگ بوده‌اند كه براى وابسته كردن كشورها و ملتها هرچه توان داشته‌اند به كار گرفته و با حيله‌هاى مختلف كشورها را بازارى براى شرق و غرب درست كرده و منافع آنان را تأمين نموده‌اند و ملتها را عقب مانده و مصرفى بار آوردند و اكنون نيز با اين نقشه در حركتند. و شما اى مستضعفان جهان و اى كشورهاى اسلامى و مسلمانان‌جهان بپاخيزيد و حق را با چنگ و دندان بگيريد و از هياهوى تبليغاتى ابرقدرتها و عمّال سرسپردۀ آنان نترسيد؛ و حكام جنايتكار كه دسترنج شما را به دشمنان شما و اسلام عزيز تسليم مى‌كنند از كشور خود برانيد؛ و خود و طبقات خدمتگزار متعهد، زمام امور را به دست گيريد و همه در زير پرچم پرافتخار اسلام مجتمع، و با دشمنان اسلام و محرومان جهان به دفاع برخيزيد؛ و به سوى يك دولت اسلامى با جمهوريهاى آزاد و مستقل به پيش رويد كه با تحقق آن، همۀ مستكبران جهان را به جاى خود خواهيد نشاند و همۀ مستضعفان را به امامت و وراثت ارض خواهيد رساند . به اميد آن روز كه خداوند تعالى وعده فرموده است.
ص ـ يك مرتبۀ ديگر در خاتمۀ اين وصيتنامه، به ملت شريف ايران‌وصيت مى‌كنم كه در جهان حجم تحمل زحمتها و رنجها و فداكاريها و جان‌نثاريها و محروميتها مناسب حجم بزرگى مقصود و ارزشمندى و علوّ رتبۀ آن است، آنچه كه شما ملت شريف و مجاهد براى آن بپاخاستيد و دنبال مى‌كنيد و براى آن جان و مال نثار كرده و مى‌كنيد، والاترين و بالاترين و ارزشمندترين مقصدى است و مقصودى است كه از صدر عالم در ازل و از پس اين جهان تا ابد عرضه شده است و خواهد شد؛ و آن مكتب الوهيت به معنى وسيع آن و ايدۀ توحيد با ابعاد رفيع آن است كه اساس خلقت و غايت آن در پهناور وجود و در درجات و مراتب غيب و شهود است؛ و آن در مكتب محمدى ـ‌صلى اللّه عليه و آله و سلم به تمام معنى و درجات و ابعاد متجلى شده؛ و كوشش تمام انبياى عظام ـ‌عليهم سلام‌اللّه و اولياى معظم ـ سلام اللّه عليهم براى تحقق آن بوده و راهيابى به كمال مطلق و جلال و جمال بى‌نهايت جز با آن ميسر نگردد. آن است كه خاكيان را بر ملكوتيان و برتر از آنان شرافت داده، و آنچه براى خاكيان‌از سير در آن حاصل مى‌شود براى هيچ موجودى در سراسر خلقت در سرّ و عَلن حاصل نشود. شما اى ملت مجاهد، در زير پرچمى مى‌رويد كه در سراسر جهان مادى و معنوى در اهتزاز است، بيابيد آن را يا نيابيد، شما راهى را مى‌رويد كه تنها راه تمام انبيا ـ عليهم سلام‌اللّه ـ و يكتا راه سعادت مطلق است. در اين انگيزه است كه همۀ اوليا شهادت را در راه آن به آغوش مى‌كشند و مرگ سرخ را «احلى من العسل» مى‌دانند؛ و جوانان شما در جبهه‌ها جرعه‌اى از آن را نوشيده و به وجد آمده‌اند و در مادران و خواهران و پدران و برادران آنان جلوه نموده و ما بايد بحق بگوييم يا ليتنا كنّا معكم فنفوز فوزاً عظيماً. گوارا باد بر آنان آن نسيم دل‌آرا و آن جلوۀ شورانگيز. و بايد بدانيم كه طرفى از اين جلوه در كشتزارهاى سوزان و در كارخانه‌هاى توانفرسا و در كارگاهها و در مراكز صنعت و اختراع و ابداع، و در ملت به طور اكثريت در بازارها و خيابانها و روستاها و همۀ كسانى كه متصدى اين امور براى اسلام و جمهورى اسلامى و پيشرفت و خودكفايى كشور به خدمتى اشتغال دارند جلوه‌گر است. و تا اين روح تعاون و تعهد در جامعه برقرار است كشور عزيز از آسيب دهر ان‌شاءاللّه تعالى مصون است. و بحمداللّه تعالى حوزه‌هاى علميه و دانشگاهها و جوانانِ عزيز مراكز علم و تربيت از اين نفخۀ الهى غيبى برخوردارند؛ و اين مراكز دربست در اختيار آنان است، و به اميد خدا دست تبهكاران و منحرفان از آنها كوتاه. و وصيت من به همه آن است كه با ياد خداى متعال به سوى خودشناسى و خودكفايى و استقلال، با همۀ ابعادش به پيش، و بى‌ترديد دست خدا با شما است، اگر شما در خدمت او باشيد و براى ترقى و تعالى كشور اسلامى به روح تعاون ادامه دهيد.
و اينجانب با آنچه در ملت عزيز از بيدارى و هوشيارى و تعهد و فداكارى و روح مقاومت و صلابت در راه حق مى‌بينم و اميد آن دارم كه به فضل خداوند متعال اين معانى انسانى به اعقاب ملت منتقل شود و نسلاً بعد نسل بر آن افزوده گردد. با دلى آرام و قلبى مطمئن و روحى شاد و ضميرى اميدوار به فضل خدا از خدمت خواهران و برادران مرخص، و به سوى جايگاه ابدى سفر مى‌كنم. و به دعاى خير شما احتياج مبرم دارم. و از خداى رحمان و رحيم مى‌خواهم كه عذرم را در كوتاهى خدمت و قصور و تقصير بپذيرد. و از ملت اميدوارم كه عذرم را در كوتاهيها و قصور و تقصيرها بپذيرند. و با قدرت و تصميم اراده به پيش روند و بدانند كه با رفتن يك خدمتگزار در سدّ آهنين ملت خللى حاصل نخواهد شد كه خدمتگزاران بالا و والاتر در خدمتند، واللّه نگهدار اين ملت و مظلومان جهان است. والسلام عليكم و على عباداللّه الصالحين و رحمة‌اللّه و بركاته 26 بهمن 1361 / 1 جمادى الاولى 1403 روح‌اللّه الموسوى الخمينى بسمه تعالى اين وصيتنامه را پس از مرگ من احمد خمينى براى مردم بخواند. و در صورت عذر، رئيس محترم جمهور يا رئيس محترم شوراى اسلامى يا رئيس محترم ديوان عالى كشور ، اين زحمت را بپذيرند. و در صورت عذر، يكى از فقهاى محترم نگهبان اين زحمت را قبول نمايد. روح اللّه الموسوى الخمينى بسمه تعالى در زير اين وصيتنامۀ 29 صفحه‌اى و مقدمه، چند مطلب را تذكر مى‌دهم: 1) ـ اكنون كه من حاضرم، بعض نسبتهاى بى‌واقعيت به من داده مى‌شود و ممكن است پس از من در حجم آن افزوده شود؛ لهذا عرض مى‌كنم آنچه به من نسبت داده شده يا مى‌شود مورد تصديق نيست، مگر آنكه صداى من يا خط و امضاى من باشد، با تصديق كارشناسان؛ يا در سيماى جمهورى اسلامى چيزى گفته باشم. 2) ـ اشخاصى در حال حيات من ادعا نموده‌اند كه اعلاميه‌هاى اينجانب را مى‌نوشته‌اند. اين مطلب را شديداً تكذيب مى‌كنم. تاكنون هيچ اعلاميه‌اى را غير شخص خودم تهيه كسى نكرده است. 3) ـ از قرار مذكور، بعضيها ادعا كرده‌اند كه رفتن من به پاريس به وسيلۀ آنان بوده، اين دروغ است. من پس از برگرداندنم از كويت، با مشورت احمد پاريس را انتخاب نمودم، زيرا در كشورهاى اسلامى احتمال راه ندادن بود؛ آنان تحت نفوذ شاه بودند ولى پاريس اين احتمال نبود. 4) ـ من در طول مدت نهضت و انقلاب به واسطۀ سالوسى و اسلام نمايى بعضى افراد ذكرى از آنان كرده و تمجيدى نموده‌ام، كه بعد فهميدم از دغلبازى آنان اغفال شده‌ام. آن تمجيدها در حالى بود كه خود را به جمهورى اسلامى متعهد و وفادار مى‌نماياندند، و نبايد از آن مسائل سوء استفاده شود. و ميزان در هر كس حال فعلى او است. روح اللّه الموسوى الخمينى