

بسمه تعالى 5 / 3 / 1361 محضر مبارك حضرت آيت الله العظمى امام خمينى رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران مدّ ظله العالى، احتراماً خاطر عالى را تصديع مىدهد: اينجانب داراى هفت سر عائله و قريب به شانزده سال است كه در خانهاى آن هم در «دو باب اتاق آن به مساحت 5/8 و 5/10 مترى» قناعت نموده و مستأجر هستم.
اخيراً حدود بيش از يك سال است كه مالك (با توجه به اينكه خانه مسكونى ديگرى دارد و خود با خانوادهاش در آنجا سكونت گزيده است) براى تجديد بناى اين واحد مسكونى و واگذار كردن آن به فرزندش سخت مرا تحت فشار قرار داده كه خانهاش را تخليه كنم در حالى كه يك كارمند جزء دولت بوده و كل درآمد ماهيانهام حدود 2600 تومان است (البته پس از وضع كسور بازنشستگى و بيمه) و با هفت نفر عائله.
و اما مشكلات: 1. با اين تعداد عائله كمتر كسى ممكن است كه حاضر شود تا خانهاى را به من اجاره دهد.
2. به فرض اينكه خانهاى هم پيدا شود، با اين حقوق قادر به اجاره آن نيستم.
بنابراين در حال حاضر فقط دو راه براى من وجود دارد. 1 ـ به هر شكل ممكن و به هر ترتيب در همين خانه بمانم. 2 ـ خانه را تخليه كنم و در كوچه يا بيابانى چادر بزنم و در آن سكونت نمايم از طرفى هم صاحب خانه مرتباً مىگويد نمازى كه در اين خانه مىخوانى و يا روزهاى كه مىگيرى من رضايت ندارم.
استفتا: حال با عنايت به شرح مختصر فوق استدعا آن است كه اين حقير را دلالت فرموده و حكم شرع مقدس اسلام را در اين مورد دستور فرماييد.
۱. بسمه تعالى، بعد از تماميت مدت اجاره تصرف مستأجر بايد با رضايت مالك باشد.