

بسمه تعالى محضر مقدس مرجع عالىقدر و رهبر انقلاب حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى به عرض عالى مىرساند: اگر وصيتنامه به اين عنوان نوشته شود: «اينجانب وصيت خود را به شرح زير براى ورثهام مىنويسم كه به عنوان سند رسمى در بين فرزندانم حكمفرما باشد و هر كدام خلاف اين رفتار نمايند مسئول خدا مىباشند. چون به اصلاحات ارضى در زمان انقلاب در شهر سنقر آتش زده بودند و هر جا مراجعه كردم موفق نشدم به طور رسمى اموال را به نام فرزندان مورد نظر ثبت نمايم، لذا بدين وسيله از تمام مراجع ذىصلاح تقاضا دارم اين وصيتنامه را به عنوان سند ثبتى قبول فرمايند.
1. دخترم، كه تا حد توانايى براى تحصيل ايشان مضايقه نكردهام و صاحب حقوق هم شده است و سهم او را از قريه جوبكبود معلوم كردهام و ديگر هيچ نوع حقى از اموال منقول وغير منقول كه از اينجانب جا بماند، ندارد.
2. پسرم، چون چندين بار خانه و زندگى برايش درست كردم و از بين برده، مجبور شدم از مزرعه بيگلر آباد به اسم فرزندان نام برده صلح نموده كه نتواند آن را بفروشد؛ لذا ايشان از اموال كه به نام من است هيچ حقى ندارند وهر چه اموال منقول و غير منقول به نام من بوده باشد متعلق به بچههاى زوجهام است و زوجهام هم حق خودش را مىبرد».
آيا اين هبه است يا وصيت؟ در صورت وصيت بودن چه حكم را دارا است؟
۱. بسمه تعالى، آنچه را در حيات خود صلح نموده، ملك مصالح لهم شده است و وصيت او نسبت به اينكه بعض ورثه ارث نبرند باطل است و تركه او به همه ورثه مىرسد.