

2. هند ارث پدرش ـ كه به او رسيده ـ را به فرزندش به طور مصالحت شرعى، داد و بعداً برادران هند گفتند كه هند اصلاً خواهر ما نيست؛ لذا از پدر ما به او حقى و ارثى نمىرسد. و بعد از آن، همين برادران به هند گفتند كه تو حق خود را ـ ارثى كه از پدر رسيده ـ به ما هبه كن. هند خواست از اين موقعيت استفاده كند و آنها را مُقر به خواهر بودن او بكند، لذا قبول كرد و به حسب ظاهر به طور هبۀ معوضه، آن مال را به آنها داد، و در آن وقت پسر هند خاموش ماند، تا آنكه حق مادرش ثابت شود. سپس اقامۀ دعوا كرد كه اين هبهاى كه مادرم به شما داده، حق من است. در اينصورت حكم آن چيست؟
۱. بسمه تعالى، اگر مادر، مال مورد هبه را مالك بوده و به فرزند بخشيده و تحويل او داده، اختيار آن مال با فرزند است و تصرف مادر بدون اجازۀ فرزند، نافذ نيست.