

بسمه تعالى 28 / 4 / 1361 با سلام و درود بىپايان، به پيشگاه مقدس و پاك حضرت نايب الامام، رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران، روح الله الموسوى الخمينى ـ دامت بركاته ـ و درود بىكران بر رزمندگانى كه با گذشتن از جان خودشان، درسى آموزنده به ملت ايران و تمامى جهان آموختند، و خود رفتند تا اين اسلام عزيز در كشور مقدس ايران بماند، و ما هستيم كه بايد راه اين عزيزان از جان گذشته را ادامه بدهيم.
اماما! من جوانى هجده ساله هستم، كه علاقۀ زيادى به جبهه رفتن دارم، ولى پدر و مادرم از رفتن من جلوگيرى مىكنند. ما، داراى زندگى مستضعفانهاى هستيم و برادرى دارم كه در زير پرچم مقدس جمهورى اسلامى ايران، انجام وظيفه مىنمايد و پدرم كمى مريض است و نمىتواند به تنهايى خرج خانه را به كف بياورد و خانه را اداره كند، و من مجبور هستم كه زياد اصرار نكنم. ولى با اين همه از جانگذشتگى رزمندگان عزيز، و فرمايشات شما ـ امام ـ كه رفتن به جبهه و نجات دادن مسلمانان عرب را از چنگال جيرهخواران امريكا، امرى واجب فرموديد، من شرمنده هستم، اما بايد به دستور اسلام، اطاعت از پدر و مادر را واجب و امرى مهم دانست. از شما خواهشمندم كه اينجانب را راهنمايى كنيد. والسلام على من اتبع الهدى
۱. بسمه تعالى، تا موقعى كه جبههها نياز به نيرو دارد، رفتن به جبهه واجب است و اجازۀ والدين شرط نيست.