

2. مىدانيم كه چقدر اطاعت پدر و مادر، مخصوصاً مادر در شرع، تأكيد و واجب شمرده شده است. با اين وجود خيلى از پدر و مادرها، بر اساس حس عاطفه، در بسيارى از امور جلوى پيشرفت فرزندان را مىگيرند، مثلاً از فعاليت او در انجمن، پايگاههاى نظامى، بسيج، جبهه و غيره جلوگيرى مىكنند. وقتى امام مىگويند كه به جبهه رفتن واجب كفايى است، ولى بعضى مادرها بر اساس همين احساس عاطفه نمىگذارند، در صورتى كه خيلى از اين فعاليتها مىتواند تغيير اساسى در زندگى آن شخص دهد، تكليف چيست؟ بيشتر توضيح دهيد.
۱. بسمه تعالى، مادامى كه جبههها نياز به نيرو دارد، و اعلان كفايت از طرف مسئولين نشده، شركت در جبهۀ دفاع واجب است، و اذن والدين شرط نيست.