

بسمه تعالى حضور محترم حضرت امام خمينى به حضور آن حضرت مىرسانيم: مسألهاى است كه گريبانگير آن هستيم.
خواهشمنديم جنابعالى، حكم آن را معين كنيد.
خدمتتان عرض كنيم كه خانوادۀ ما در جنگ تحميلى، يك شهيد در راه خدا داده.
يكى ديگر از اعضاى خانواده در سپاه فعاليت دارد و به خاطر اين پيشآمد، به علت ناراحتى مادر نمىتواند در جبهه شركت كند و در خانوادۀ نه نفرى، پنج دختر بالغ و نابالغ است. در اين ميان، پدر خانواده، پنج بار به جبهه ـ به مدت دو و سه ماه ـ مأموريت داشته. حال ايشان مىخواهند دوباره بروند و رفتهاند. مىخواستيم نتيجه معلوم شود كه رفتن ايشان به جبهه چه حكمى دارد؟ زيرا هيچ يك از اعضاى خانواده و اعضاى فاميل راضى به رفتن ايشان به جبهه نيستند، ولى پدر خانواده مىگويد: حتماً بايستى شهيد شوم، چون من عاشق حسين هستم. كجا خدا راضى به رفتن ايشان به جبهه است، در حالى كه ايشان اصلاً فكر زن و بچه را نمىكند و در اين مقطع زمانى اهميتى به خانواده نمىدهند و رضايت خانواده ـ كه وجود ايشان در چرخاندن خانواده، به خصوص در اين وضعيت، مبرم است ـ را در نظر نمىگيرند؟! خواهشمنديم حكم شرعيه را ارسال داريد. توفيق و سلامت آن حضرت را از خداوند خواهانيم. والسلام عليكم ورحمة الله
۱. بسمه تعالى، بستگى به نياز جبههها دارد، و تشخيص آن موكول به مسئولين است.