بسمه تعالى دفتر محترم امام، ضمن عرض سلام و پوزش از مزاحمت، استدعاى دقت كافى و پاسخ‌گويى مشكلى را داشتم.
خواهرى هستم در شرايط سنى و شغلى: سى و شش سال و كارمندى با سه هزارتومان حقوق؛ حدود بيست و يك سال است كه ازدواج كرده‌ام و داراى سه فرزند ـ 1. پسرى 17 ساله 2. دختر 14 ساله 3. پسر 7 ساله ـ مى‌باشم.
مشكلى كه دارم، دانستن زندگى كردن من از لحاظ شرعى، با مردى است كه مشروب مى‌خورد و نماز و روزه و به طور كلى، هيچ يك از دستورات خدا را انجام نمى‌دهد و فقط مسلمان شناسنامه‌اى است. گاه مى‌گويد: خدايا مرا ببخش. گاهى مى‌گويد: بهشت و جهنم همين جا است و هنگامى كه انسان فوت كرد، ديگر تمام شده و تقريباً به معاد عقيده ندارد. از لحاظ اخلاقى هم هيچ خوب نيست؛ يعنى وقتى مشروب مى‌خورد، فحاشى مى‌كند به طورى كه به من نسبت ناسزا و ناروا مى‌دهد.
چون اخيراً من يكى ـ دو تا از كتاب‌هاى آقاى دستغيب، به خصوص گناهان كبيره را خوانده‌ام، در گيجى عجيبى فرو رفته‌ام و تصميم به جداشدن دارم. حتى چند ماهى است كه با او طورى رفتار كرده‌ام كه تماس زناشويى هم نداشته‌ام؛ چون خوانده‌ام زنى كه با مرد شراب‌خوار تماس داشته باشد، به زنا رفته. البته در اين مدت چند سال، دو بار خواستم جدا شوم و تقاضاى طلاق هم داده‌ام، ولى چون قاضى‌هايى كه از طرف رژيم ملعون سابق در رأس كار بودند، شراب‌خوارى را عيب ندانسته، در جواب مى‌گفتند: دلايل تو قانع‌كننده نيست. البته او هيچ حاضر نيست كه جدا شود. مهم‌تر از همه، بچه‌ها را به من نمى‌دهد. خلاصه ناراحتى من از اين است كه در پيشگاه خداوند به خاطر زندگى كردن با چنين مردى مسئول نباشم؛ و گرنه اگر بدانم از لحاظ شرعى، مسئوليتى برايم نيست، به خاطر منحرف نشدن بچه‌ها باز هم ناراحتى‌ها را تحمل مى‌كنم.
ديگر اين‌كه قبل از انقلاب و اوايل زندگى، مرا هم از كارهاى دينى منع مى‌كرد، ولى اكنون هيچ جلوگيرى از كارهاى من نمى‌كند و فقط غير مستقيم، نارضايتى خودش را از رفتن به جلسۀ دينى و راهپيمايى و نماز جمعه و دعاى كميل نشان مى‌دهد. از اين نظر هم مى‌خواستم بدانم آيا بايد در اين موردها به حرف چنين شوهرى گوش كرد يا اطاعتش واجب نيست؟
در ضمن، در اثر دادخواست دادن و كشمكش، قباله‌نامه‌ام هم گمشده و چيزى در دست ندارم، ولى هيچ چشم داشتى به حق و حقوق ندارم. فقط استدعاى عاجزانه دارم جواب را طورى لطف بفرماييد كه اگر لازم بود جدا شوم، در دادگاه مورد استفاده قرار گيرد. با خواهش از خداى بزرگ، در جزاى خير براى شما.
۱. بسمه تعالى، تا كفر و ارتداد، به وجه شرعى ثابت نشود، زوجيت به حال خود باقى است و احكام آن مترتب است.