بسمه تعالى 15 / 4 / 1361 رياست محترم دفتر امام خمينى، اميد مستضعفان جهان با سلام و درود به رهبر كبير انقلاب اسلامى و بنيان‌گذار جمهورى اسلامى ايران خواهشمند است فتواى امام امت را در مورد مسائل مشروحه ذيل استفتا نموده، ذيل نامه مرقوم و جهت ارشاد و راهنمايى حقير در انجام تكاليف شرعى ارسال فرمايند.
1. آيا شوهر مى‌تواند زوجۀ خود را كه دچار ناراحتى‌هاى عصبى مى‌باشد، مكلف به اقامت در شهر بنمايد، با وجودى كه مى‌داند مقيد كردن همسرش به اقامت و ادامۀ زندگى در آن شهر با توجه به شرايط اقليمى و جغرافيايى مناسب حال زوجۀ بيمارش نبوده و باعث تشديد بيمارى وى و از هم پاشيدگى شيرازه كانون خانواده‌اش مى‌گردد.
2. آيا شوهر مجاز است كه همسر و فرزند خود را به مدت دو سال در شهر ديگرى بدون سرپرست رها كند و خود به علت شغل ادارى در شهر ديگرى به كار اشتغال ورزد؟ و آيا با سالى سه و يا چهار بار سركشى به آنان و ارسال نفقه و خرجى، شوهر هيچ‌گونه تكليف و وظيفۀ شرعى ديگرى در قبال همسر و فرزندش ندارد و ادامه اين وضعيت از نظر احكام الهى و شرع مقدس، جايز مى‌باشد؟
۱. بسمه تعالى، اگر براى زن حرجى يا ضررى باشد، شوهر نمى‌تواند او را تكليف به ماندن در آن محل نمايد، مگر آن‌كه با تهيۀ وسايل رفاهى ضرر و حرج را از زن رفع نمايد.
۲. بسمه تعالى، اگر نفقه و امنيت عائله را تأمين نمايد، اشكال ندارد خود به مسافرت برود؛ ولى حق ندارد زن را تنها به حال خود مدتى واگذارد به نحوى كه زن، نه به صورت زن با شوهر درآيد و نه به صورت زن بى‌شوهر و مطلّقه.