

بسمه تعالى 14 / 12 / 1361 دفتر امام خمينى، ضمن درود به رهبر كبير انقلاب و نايب نامى امام عصر (عج) و سلام بر تمامى شهيدان و رزمندگان و جانبازان راه اسلام و آرزوى توفيق براى تمامى خدمتگزاران صديق اسلام، سؤالات زير را معروض مىدارم: 1. اگر زوجين جوان به دلايل فراوان ـ از جمله مشكل تحصيلات دانشگاهى و دبيرستانى و مخارج و هزينۀ زندگى و مشكلات مكانى و... ـ ناچار باشند تصميم بگيرند كه از بچهدارشدن خود جلوگيرى نمايند، اين عمل از نظر شرعى چه حكمى دارد؟ و دوم اينكه فقهى و شرعىترين راه جلوگيرى كدام است؟ سوم اينكه قرصهاى ضد حاملگى از نظر شرعى و فقهى چه حكمى دارد؟
2. هرگاه فردى به دلايلى مجبور باشد به مدت چند سال در تهران كه از بلاد كبيره است زندگى كند و در اين چند مدت قصد اقامت موقت نمايد و همچنين محل كار و منزلش نيز در دو محله مختلف تهران باشد، طبق فتواى حضرت امام نماز و روزهاش قصر است ـ با توجه به اينكه محل كار و منزلش در دو نقطه يعنى دو محل مختلف و با فاصلۀ زياد مىباشد و هر روز بايد اين راه را برود ـ سؤال اين است كه اگر اين فرد برايش مقدور نباشد در مدت اين چند سال، آن هم هر سالى بيش از چند روز به زادگاه اصلى خود برود و با توجه به اينكه روزۀ ماه رمضان را نيز نمىشود بيش از يك سال عقب انداخت، بنابر اين تكليف روزۀ اين فرد چگونه بوده و چه حكمى دارد؟
۱. بسمه تعالى، جلوگيرى از حمل به هر وسيله كه موجب عقيم شدن زن نشود و مستلزم نقص يا فساد عضو نباشد مانع ندارد.
۲. بسمه تعالى، قضاى روزۀ هر سال را از رمضان بعد نبايد تأخير بيندازيد و اگر تأخير بيندازيد، براى هر روز بايد يك مد طعام ـ كه تقريباً ده سير است ـ به فقير بدهيد.