

4. دختر بالغۀ رشيده با مردى ازدواج نموده بدون اطلاع پدرش و پدر بعد از اطلاع، اجازه نكرده است و پدر هم در بلد نبوده و در شهر ديگرى بوده، ليكن امكان اينكه از رأى وى، زوجين با اطلاع گردند بوده است. چون حضرت امام استيذان از ولىّ را احتياط دارد و مرد حاضر به طلاق نيست، آيا به اين احتياط امام، قاضى مىتواند حكم به عدم صحت عقد نمايد؛ خاصه اينكه پدر هم غايب بوده به نحوى كه ذكر شد، يا چون مقلد مىتواند در احتياطات، به مجتهد ديگرى رجوع كند و مرد مىگويد رجوع مىكنم ـ و خاصه در موردى كه مرد، عامى هم هست كه احتمال عدم دقت دربارۀ تقليد صحيح وى مىرود و دربارۀ فروج و دماء هم احتياط لازم است ـ حكم به صحت بايد كرد؟ و زن هم حال حاضر نيست با مرد زندگى كند. بفرماييد: اگر اصلاح ممكن نشود، وظيفۀ قاضى چيست؟ و اگر مرد گفت: من از مجتهد ديگرى تقليد مىكنم چه بايد كرد؟ يعنى اشكال مرتفع مىشود و مىشود حكم به زوجيت كرد به مجرد گفتۀ او يا خير؛ چون در مظان جلب نفع است؟
۱. بسمه تعالى، عقد مزبور باطل است و دادگاه حق طلاق ندارد؛ ولى خود طرفين اگر بكارت دختر زايل شده، مىتوانند ثانياً بدون اجازۀ پدر باهم ازدواج كنند.