

بسمه تعالى 22 / 6 / 1361 محضر مبارك مرجع عالىقدر و رهبر انقلاب اسلامى ايران، امام خمينى پس از عرض سلام، اينجانب در شهر رى مشغول به كسب و كار مىباشم؛ برادرى داشتم كوچك كه بنا به تقاضاى پدرم، او را به همراه خودم به شهر رى آوردم و از كلاس چهارم ابتدايى، كليۀ مخارج او را پرداخته، تا اينكه موفق به گرفتن ديپلم گشت. در اين مدت، برادرم كمكهاى زيادى در خريدن مايحتاج منزل و گاهى كارهاى مغازه، به من نموده است و از قبل هم قرارى بين بنده و برادرم و يا بنده و پدرم، راجع به اجرت و حقوق اخوى نبوده، پس از اخذ ديپلم و مدتى گذشتن و پيش آمدن ناراحتى، برادرم از پيش من رفت. موقع رفتن، در محضر پدر و مادر و برادر ديگر، بنا شد مبلغ بيست هزار تومان به اين برادر، جهت زحمات اين مدت مخارج در رفته بدهم، از اين تاريخ چند سالى گذشته، سؤال بنده اين است: 1. ايشان در اين چند سال، چون به اين مبلغ رضايت نداشتند، براى گرفتن پول به بنده مراجعه نكردند، با اينكه اينجانب مكرّر، موضوع پول را مستقيماً يا به واسطه ديگران، به ايشان متذكر شدم. آيا با گذشت اين چند سال، به آن بيست هزار تومان، چيزى اضافه شده يا نه؟
2. با شرح گذشته، اين بيست هزار تومان، قاطى پول اينجانب شده و با آن كاسبى كردم و اكنون، ايشان مدّعى است چون با پول من كاسبى كردهاى پس به آن بيست هزار تومان اضافه شده است.
3. آيا شرعاً ايشان مىتوانند بدون قرار قبلى، ادعاى مبلغى، مثلاً دو ـ سه برابر آن بيست هزار تومان را بكنند يا نه؟
۱. بسمه تعالى، اگر سرمايه از شما است و پول او را مجزا نكردهايد، منافع سرمايه از خود شما است و او فقط پول خود را حق دارد و اگر در سرمايه شريك است، به نسبتى كه شركت دارد، در سود هم شريك است.