4. آيا طبق فتواى جديد شما اين موضوع درست است كه كسى كه شغل او غير مسافرت است، مثل سپاهى، بازارى و ... اگر جهت مراجعه به محل كار خود از منزل حركت كند، و مسير رفت و برگشت او بيشتر از 5/22 كيلومتر باشد، اگر چه اين حركت داخل شهر باشد مى‌تواند روزۀ خود را بشكند و نمازهايش را شكسته بخواند؟ و در صورت انتخاب محل كار به عنوان موطن موقت جهت روزه گرفتن و تمام خواندن نمازهاى يوميه، حق ندارد محل موطن خود را ترك كند، حتى محله به محله؟
و اگر كسى به شهرى مثلاً مشهد مسافرت نمايد و در آن‌جا قصد اقامت ده روز يا بيشتر را نمايد، آيا با رفتن او به حرم، به صرف اين‌كه از محله‌اى به محلۀ ديگر مى‌رود، روزه و نمازش مى‌شكند و قصد اقامت او به هم مى‌خورد يا نه؟
۱. بسمه تعالى، حكم مذكور مربوط به شهر بزرگ خارق‌العاده، مثل تهران است و مشهد حكم ساير شهرها را دارد.