بسمه تعالى دفتر امام خمينى دامت بركاته پس از عرض معذرت از اين‌كه مزاحم اوقات آن دفتر ـ كه يقيناً به امور بسيار مهمّى مشغول است ـ مى‌شوم، خواهشمندم درصورت امكان به سؤالم پاسخ بفرماييد.
اين‌جانب خانمى 30 ساله مى‌باشم. حدود 12 سال پيش ازدواج نموده‌ام و داراى دخترى 9 ساله مى‌باشم. من و همسرم از اوايل ازدواج اختلافاتى داشتيم كه به تدريج زيادتر و سرانجام در سال 59 منجر به جدايى ما شد. حدود چهار روز بعد از انجام طلاق كه در يكى از محضرهاى اصفهان صورت گرفت مجدداً به يكديگر رجوع نموديم و كما فى السابق به زندگى ادامه داديم، البته به صورتى كه قبلاً بود. همسر بنده به دلايلى حاضر نشد كه اين موضوع را به محضر اطلاع بدهيم و به اصطلاح مى‌خواست كه مطمئن شويم كه مى‌توانيم زندگى كنيم يا نه؟ البته انكار نمى‌كند كه ما پس از چهار روز از تاريخ طلاق به يكديگر رجوع نموده‌ايم. ضمناً وظايف مادى خود را در اين مدّت انجام داده است. لذا چون اختلافات ما متأسفانه بيشتر از پيش شده و شغل ايشان نيز طورى است كه دائماً در حال مسافرت مى‌باشد، من از نظر روحى و از اين تزلزلى كه زندگى‌ام دارد در ترديد هستم كه ايشان سرانجام با من چه خواهد كرد، مى‌خواستم سؤال بنمايم كه وضع من از نظر شرعى و قانونى با ايشان چگونه است در صورتى كه بخواهيم زندگى كنيم؟ و يا اگر ايشان حاضر به رسمى نمودن اين رجوع در محضر نباشد، چنانچه بخواهيم از يكديگر جدا شويم چه بايستى بكنيم؟ آيا كافيست كه به يكديگر نه بگوييم و چنانچه من راضى نباشم از ايشان جدا شوم چه مى‌توانم بكنم؟
۱. بسمه تعالى، بعد از تحقق رجوع، زوجيت به حال خود باقى و تا طلاق جديد داده نشده نمى‌توانيد از او جدا شويد.