

بسمه تعالى حضور مبارك حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، محترماً به عرض مىرساند: موقوفهاى است عام كه داراى اراضى مزروعى و يك كاروانسرا كه در بهترين نقطۀ شهر واقع شده است. حدود سى سال پيش در اثر احداث خيابان اين كاروانسرا به دو قسمت تقسيم شده است. حدود هجده سال پيش متولى وقف، با هزينۀ شخصى اقدام به احداث ساختمانى در قسمت كوچك كاروانسرا نموده است. پس از اتمام طبقۀ زيرين (زير زمين) متولى فوت نمود. متولى فعلى به هزينۀ شخصى دو طبقه بر ساختمان اضافه نمود كه تا دو سال پيش به اجاره واگذار شده بود. دو سال پيش، مستأجر، ساختمان را تخليه و تحويل داد. چون ساختمان احتياج به نوسازى و تعميرات اساسى داشت؛ لذا متولى با نظارت ادارۀ اوقاف، اقدام به تعمير و نوسازى نمود. موقوفه مبلغى موجودى در حساب مخصوص بانك ملى داشت، چون كفاف تعميرات را نمىداد؛ متولى مبلغى كه در حدود توانايىاش بود خرج نمود، ولى تعميرات و نوسازى به اتمام نرسيد و بدون استفاده مانده است. قسمت ديگر كاروانسرا ـ كه مقابل اين ساختمان قرار دارد ـ حدود دويست سال از ساختمان آن مىگذرد و مخروبه و بلا استفاده مانده است.
از حضور حضرت آيت الله العظمى، استدعا دارد مرقوم فرمايند: آيا متولى مىتواند با نظر ادارۀ اوقاف يا شخصى كه امام تعيين بفرمايند، قسمتى از اراضى وقف را كه كفاف هزينۀ اتمام و تعميرات ساختمان قبلى و ايجاد ساختمانى در قسمت مخروبه كاروانسرا را بنمايد بفروشد يا نه؟ ضمناً به عرض مبارك مىرساند: هزينۀ حفظ و نگهدارى كاروانسرا طبق مفاد وقفنامه بر هر خرج ديگرى كه واقف معين كرده است مقدم مىباشد.
۱. بسمه تعالى، فروش وقف جايز نيست و از عوايد وقف با مراعات جهت وقف، صرف نمايند.