

بسمه تعالى 10 / 6 / 1361 حضور محترم حضرت آيت الله العظمى، رهبر عظيم الشأن، امام خمينى به عرض مىرساند: پدر اينجانب املاكى را كه با دسترنج خود از كسب مشروع خريدارى و آباد نموده بود، وقف عزادارى حضرت سيدالشهدا نموده، كه از درآمد آن در محرم و ماه رمضان، عزادارى و اطعام گردد. اين زمينها حدود ده قطعه مىباشد كه كلاً ده هزار متر، و به حساب محلى، پنجاه رى تخم افشان است، كه اجارۀ هر يك رى تخم افشان، مبلغ بيست تومان مىباشد. ولى متولى زمينها، چندين برابر درآمد حاصله را خرج عزادارى و اطعام مىنمايد. چون اينجانب پيرمرد شدهام و شخصاً قوۀ كار ندارم، به صورت اجاره يا نصفه كار براى مدت دو سال واگذار مىنمايم. پس از مدت دو سال، شخص مستأجر يا شريك كار او ادعا مىكند، توليت و وقف از بين رفته، ملك متعلق به من است كه چند سال كاشتهام. در صورتى كه قريب صد سال است كه پدر من اين ملك را وقف، و توليت آن با اولاد ذكور نسل به نسل، مىباشد و به همين نحو، اهالى قريه، هر ساله موقوفات محلى و مراتعى كه وقف است را جمعآورى و در ماههاى محرم و رمضان خرج عزادارى مىنمايند، و كسرى آن را اهالى به فراخور حال خودشان مىپردازند. متمنّى است دستور فرماييد جواب مرقوم گردد، تا تكليف اراضى موقوفۀ حضرت سيدالشهدا عليهالسلام مشخص و معلوم گردد.
۱. بسمه تعالى، تصرّف در وقف، موكول به اجازۀ متولى شرعى با مراعات جهت و مصلحت وقف است، و بدون اجازه، غصب و حرام است.