

بسمه تعالى محضر مبارك امام؛ سلام عليكم خانمى هستم از خانوادۀ صاحب كتاب قصص العلماء. پنج سال قبل شوهرم فوت نمود و هماكنون بىسرپرست، با سه بچۀ صغير زندگى مىكنم. شوهرم در زمان حيات خود 9000 متر از باغ 100000 مترى خود را به بنده فروخته بود و خطى كه داده بود ـ يعنى فروشنامۀ باغ ـ را بنده گم كردم؛ البته بعد از مرگ شوهرم متوجه شدم كه مفقود شده يا اينكه دزديدند. از آنجا كه خدا يار مستضعفان است، شوهرم در وصيتنامۀ خود خوشبختانه توضيح داده بود كه «9000 متر از باغ شخصى خود را فروختهام به زهرا خانم ـ زوجهام ـ و وجه آن را دريافت نمودم» بچههاى شوهرم كه همگى وضع زندگى بسيار خوبى هم دارند، وصيت پدرشان را قبول دارند ولى باغ مرا به من نمىدهند و تصرف كردند؛ فقط يك خانۀ قديمى كه در حال ريزش است و من در آن ساكن هستم با 1000 متر محوطۀ آن، در تصرف بنده مىباشد، بقيه را به زور از من گرفتهاند؛ لذا عين وصيتنامۀ شوهرم را براى شما ارسال نمودم و جملۀ فروش باغ در متن وصيتنامه را با قلم قرمز مشخص نمودم و از شما مىخواهم دو كلمه حكم شرعى آن را در متن وصيتنامه يا جداگانه مرقوم بفرماييد كه مورد حاجت است تا شايد بتوانم حق خود را به دست بياورم و محل گذران زندگى بنده قبلاً از فروش محصول اين باغ بوده و اكنون هم هيچگونه درآمدى ندارم و از طريق كمك ديگران زندگى مىنمايم.
ضمناً 500 جلد كتاب وقفى قديمى شوهرم در خانهاى كه ساكن هستم موجود است، دستور و يا راهنمايى فرماييد تا كتابها را جهت استفادۀ عموم و يا طلاب، به نقطهاى ارسال نمايم.
۱. بسمه تعالى، آنچه از مال شوهر كه به طريق شرعى ثابت شود كه به شما فروخته، جزو تركه محسوب نيست و ورثه در آن حقى ندارند.