

بسمه تعالى 5 / 9 / 1361 حضور مبارك زعيم عالىقدر، حضرت آيت الله العظمى الامام خمينى دامت افاضاته و مدّ ظله العالى، سلام عليكم با عرض سلام و ارادت خالصانه حضور آن رهبر بزرگوار، از درگاه خداى منان هميشه و در هر حال آرزوى سعادت و سلامت جميع بندگان صالح خدا بالاخص آن زعيم عظيم الشأن را دارم. البته ما را چه سعادتى بالاتر از اينكه بتوانيم ارزش والاى آن مرجع جامع الشرايط را درك كنيم. اما چنانچه از سيرۀ مشخصۀ جد بزرگوار و مطهرتان، طلب مغفرت و هدايت بشر به سوى كمال بود، از آن حضرت نيز التماس دعا براى آمرزش گناهان كل مسلمين و از جمله حقير سرافكنده در پيش پروردگار داريم و خداى را قسم مىدهيم به احترام مقربان درگاهش كه اخلاص و خلوص نيت ما را فقط از آن خود قرار دهد و نيز به طالبان حقيقى مقام والاى شهادت، اين فوز عظيم را اعطا فرمايد.
حضرت امام! سؤالى از آن مرجع و رهبر عالىمقام داريم كه استدعاى آن داريم كه جواب را در زير مرقوم فرماييد: بنا به وجوب شرعى دفاع از اسلام و قرآن و جمهورى اسلامى و با توجه به فتواى آن حضرت مبنى بر عدم لزوم اجازه پدر و مادر براى اعزام به جبهۀ حق عليه باطل، اگر چنانچه شخص مواجه با اين مسأله گردد كه مشرف شدن وى به جبهه اسلام عليه كفر و به شهادت رسيدن او موجب امكان بروز بيمارى (چه روحى و يا جسمى) براى پدر و بالاخص مادر گردد، آيا اين احتمال براى اعزام به جبهۀ جنگ مىتواند مانع شرعى باشد يا خير؟ لازم به تذكر است كه خانوادۀ حقير از جنبۀ مادى هيچ وابستگى به بنده ندارند و اين فقط از جهت محبت و علاقهاى است كه والدين به حقير دارند.
۱. بسمه تعالى، بستگى به نياز جبههها دارد و تشخيص آن با مسئولين است.