بسمه تعالى 4 / 3 / 1361 سلام، اميدوارم كه حالتان خوب باشد.
امام عزيز! من از آن نظر كه به شما اطمينان دارم، اين نامه را مى‌نويسم. مى‌خواستم برايم بنويسيد كه شرايط طلاق چيست و آيا يك زن مى‌تواند از شوهر خودش طلاق بگيرد؟ و اگر مى‌تواند، چگونه و شرايط آن چيست؟ لطفاً تا آن‌جايى كه ممكن است واضح بنويسيد. من احتياج دارم تا راهنمايى شوم؛ زيرا برايم مشكلى پيش آمده. بيشتر دوست دارم بدانم كه يك دختر و يا يك زن چگونه مى‌تواند از شوهر بى‌لياقت خودش طلاق بگيرد؟ من برايم مشكلى خرد كننده پيش آمده كه عذابم مى‌دهد و دارد مرا به طرف مرگ مى‌كشاند. با شخصى ازدواج كرده‌ام كه مايۀ رنجِ دقيقه به دقيقۀ من شده و تحمل يك چنين كسى، آن هم در جوار خويش برايم مشكل است؛ بچه‌اى هم از او ندارم كه مشكلى براى بچه بخواهد پيشامد كند؛ فقط تا دير نشده، من بايد خودم را از اين بند بلا رها سازم. من چند بار ديگر براى شما نامه نوشته‌ام ولى جواب دريافت نكرده‌ام. اميد دارم اين ديگر بى‌جواب نماند؛ كمر من ديگر خرد شده و توانم از دست رفته. خدا بر من گواه است كه چه لجن‌زارى دارد مرا به كام خود فرو مى‌كشد؛ من در آرزوى نجاتم، اما هنوز كسى براى نجاتم نيامده، اما منتظرم تا به گفتۀ امام على عليه‌السلام صبر، مصيبت‌ها را برايم برطرف نمايد.
۱. بسمه تعالى، اختيار طلاق با شوهر است و زن نمى‌تواند خود را مطلقه سازد، مگر از ناحيۀ شوهر، وكالت در طلاق داشته باشد.