بسمه تعالى 21 / 7 / 1361 دفتر امام خمينى، مدّ ظله با درود به رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران و اميد آزادى هرچه زودتر قدس عزيز و پيروزى نهايى رزمندگان اسلام در جبهه‌هاى نبرد حق عليه باطل و نابودى استكبار جهانى و با درود فراوان به شهداى به خون خفتۀ كربلاى ايران.
بارى به حضورتان عرض مى‌شود: بنده كارمند دولت جمهورى اسلامى ايران هستم كه در ادارۀ كل حفاظت محيط زيست فارس (شيراز) مشغول انجام وظيفه مى‌باشم. منزلم و محل سكونتم واقع در شهرستان مرودشت، حدود 50 كيلومترى و محل كارم واقع در شيراز مى‌باشد و در حال حاضر براى بنده از نظر گرفتارى‌هاى خانوادگى و پيدا نشدن منزل در شيراز، امكان انتقال محل سكونت به شيراز وجود ندارد و اجباراً مى‌بايستى هر صبح ساعت 6 جهت انجام كارهاى ادارى به شيراز رفته و بعد از وقت ادارى، ساعت 30/2 بعدازظهر به طرف منزلم واقع در شهر مرودشت حركت نمايم و امكان اين‌كه محل كارم را به شهر مرودشت انتقال دهم وجود ندارد؛ زيرا شغلم فنى است و حتماً مى‌بايستى در مركز استان باشم؛ و در هفته، حداقل شش روز رفت و آمد دارم و مدت چهار سال است كه بدين منوال ادامه دارد. لذا از آن امام عالى‌قدر تقاضا دارم به سؤالات بنده در مورد نماز و روزه‌ام با توجه به مطالب فوق‌الذكر، جواب كتبى مبذول فرمايند.
الف ـ مسأله نمازو روزۀ بنده به چه صورت مى‌باشد؟
ب ـ اگر چنانچه نماز بنده قصر مى‌باشد، آيا تا زمانى كه در شيراز هستم (وقت نماز ظهر و عصر)، نمازم قصر است يا اين‌كه اصولاً كليۀ نمازهاى يوميۀ بنده قصر مى‌باشد؟
البته من پس از كار وقتى كه به منزل مى‌رسم، هنوز هم وقت نماز ظهر و عصر باقى است و آفتاب غروب نكرده است.
ج ـ آيا فعلاً بنده، دائم السفر محسوب نمى‌شوم؟
در ضمن قابل توجه است كه بنده بومى استان فارس نبوده و خانۀ پدريم در استان خوزستان، شهرستان بهبهان مى‌باشد.
۱. بسمه تعالى، در غير وطن، بدون قصد ماندن ده روز، حكم مسافر داريد و نماز شما قصر است.