

بسمه تعالى 25 / 7 / 1361 پس از عرض سلام خدمت حضرت آيت الله العظمى امام خمينى در مسأله شمارۀ 2429 از حضور مباركتان طلب استنتاج دارم. بنده در رابطه با استفاده از اين مسأله، دخترم را در سن چهار ماهگى به صيغۀ شوهر خواهر همسرم در آوردم و به عنوان مهريه، صد ريال گرفتم. البته لازم به تذكر است كه خالۀ دخترم آن طورى كه خودشان مىگفتند و مىگويند، قلباً با اين كار مخالف بوده و از اين كار ناراحت بودهاند، ولى خوب از ايشان براى انجام اين كار زباناً اجازه گرفته شده. به هرحال حالا كه اين دختر به سن 15 سالگى و پسر آن مرد به سن 20 سالگى رسيدهاند، از چند آقا از جمله از دفتر خودتان كه در تهران است ـ با تماس تلفنى ـ اين مسأله را پرسيدهام؛ مىگويند: اين صيغه باطل است و پسر و دختر خاله بههم مىرسند و البته بايد معروض دارم كه دليل آن برادرى كه از دفتر شما به اين مسأله جواب داد اين بود كه چون دختر هنوز به سن تميز نرسيده بوده و از اين صيغه هم نفعى عايد او نگشته، پس بنابراين صيغه باطل بوده و دختر و پسر به يكديگر نامحرم هستند و در صورت تمايل مىتوانند با يكديگر نيز ازدواج بنمايند. از شما حضرت آيت الله العظمى امام خمينى استثنائاً تقاضا دارم كه شخصاً بنده را در اين مسأله بغرنج راهنمايى فرماييد. با عرض معذرت و تشكر فراوان، ملتمس دعا
۱. بسمه تعالى، تا محرز نباشد كه عقد مزبور در آن موقع كه واقع شد به مصلحت طفل نبوده و يا آنكه خالۀ دختر اجازه نداده، عقد مزبور محكوم به صحت است و ازدواج دختر و پسر در فرض سؤال، صحيح نيست.