

بسمه تعالى 3 / 3 / 1361 محضر مبارك امام خمينى، دام ظله العالى اينجانب سرايدار مدرسۀ استثنايى ـ مدرسهاى كه دانشآموزان ناشنوا، نابينا و عقبمانده در آن تحصيل مىكنند ـ در بندرعباس هستم. مدت دو سال است كه يك دانشآموز ناشنوا، در همين مدرسه، در كلاس چهارم ابتدايى تحصيل مىكند و در منزل اينجانب زندگى مىكند ضمناً عمههايش نيز در همين بندرعباس زندگى مىكنند، كه يكى شوهرش درجهدار ژاندارمرى و يكىهم كارمند نيروى دريايى است.
پدرش كشاورز است ودر روستا زندگى مىكند. سن نامبرده شانزدهسال است. واجبات دينى و مذهبى ـ نماز، غسل، طهارت... ـ را نمىداند، و چون ناشنوا مىباشد، ياد دادن واجبات مزبور به وى برايم مقدور نيست. آيا از نظر شرعى اشكالى دارد يا ندارد؟
۱. بسمه تعالى، با فرض اينكه قدرت نداريد، اشكالى ندارد.