

بسمه تعالى 16 / 4 / 1361 احتراماً؛ به عرض مىرساند، پسرى كه سنش بيش از 22 سال است و خدمت سربازى را نيز تمام كرده، و تمام دوران سربازى خود را در جبههها گذرانده است و فردى انقلابى نيز مىباشد، به طورى كه عموم مردم محل، به اين امر واقفند. اين جوان به خواستگارى دخترى رفته كه برادرش عضو بسيج بوده و حدود پنج ماه است كه به اسارت متجاوزين بعثى عراق درآمده است. وقتى پسر به خواستگارى دختر مىرود، خانوادۀ دختر به پسر جواب مىدهند كه ما از دين و اخلاق و يا هر جور ديگر از شما راضى هستيم، و خود دختر نيز همين طور، ولى براى انجام اين پيوند، بايد صبر كنى تا اسير جنگى ما (برادر دختر) از عراق برگردد. و اين امر باعث انجام نگرفتن ازدواج شده است. از آنجايى كه خانوادۀ دختر و پسر، و خود آنها (دختر و پسر) حزب اللهى هستند و به تأخير افتادن ازدواج آنها، به علت اسير بودن يكى از افراد خانوادۀ دختر مىباشد، و اين هم به جنگ، و جنگ هم به ايدئولوژى ما ـ اسلام ـ بستگى دارد، شايد بتوان اين مطلب را به عنوان يك مسأله شرعى مورد سؤال قرار داد كه آيا از نظر شرعى، درست هست كه خانوادۀ دختر صبر كنند تا اسير آنها از اسارت آزاد شود؟
قابل تذكر است كه خانوادۀ دختر به امام خمينى اعتماد زيادى داشته و جواب شما، مسأله را حل مىنمايد. به اميد روزى كه پيوند اين پسر و دختر انقلابى و حزب اللهى، به صورتى اسلامى انجام پذيرد.
۱. بسمه تعالى، اختيار با پدر دختر است، مگر آنكه دختر ميل به ازدواج داشته باشد و پسر حاضر نباشد صبر كند، و پدر اگر فعلاً موافقت نكند، خوف آن باشد كه بعداً خواستگارى كه كفو دختر باشد پيدا نشود، در اين صورت ولايت پدر ساقط است.