

بسمه تعالى 5 / 11 / 1361 سماحة آيت الله العظمى، رهبر عالىقدر، امام امت، أدام الله ظلّكم الوارف احتراماً؛ به عرض مىرسانم كه شخصى مقدارى از زمين و مزرعه خود را به امامزاده سلطان ابراهيم ـ كه در شهر كهنۀ قوچان است ـ وقف نموده است، و متولى وموقوف عليهم را معين كرده و در وقفنامه اضافه كرده است كه هشت نفر از سادات و خدام امامزادۀ فوق، هر روز در اول صبح، دو جزء قرآن و يك دوره دوازده بند خواجه را قرائت و تلاوت نمايند، و در سال، مقدار شش خروار گندم از محصول مزرعۀ يادشده را، تسليم سادات مزبوره نمايند. در چند سال قبل، مزرعۀ مزبوره، مشمول قانون اصلاحات ارضى گرديده و از طريق ادارۀ مربوطه به زارعين واگذار شده است؛ حتى براى بعضى از آنها، سند رسمى تنظيم نموده و فعلاً در اختيار زارعين است. از اين طرف سادات شهر كهنه و خدام امامزاده، از زارعين و متولى، طى شكايتى درخواست شش خروار گندم دارند. زارعين جواب مىدهند كه زمينها را از دولت خريدارى نمودهايم، و چند سال است كه به دولت قسط مىدهيم، و سفتههاى پرداخت اقساط را به دادگاه ارائه دادند.
رهبر عظيم الشأن! در اين صورت، تكليف شرعى بنده ـ در دادگاه مدنى خاص قوچان ـ با اينگونه موارد چيست؟ جواب مرحمت فرماييد.
۱. بسمه تعالى، اگر وقف بودن محرز است، بايد بر طبق وقف عمل شود، و رسيدگى موكول به دادگاههاى مربوطه، در دولت اسلامى است.