

بسمه تعالى 1. طبق مسألۀ 1757 از رسالۀ امام، «كسى كه ديگرى مخارج او را مىدهد، بايد خمس تمام مالى را كه به دست مىآورد بدهد، ولى اگر مقدارى از آن را خرج زيارت و مانند آن كرده باشد فقط بايد خمس باقيمانده را بدهد».
اگر كسى مخارج خورد و خوراك و پوشاكش به عهدۀ كس ديگرى (پدر) است، آيا مخارج رفت و آمد، خريد كتاب و نوار براى مطالعه و تحقيق و... را كه از درآمد خود مصرف مىنمايد و همچنين زينت آلات، عطريات و ... كه براى خودش از مالى كه از راه ـ مثلاً ـ معلمى كسب مىنمايد، آيا خمس اين خرجها را هم بايد ـ علاوه بر باقيمانده ـ بدهد يا فقط خمس باقيمانده را بپردازد؟
وى محسوب شود، جزء مؤونه است و خمس ندارد.
2. اگر كسى در يك خانوادۀ مسلمان متولد شده باشد ولى به علت نداشتن شناخت كافى از مسائل دين و يا بعضاً با آگاهى به مسائل، ولى به علت بىتوجهى، چند سالى عبادات خود را (نماز و روزه) بهجا نياورده باشد، آيا بايد تمام آنها را بعد از آگاهى ـ حتى پس از ده سال ـ قضا نمايد؟ و آيا بايد كفارۀ روزههايى را كه نگرفته است نيز بدهد يا خير؟ و در ضمن، كفارۀ يك روز روزه كه عمداً خورده است چقدر مىباشد؟
3. اگر فردى كه از دولت حقوق مىگيرد، بنا به عللى، حقوق يك ماه و يا قسمتى از حقوق او پرداخت نشود و در اثر يك اشتباه، در ليست، در جاى ديگرى پولى اضافه به اين فرد پرداخت شود، آيا اين فرد مىتواند اين پول را به حساب آن مقدار قبلى كه از دولت دريافت ننموده، حساب نمايد و تصرف كند و ديگر به دنبال آن پول پرداخت نشده نرود يا خير؟
4. آيا ردّ مظالم را مىتوان به حساب جنگزدگان ريخت يا خير؟
۱. بسمه تعالى، هرگونه مصرفى كه جزو احتياجات شخص بر حسب شؤون
۲. بسمه تعالى، تمام نمازها و روزههاى فوت شده قضا دارد و روزه اگر عمداً و با توجه به حكم آن فوت شده، علاوه بر قضا، كفاره هم دارد؛ ولى اگر جاهل به حكم بوده، در حدى كه احتمال وجوب هم نمىداده، كفاره ساقط است.
۳. بسمه تعالى، اگر طلب ثابت باشد و نتواند وصول كند، مانع ندارد به عنوان تقاص بابت طلب خود از پولى كه به دستش آمده بردارد.
۴. بسمه تعالى، بايد از طرف مالك واقعى آن به فقرا صدقه بدهد.