

بسمه تعالى 18 / 3 / 1361 محضر مقدس و شريف رهبر كبير انقلاب و مرجع جهانى شيعه و بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى با عرض سلام و آرزوى پيروزى اسلام، مستدعى است پاسخ سؤال را مرقوم و به آدرس زير مرحمت فرمايند.
اگر انسان مسلمانى از طريق درآمد مشروع شخصى خويش و همچنين از راه فرض خيانت در امانت ديگران توأماً، صاحب يك خانه به ارزش چهارصد هزار تومان و صاحب يك حجره به ارزش بيست هزار تومان و صاحب يك قطعه زمين به ارزش ده هزار تومان شود، و مصمّم قطعى باشد و بتواند حقوق مربوط به خيانت در امانت فرضى را از طُرق فروش اين حجره و قطعه زمين و از طريق درآمد مشروع «و البته با حفظ اين خانه»، آن هم به صورت اقساط و به تدريج و مطابق با دستورات قانونى و بر مبناى اولويت و يكى پس از ديگرى، به صاحبان اصلى امانات پرداخت نمايد، و از اين طرق مذكوره، استهلاك حقوق و رضايت صاحبان امانت در مدتى طولانى امكانپذير باشد، و با توجه به اينكه اين انسان مسلمان، متكفّل مخارج همسر و شش فرزند خردسال بوده و با فرض اينكه از عمل خيانتآميز خود اظهار ندامت و به درگاه بارىتعالى طلب توبه و استغفار كرده است، و حقيقتاً غير از اين خانهاى كه در آن نشسته و چيزهايى كه مانند اثاثيۀ خانه، محل احتياج او است، هيچ چيز ديگرى نداشته باشد، آيا شرعاً موظف به فروش اين خانه، در جهت تأديۀ چنين ديونى مىباشد؟ و اگر فرضاً اين خانه نيز فروشش در جهت تأديۀ ديون مذكوره ضرورت داشته باشد، آيا براى اين انسان مسلمان صاحب خانه نيز حقّى خواهد بود؟
۱. بسمه تعالى، واجب است هرچه زودتر به هر نحو كه ممكن باشد، رضايت صاحبان امانت تحصيل شود.