3. امروز كه در مناطق و كشورهاى مختلف، مسلمانان مشغول مبارزه با طاغوت و كفر جهانى هستند، اگر در افرادى نقاط ضعفى مشاهده شود، ولى موضعگيرى در مقابل مبارزين و انقلابيون نداشته باشند، آيا جايز است با آن افراد در جهت ضعفى كه دارند مبارزه شود يا آنكه به منظور حفظ وحدت بايد از نقاط ضعف چشمپوشى كرد؟ و اساساً چه ضابطهاى مىتواند ملاك تقديم وحدت بر خط مبارزه و يا بالعكس باشد؟
۱. بسمه تعالى، اگر انقلاب اسلامى را تضعيف نمىكنند و توطئه بر ضد جمهورى اسلامى ندارند، در امانند و نبايد با آنان مبارزه كرد.