بسمه تعالى محضر مبارك حضرت آيت الله العظمى امام خمينى أدام الله ظله العالى، ان شاء الله زنى مدتى است با مردش اختلاف دارد و تمكين نمى‌كند و بهانه‌اش گاهى اين است كه من با تو تفاوت سنّى دارم و گاهى مى‌گويد كه تو عقيم هستى و من بچه مى‌خواهم و گاهى آشكارا مى‌گويد: من تو را نمى‌خواهم و وقتى كه مرد به او مى‌گويد: تو كه سابقۀ مرا مى‌دانستى چرا عقد شدى؟ مى‌گويد: حالا پشيمان شده‌ام و نمى‌خواهم. مرد هم مدعى است كه زن به هوس افتاده است و مرد در مقام توهين واقع خواهد شد و به هيچ قيمت حاضر به طلاق نمى‌شود. آيا زن در اين صورت شرعاً مى‌تواند با اين بهانه‌ها طلاق بگيرد و چنين حقّى به زن داده شده است يا نه؟
مستدعى است به طور واضح، حكم خدا را دراين‌باره بيان فرماييد كه موجب تشكر است.
۱. بسمه تعالى، زن حق طلاق ندارد و اختيار طلاق در دست شوهر است و بايد از شوهر تمكين كند و در صورت عدم تمكين، استحقاق نفقه و سكنا ندارد و مرد مى‌تواند ولو با رجوع به دادگاه‌ها، او را وادار به تمكين كند.