

4. خود اينجانب مدت 11 سال است كه ساكن تهران مىباشم، البته مستأجر بوده و در جاهاى مختلف تهران زندگى كردهام. تا چندى پيش كه مسأله قصد اقامت و توطن را متوجه شدم از طريق فتواهاى جديد نماز و فرائض ديگرم را به طور كامل بهجا مىآوردم، حال كه مشخص شده كه نمىتوانستهام قصد اقامت دايم كرده و وطن اختيار نمايم اعمال گذشتهام را چگونه بايد بهجا بياورم؟ و اصلاً وظيفهام در مورد اعمال گذشتهام چه نماز و چه روزه چيست؟ در محل فعلى نيز كه قرار شده دو سال اقامت نمايم فرائضم چگونه است؟ و شرطى را كه در مورد اختيار نمودن وطن فرمودهايد كه اگر عرف وطنتان را محل اقامتى كه در آن هستيد بدانند، مىتوانيد آنجا را وطن اختيار نماييد اين «عرف» چگونه است؟ و آيا با اين دو سال از نظر عرف، محل اقامت، وطنم شناخته مىشود؟
۱. بسمه تعالى، اگر در يك محله قصد توطن نكردهايد حكم مسافر داريد و در قصد توطن قصد سكونت دائم معتبر است و قصد سكونت چند سال كافى نيست.