

بسمه تعالى اينجانب در محلى كار مىكنم كه فاصلۀ آن تا محل سكونتم حدود 36 كيلومتر مىباشد يعنى روزانه مجبورم حدود 72 كيلومتر راه را طى نمايم. قبلاً اينجانب مقلد آيت الله حكيم بودم البته براى مدتى بعد از درگذشت ايشان نيز مقلد ايشان باقى مانده بودم در سال 1357 مقلد امام گرديدم.
1. آيا من مىتوانم در مورد مسأله نماز و روزه كه امام براى فردى تحت شرايط من فتوا دادهاند كه نماز شكسته و روزه را بايد افطار كرد از آقاى حكيم (مقلد قبلى) تقليد كرده و نماز را كامل و روزه بگيرم؟ توضيح اينكه تا به امروز هم چنين عمل كردهام يعنى نماز را كامل و روزه را هم گرفتهام.
2. در صورت جواب منفى به سؤال بالا، آيا مىشود صبح كه سركار مىروم (رفت و آمد حدود 70 كيلومتر) مدتى به ظهر مانده آنقدر به محل اقامت نزديك شوم كه فاصله كمتر از 24 كيلومتر شود در آنجا نماز را كامل بخوانم و روزه را هم بگيرم يعنى افطار ننمايم پس از خواندن نماز باز به محل كار مراجعت نمايم و آخر وقت به محل سكونتم برگردم.
۱. بسمه تعالى، اگر از تقليد آن مرحوم عدول كردهايد دو مرتبه نمىتوانيد به ايشان برگرديد.
۲. بسمه تعالى، رسيدن به 24 كيلومترى كافى نيست اگر قبل از ظهر به وطن خود برسيد و افطار نكرده باشيد مىتوانيد روزه بگيريد ولى اگر محل سكونت وطن شما نباشد در هر صورت حكم مسافر داريد.