بسمه تعالى دفتر حضرت امام خمينى 1. كسانى كه در شهرك‌هاى اطراف تهران زندگى و در كارخانجات تهران كار مى‌كنند و فاصلۀ محل سكونتشان تا محل كارشان بيش از چهار فرسنگ شرعى است با توجه به آن‌كه مجبورند هر روز در كارخانه حاضر شوند، آيا نمازشان را بايد تمام بخوانند و روزه بگيرند يا خير؟ دائم السفر محسوب مى‌شوند يا خير؟
2. آيا افراد نامبرده در بالا بايد فاصله را از منزل خود حساب كنند يا از حد ترخص شهر خودشان؛ مثل شهر رى يا كرج؟
3. كسانى كه داخل تهران هستند و مجبورند هر روز در محل كار خود، كه فاصله‌اش از منزلشان بيش از چهار فرسنگ شرعى است، حاضر شوند با در نظر داشتن اجبار براى كار، آيا بايد نمازشان را تمام بخوانند و روزه بگيرند يا خير؟
4. كسانى كه كارشان رفتن به جاهاى مختلف شهر براى انجام كار كارخانه است با پيمودن بيش از چهار فرسنگ شرعى و داشتن اجبار كارى به نحوى كه نمى‌توانند كار خود را از دست بدهند، آيا بايد نمازشان را تمام بخوانند و روزه بگيرند يا خير؟
۱. بسمه تعالى، در غير وطن، حكم مسافر دارند و نماز و روزۀ مسافر قصر است.
۲. بسمه تعالى، در غير شهر بزرگ خارق العاده ـ مثل تهران ـ مبدأ مسافت از آخر شهر حساب مى‌شود.
۳. بسمه تعالى، در محل كار، در فرض سؤال، روزه صحيح نيست و نماز شكسته است.
۴. بسمه تعالى، چنانچه كارشان در محلهاى معينى باشد، در فرض سؤال، حكم مسافر دارند ولى اگر كارشان به نحو دورهگردى باشد نمازشان تمام و روزه صحيح است.