

بسمه تعالى بيست و ششم رمضان 1401 ق حضرت آيت الله العظمى امام خمينى با آرزوى سلامتى و طول عمر براى رهبر بزرگ انقلاب، از حضور مبارك شما سؤالى دارم كه خواهشمندم مرحمت فرموده و تكليف شرعى را روشن فرماييد.
اينجانب دانشجوى سال آخر دانشگاه و تنها فرزند ذكور خانواده و تنها اولاد پسر در تمام فاميل هستم؛ يعنى عمو و عمه و دايى و خالههاى من هيچكدام داراى فرزند پسر نيستند. مدت دو سال تعطيلى دانشگاه را در كمك به نهادهاى انقلابى و تدريس و سوادآموزى در شهرمان گذراندهام. اكنون كه تكليف شرعى شده كه به جبهه برويم رفتم و براى جبهه ثبتنام كردهام، ولى پدر و مادرم شديداً مخالف اين امر بوده و اجازه مىدهند و فاميل هم ناراضى هستند و دائماً ابراز مخالفت مىكنند. البته آنها هم مسلمان و هم معتقدند؛ و مادرم هم داراى ناراحتى قلبى شديدى است كه در صورت ترك وى احتمالاً سكته مىكند و پدر و مادرم فعلاً فرزند ديگرى هم ندارند.
آيا مجاز هستم بدون توجه به ضجّه و نالههاى فاميل و والدين به جبهه بروم يا خير؟
۱. بسمه تعالى، تا موقعى كه جبههها نياز به نيرو دارند، شركت در جبهه واجب است و اذن والدين شرط نيست.