بسمه تعالى محضر حضرت امام خمينى، دامت افاضاته محترماً معروض مى‌دارد كه عمۀ اين‌جانب، همسر شخصى بوده كه او به ايشان توجه نداشته؛ چون داراى همسر ديگرى بوده. وقتى به شوهرش تلفنى گفته مى‌شده سرى به ايشان هم بزن و خبرى از او بگير، در جواب مى‌گفت: من او را طلاق گفته‌ام، و شاهد بر اين مطلب موجود است. فعلاً عمۀ اين‌جانب وفات كرده و همين شوهرى كه در تلفن مى‌گفته من ايشان را طلاق گفته‌ام، الآن آمده و ادعاى ارث مى‌كند؛ چون قانوناً او را در محضر طلاق نگفته. لذا از نظر قانون بايد وضع طلاق و وضع ادعاى ارث روشن گردد. اگر لازم به توضيح شود، ما حاضريم شفاهاً و كتباً توضيح كامل بدهيم.
اميدوارم در اين قضيه حكم فرماييد.
۱. بسمه تعالى، تا به وجه شرعى طلاق ثابت نشود و اقرار شوهر بر طلاق محرز نگردد، شوهر حق ارث دارد؛ و اگر ثابت شود كه اقرار بر طلاق نموده، برطبق ظاهر اقرارش ممنوع از ارث زوجه مى‌شود.