

بسمه تعالى 27 / 4 / 1361 حضور محترم اميد مستضعفان جهان و مرجع عالىقدر شيعيان، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى پس از تقديم سلام و دستبوسى معروض مىدارد: 1. اينجانب در مهرماه سال 1354 ضمن تحصيل در دانشگاه، مشغول تدريس به صورت غير رسمى در يكى از دبيرستانهاى تهران شدم و آخر برج، اولين حقوقم را دريافت كردم و پايان مهرماه سال 1355 ـ 1356 تا 1360 را هر ساله حساب كرده و خمس آن را جدا نمودم و بدون اينكه از حضرتعالى يا يكى از نمايندگان محترمتان اجازه داشته باشم و بر اثر اطلاع نداشتن از مسأله، آنها را تماماً به پدرم كه از سادات صحيح النسب هستند و احساس مىكردم كه احتياج دارند مىدادم. به عرض مىرسانم كه جز اين وجه، هر وقت به شهرستان محل سكونت خانوادهام مىرفتم ـ چه نقداً و چه به صورت جنسى ـ به آنان كمك مىنمودم. البته ايشان از موضوع اطلاع نداشته و ندارند. تا اينكه مطلع شدم بايد اجازه مىداشتهام. خواهشمندم دستور فرماييد: اكنون به چه نحو بايد عمل كنم و در مورد گذشته چه راهى بايد پيش بگيرم؟
2. در سال پنجاه و هشت، دو نفر سياه پوست جهت بررسى انقلاب اسلاميمان به ايران آمدند و روز اول با بنده ـ كه رشتهام ادبيات انگليسى است ـ اتفاقى برخورد كرده و چون زبان مىدانستم، جهت راهنمايى خود انتخاب كردند. پس از تحقيقات، تصميم گرفتند نتيجۀ سفرشان را به صورت كتابى بيرون آورند و انقلاب اسلامى و اسلام را به هموطنان خود بشناسانند. چون پول نداشتند، با همين عنوان كه قرار است آنان كتابى در سودان براى معرفى انقلاب اسلامى و اسلام به چاپ برسانند از برادران دانشجو و ديگران مقدارى پول جمعآورى كرديم. پس از اينكه كارشان در ايران پايان يافت، با مراجعه به وزارت امور خارجه متوجه شديم به هيچ عنوان نمىتوانيم ارز خارج كنيم. آنها رفتند و پول كه حدود پنج هزار و پانصد تومان است نزد اينجانب ماند كه به حساب جداگانهاى در بانك واريز نمودهام. خود بنده نيز به فكر بودم به خارج بروم، بلكه بتوانم با آن دو سياه پوست تماس گرفته و پول را در راهى كه جهت آن، جمعآورى شده به مصرف برسانيم كه تا كنون موفق نشدهام. استدعا دارم دستور فرماييد: آيا در راه ديگرى مىتوان آن را به مصرف رساند و اگر جواب مثبت است چه راهى؟ از جانب آيت الله منتظرى قبلاً حسابى جهت تبليغات خارجى باز شده است. آيا مىتوانم پول را به آن حساب واريز نمايم؟
۱. بسمه تعالى، آنچه به غير واجب النفقۀ خودتان در موردش و به نيت خمس دادهايد، قبول است.
۲. بسمه تعالى، در مورد مذكور، با احراز رضايت صاحبان آن مىتوانيد بدهيد.