

بسمه تعالى 16 / 5 / 1361 پس از عرض سلام، حضور شما برادران خدمتگزار، توفيق خدمت روزافزون شما را تحت عنايات ولىعصر، أرواحنا له الفداء از درگاه بارى تعالى خواستارم.
همان طور كه مستحضريد، اخيراً امام طى پيامى، دفاع از مرزهاى اسلامى و جنگ عليه نيروهاى مزدور صدام بعثى را تكليف شرعى و وظيفۀ ميهنى تعيين فرمودند؛ كه پس از آن، موج سؤالها در ذهن مخلصِ عدۀ كثيرى از جوانان ـ كه اينجانب نيز با آنان در تماسم ـ در رابطه با اين حكم برانگيخته شد و از آنجا كه به جز بعضى مقامات مملكتى كه اشارهاى مختصر به كم و كيف شرعى اين حكم نمودند، از ناحيه شخص و يا مقام معتبر ديگرى، پاسخى در صدد ظاهر ساختن تمام جوانب امر و زدودن شبهات و مبهمات برخاسته از عدم آگاهى بر تمام زوايا و شرايط شنيده نشد، بيم اين مىرود كه اين تشنگى كمكم ميل به ركود و سستى گذارد. بنابراين متمنّى است در عين سادگى و در اسرع وقت و با احتراز از مقدمه و موخرۀ اضافى، به سؤالات ذيل پاسخ دهيد، تا ان شاء الله رهنمونى ديگر بر سبيل هدايت باشد.
الف. آيا افرادى كه در وضع كنونى جامعه، مسئوليتهاى تثبيت شده و منظم و يا غير مشخص و متغير، مانند مسئوليتهاى فرهنگى در مساجد و يا انجمنهاى اسلامى و يا بسيج مستضعفين و به عبارت كلىتر، لياقت و كارايى خوبى براى تقبل مسئوليتها در آينده دارند و يا مثل ديپلمههاى متدين كه بايد خود را براى ورود به سنگر دانشگاه آماده نمايند، با صدور اين حكم چه وظيفهاى دارا مىشوند؟
ب. حكم امام چه صورتى از اشكال متفاوت احكام را دارد؟
ج. اگر پاسخ دو قسمت مذكور، دال بر ضرورت رفتن جوانان به جبههها مىباشد، آيا اگر اين عمل موجب وارد آمدن ضرر جانى به والدين و يا ضرر به امرار معاش و اقتصاد خانواده محسوب شود، حكم به قوت خود باقى است؟
از درگاه خداى تبارك و تعالى، طول عمر آن رهبر عظيم الشأن اسلام و مسلمين، و پيروزى ملت شهادت طلب كشور اسلامى ايران را خواستار است.
۱. بسمه تعالى، مادامى كه جبههها نياز به نيرو دارد، حضور در جبهه واجب است و اذن والدين شرط نيست.