بسمه تعالى ضمن عرض سلام به امام عزيز و آرزوى سلامتى و طول عمر براى آن رهبر گرامى و همچنين آرزوى توفيق براى خدمتگزاران دفتر امام، سؤالى داشتم كه به عرض مبارك مى‌رسانم: من در تهران به دنيا آمده‌ام و 23 سال در تهران زندگى مى‌كردم؛ اخيراً به كرج نقل مكان كرده‌ام و فعلاً با پدر و مادرم زندگى مى‌كنم؛ با توجه به اين‌كه هنوز از تهران قطع علاقه نكرده‌ام و اميد به برگشتن به آن‌جا را دارم. در ضمن سه روز در هفته براى كلاس‌هايى كه دارم به تهران مى‌آيم؛ منزلى هم در تهران ندارم و به خانۀ دوستانم مى‌روم. سؤالم اين است كه وضع نماز و روزۀ من با اين وضع چطور است؟
سؤال ديگر اين است: در صورتى كه تهران هنوز وطن من محسوب شود، من مبدأ را بايد منزلى كه قبلاً در آن زندگى مى‌كردم قرار دهم يا نه؛ با توجه به اين‌كه در آن خانه مستأجر بوديم؟ اين سؤال به خاطر فتواهاى جديد امام در مورد بلاد كبيره است.
امام عزيز! التماس دعاى عاجزانه دارم؛ اين نامه را در روز ولادت امام موسى بن جعفر سلام الله عليه مى‌نويسم؛ از شما مى‌خواهم به خاطر اين روز عزيز توجه و عنايتى بفرماييد و تصرفى در وضع ما بكنيد.
۱. بسمه تعالى، در فرض سؤال، تمام محدودۀ زمان تولد شما در تهران، وطن شما محسوب است و تا از آن‌جا اعراض نكرديد، به حكم وطن باقى است. ان شاء الله موفق باشيد.