بسمه تعالى با سلام حضور محترم كاركنان دفتر امام و گشايندگان و هدايت كنندگان مشكلات امت حزب الله. اجر و پاداشتان با خداى بزرگ و با سلام حضور محترم پدر بزرگوار و رهبر بزرگ شيعيان من از شهر شهيدپرور و از شهر خون و شهادت و ايثار، با شما سخن مى‌گويم و اميدوارم سلام و پيام مرا از راهى دور پذيرا باشيد. سخنم را كوتاه مى‌كنم و اصل مطلب را برايتان مى‌گويم. ولى اى خوانندۀ محترم، من سخنم را به اين شرط مى‌نويسم كه شما نيز پاسخ‌گوى سؤالاتم باشيد و سرسرى از مطالب رد نشويد، بلكه در مقابل حرف‌هايم پاسخى برايم بنويسيد تا مشكل مرا حل كنيد. با سپاس فراوان.
من دخترى هستم كه در سال 1360 با يكى از جانبازان انقلاب و يكى از مشتاقان حزب الله و سربازى از سربازان امام زمان ازدواج نمودم. اولين شرط شوهرم چنين بود كه من هميشه به جبهه خواهم رفت و با شروع زندگى با شما، وضع تغييرى نخواهد كرد و من هر لحظه آمادۀ شهادتم. من نيز كه خواستار بودم به طريقى دين خود را نسبت به امام و انقلاب ادا كنم، قبول نمودم و با ايشان ازدواج نمودم. حدود دو ماه عقد كرده بودم و حدود شش ماه نيز با ايشان زندگى مشترك داشتم. يعنى جمعاً هشت ماه. تا اين‌كه در حملۀ رمضان همسرم به درجۀ رفيع شهادت رسيد. با اين‌كه مرگ او ضربۀ روحى و عاطفى سختى به من وارد ساخت، ولى فيض عظيمى را نيز ـ همان‌طور كه قرآن مى‌فرمايد ـ به من داد. اما كوله‌بار سرخ و پرمسئوليت ايشان را بر عهدۀ خويش نهادم و سوگند خوردم كه ادامه دهندۀ راه وى باشم. خلاصه بعد از چهلم شوهرم؛ چون متأسفانه فرزندى از ايشان نداشتم، به خانۀ پدرى‌ام نقل مكان كردم. بعد از يك ماه كه گذشت، قرار شد اموال شهيد را تقسيم كنند. و اين‌كار صورت گرفت و طبق قانون و حكم شرع اموال به من كه همسر ايشان مى‌باشم تعلق گرفت.
در اوايل، مادر شوهرم با مهربانى همه چيز را مى‌پذيرفت، ولى كم‌كم وضع عوض شد و مادرشوهرم روى خشونت را به من نشان داده و مى‌گويد به چه حقى تو بايد اموال پسر مرا ببرى و از اين حرف‌ها، بگذريم.
اى خوانندۀ محترم، من تو را نمى‌شناسم و شما هم مرا نمى‌شناسيد. ممكن است شما از درد سنگين من با خبر باشيد؛ زيرا درد من، درد همه است، يعنى اكثر همسران شهدا. حال با كوهى از گرفتارى برخورده‌ام و نمى‌دانم چه كنم و تكليفم چيست؟
1. در مورد رى گشون، رى گشون پول‌ها و هدايايى هستند كه رسم است به عنوان تبريك ازدواج عروس و داماد به آن‌ها هديه مى‌دهند. اين هدايا يا پول هستند يا جنس، حال نمى‌دانم كه اين پول‌ها و اجناس، متعلق به چه كسى هستند. شايد بفرماييد كه از حاكم شرع بپرسيد، حاكم شرع مى‌فرمايند: بايد هرچه خانوادۀ داماد داده‌اند و هرچه خانوادۀ عروس داده‌اند، آن‌ها را از هم جدا كنيد و هر كدام سهم خودشان را ببرند. دو تن ديگر از علما، مى‌فرمايند: اين هدايا را به عنوان شروع زندگى به پسر و دختر مى‌دهند؛ پس حال، كسى حق ندارد آن‌ها را از شما بگيرد حتى اين پول‌ها خمس هم ندارند.
من مانده‌ام، چه كنم، با كدام قانون رفتار كنم! مرا راهنمايى كنيد و پاسخم دهيد. من از شما خواستارم، تمنا دارم و خواهشمندم كه مرا بى‌جواب نگذاريد. به خدا برادران هيچ كس نيست كارم را انجام بدهد، به هر كسى كارى بگويم با يك اخمى پاسخم مى‌دهد. همه خودشان را از اين موضوع، كنار كشيده‌اند. يكى مى‌گويد هر چيز دارى به آن‌ها بده و حرف نزن. يكى ديگر مى‌گويد اين‌ها حق خودت هستند. خلاصه حرف‌ها زيادند؛ ولى از شما تمنا دارم از روى قانون قرآن و اسلام، مرا راهنمايى كنيد.
2. آينۀ عروس و تشك و لحاف عروسى به چه كسى تعلق دارند؟ به همسر شهيد يا مادر شهيد؟ من كه سؤال كرده‌ام و مى‌گويند: اين‌ها جزو نقدينۀ مهريه حساب مى‌شوند. باز هم از شما سپاس‌گزارم، اگر پاسخم را بدهيد.
3. در مورد لباس‌هاى شهيد، آيا من حق دارم از آن‌ها مقدارى بردارم يا خير و آيا حتى لباس‌هاى شهيد جزو اموال محسوب مى‌شوند يا اين‌كه آن‌ها را نبايد به حساب بياوريم؟
به اميد اين‌كه پاسخم را بدهيد و مرا از گرفتارى درآوريد. من مطيع و مقلد امام بزرگوارمان هستم و دلم مى‌خواهد مطلب صحيح را از ايشان بشنوم؛ زيرا حرف‌هاى حاكمان شرع با هم تطابق نمى‌كند و موضوع اين است كه متأسفانه، يك حالت خصومت بين من و مادرشوهرم وجود دارد. نه من، بلكه اكثر همسران شهدا اين‌گونه هستند. آن‌ها به ما اين طور وانمود مى‌كنند كه ما همسران خود را كشته‌ايم.
روزى هزار بار تحت اين زخم زبان‌ها قرار مى‌گيرم. با من قطع رابطه كرده‌اند و هيچ كس از آن‌ها به ديدنم نمى‌آيد. با اين وجود، صبر را پيشۀ خود ساخته‌ام و در تمام مصائب از خداوند متعال طلب يارى و مدد مى‌جويم. در اين ميان شما را يافتم و مى‌دانم كه دل همسرى داغدار را بى‌پاسخ نمى‌گذاريد. به اميد جواب دادن به سؤالاتم و رهانيدن من از اين افكار كه شب و روز عذابم مى‌دهند. وقت با ارزش شما را بيش از اين نمى‌گيرم و از يكايك شما سپاس‌گزارم.
دست پدر بزرگوارم را از راهى دور مى‌بوسم و برايشان طول عمر و سلامتى را خواستارم 4. آيا در اسلام خريد و فروش عروسك اسباب بازى گناه دارد و حرام است يا نه؟ زيرا در كتاب گناهان كبيره از آيت الله دستغيب آمده است كه اين معامله حرام است. از نظر شما چطور است؟
۱. بسمه تعالى، به حسب عرف محل، هرچه براى زن آورده‌اند اختيارش با خود او است.
۲. بسمه تعالى، اگر جزء مهر نيست و به زن بخشيده نشده؛ جزء تركه شهيد محسوب است.
۳. بسمه تعالى، لباس‌هاى شهيد، مثل بقيه اموال او جزء تركه او مى‌باشد.
۴. بسمه تعالى، مانع ندارد، اگرچه ساختن مجسمه ذى روح جايز نيست.