

بسمه تعالى 1 / 2 / 1361 احتراماً؛ ضمن تقديم فتوكپى وصيتنامۀ (غير رسمى) همسرم كه در تاريخ 1 / 8 / 1359 در جبهههاى نبرد حق عليه باطل به افتخار شهادت نايل آمده؛ خواهشمند است سؤالات زير را به نحو مقتضى به عرض حضرت امام خمينى رسانده و نظر مباركشان را امر به ابلاغ فرماييد.
1. به دليل وجود اختلافات و مشكلات عديده، اينجانب به اتفاق فرزندم ناگزير به ترك خانهاى كه متعلق به همسرم بوده است، هستم و لذا قصد آن دارم تا با رعايت حق شفعه نسبت به فروش بىقيد و شرط سهم الارث خود و فرزندم (كه قيمومت آن را به حكم قانون به عهده دارم) اقدام نمايم. با عنايت به مراتب فوق خواهشمند است نظر مبارك امام را در اين مورد اعلام فرماييد كه آيا فروش خانۀ مذكور به صرف وجود جملۀ: «خانهام را تا زمان حيات مادرم نبايستى بفروشيد؛ زيرا او حق اين را دارد كه تا آخر عمرش در آن زندگى كند» در وصيتنامه ـ صرف نظر از شرايط روانى زمان تحرير آن ـ بر خلاف موازين شرع مقدس اسلام است يا تنها براى اينجانب تعهد اخلاقى ايجاد مىنمايد؟ آيا كل وصيتنامه و براى كليۀ وراث لازم الاجرا مىباشد يا تنها براى اينجانب و در اين مورد لازم الرعايه مىباشد؟
2. در صورتى كه فروش خانه بر خلاف شرع باشد و چنانچه مادر شهيد مادامى كه در قيد حيات است حق داشته باشد در آن خانه سكونت نمايد و با عنايت به اينكه قسمت اعظم آن خانه متعلق به طفل صغير (5/2 ساله) شهيد مىباشد يا در صورتى كه خانه در تصرف كامل مادر شهيد باشد و يا اينجانب ناگزير به فروش غيرعادلانۀ آن به مادر شهيد گردم (مثلاً با اقساط 25 ساله) كه مآلاً در دراز مدت منجر به تضييع حق فرزند شهيد شود؛ مسئوليت شرعى آن به عهدۀ چه كسى خواهد بود و تكليف شرعى من در اين ميان چيست؟
3. با توجه به اين جملۀ از وصيتنامه: «تمام اموال جزئى (خانه و ماشين و غيره) كه دارم، متعلق به فرزندم مىباشد كه بايستى فقط همسرم به عنوان قيّم عمل كند تا بزرگ شود»؛ اصولاً اينجانب حق دارم به نحوى كه مصلحت آتى صغير ايجاب نمايد، در مورد اموال مذكور تصميمگيرى نمايم يا خير؟
4. آيا اينجانب حق دارم مهريۀ خود را نقداً درخواست نمايم يا خير؟ و با توجه به اينكه در وصيتنامه تصريح گرديده: كليه اموالم متعلق به فرزندم مىباشد؛ از محل فروش كدام اموال بايد مهريۀ اينجانب پرداخت گردد و آيا مىشود ملزومات و مايحتاج زندگى را براى تأمين آن فروخت يا خير؟
بدهى شهيد بابت مهريۀ زوجه و غيره مقدم بر وصيت است و از اصل تركه خارج مىشود و زن از قيمت ساختمان منزل و از اعيان منقولات ارث مىبرد. و قيّم صغير، مكلف است اموال صغير را حفظ كند تا پس از بلوغ و رشد او تحويل وى دهد، مگر آنكه مصلحت صغير ايجاب كند كه تمام يا قسمتى از اموال او را برايش بفروشد و وصيت سكناى منزل براى مادر مانع از فروش منزل نيست، ولى مشترى حق ندارد موصىلها را از سكونت منع كند.
۱. بسمه تعالى، وصيت سكناى منزل براى مادر و واگذارى اموال به فرزند در ثلث مجموع تركه نافذ و در زايد بر آن موقوف بر اجازۀ ورثه است.