

بسمه تعالى 5 / 2 / 1361 سلام عليكم، خواهشمند است به سؤالات زير پاسخ كامل و مستدل دهيد: 1. اولين مسألهاى كه در اكثر رسالهها در مورد احكام آمده، اين است كه مسلمان بايد به اصول دين يقين داشته باشد.
منظور از اصول دين در اين مسأله چيست؟ آيا منظور اصول پنجگانه «توحيد، نبوت، معاد، عدل و امامت» است يا اينكه منظور هرگونه اصول اعتقادى مثل نفس نماز خواندن و نفس روزه گرفتن است؟
در صورتى كه منظور فقط اصول پنجگانه است، چرا در رسالهها وجوب خواندن نماز و روزه گرفتن به صورت يك مسأله مطرح نشده است؟ به عبارت ديگر آيا نماز خواندن و روزه گرفتن خود جزو احكام است و يا چگونگى نماز خواندن و روزه گرفتن مثل تعداد ركعات نماز و يا مسائل مربوط به روزه مسافر جزو احكام است؟
2. شخصى در نظام گذشته ايران از كليه اعتقادات مذهبى به دور بوده است و در صورتى كه اعتقادى نيز وجود داشته صرفاً از روى مسائل خانوادگى بوده است و در آن موقع با منطق خود قادر به پذيرش آنها نبوده و در حال حاضر به اسلام ايمان آورده است؛ آيا لازم است نماز و روزه قضاى خود را ادا كند؟ و در صورتى كه لازم است؛ آيا براى مثال در مورد روزه مىبايست به ازاى هر روز روزۀ قضا شصت روز روزه بگيرد؟
۱. بسمه تعالى، منظور از اصول دين، اصول پنجگانه است.
۲. بسمه تعالى، اگر مسلمان بوده، قضا دارد و چنانچه جاهل قاصر بوده، روزهها كفاره ندارد.