

بسمه تعالى 22 / 3 / 1361 محضر مبارك زعيم عالى قدر و مرجع بزرگ جهان اسلام، حضرت آيت الله امام خمينى، رهبر انقلاب و بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران، دامت بركاته، سلام عليكم پس از اهداى سلام و آرزوى سلامتى و موفقيت كامل براى آن مرجع و رهبر عظيم الشأن و نايب بر حق حضرت مهدى (عج) از حضور محترمتان استدعا دارم كه راجع به مسأله زير نظرتان را مرقوم بفرماييد: فردى ارتشى هستم كه مدت ده سال در تهران خدمت مىكنم و از بهمن ماه 60 محل سكونت خود را در تهران قرار دادهام و خانهاى كه محل سكونتم مىباشد، خانۀ سازمانى و استيجارى مىباشد؛ ولى از وطن اصلى خود كه ورامين مىباشد اعراض ننمودهام و اكثر تعطيلات را به ورامين مىروم؛ مانند پنجشنبه و جمعهها و روزهاى تعطيل؛ و محل كارم تا محل سكونت در تهران كه در بلوار افسريه است، از حد ترخص بيشتر مىباشد و بايد بگويم كه تا موقعى كه در ارتش خدمت مىكنم ـ حداقل تا ده سال ديگر ـ مىتوانم در اين خانه سكونت كنم. لذا خواهشمندم دستور بفرماييد كه من بايد به چه صورت نماز بخوانم و روزه بگيرم؟ و آيا مىتوانم تهران را وطن دوم خود قرار دهم؛ با اينكه مىدانم حداقل تا ده سال آينده نمىتوانم جاى ديگر خانه تهيه كنم و سكونت پيدا كنم و با اينكه در ورامين، خانه از خود ندارم ؟ در ضمن، اگر كه بتوانم تهران را وطن دوم خود قرار دهم، آيا براى ده روز اول نبايد از حد ترخص خارج شوم؟ و آيا مىتوانم كه از حد ترخص خارج شوم و قبل از اذان، به محل سكونت بروم و اذان را بشنوم و دوباره به محل كار برگردم؟
بايد اضافه كنم كه از بهمن ماه 60 به اين طرف، در تهران نمازم را شكسته خواندهام و در ورامين كامل مىخوانم. خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدى، خمينى را نگهدار
۱. بسمه تعالى، وطن اصلى تا از آن اعراض نكرديد، به حكم وطن باقى است. و در تهران اگر در يك محله، قصد زندگى دائم داشته باشيد، آنجا وطن شما محسوب مىشود؛ در غير اين صورت، فقط با قصد اقامت ده روز در يك محله مىتوانيد نماز را تمام بخوانيد؛ و خروج از محلۀ اقامت به محل كار اگر محل كار در همان محلۀ اقامت باشد، مضر به قصد اقامت نيست.