

بسمه تعالى 11 / 10 / 1361 دفتر محترم رهبر كبير انقلاب، امام خمينى، مدّ ظله العالى، سلام عليكم محترماً به عرض مىرساند كه در پى فتواى امام در مورد بلد كبيره بودن تهران، من و چند نفر از برادران هم طبق آن فتوا، مبدأ و مقصد مسافت و سفر خود را از درب منزل حساب نموده و لذا هر روز، نماز خود را در محل كار به صورت شكسته بهجا مىآورديم؛ اما چند روز پيش طى تماسى كه با اين دفتر حاصل شد، دفتر در مورد بلاد كبيره متذكر شد كه كسانى كه زادگاهشان در تهران بوده و از اول هم وطن خود را در تهران برگزيدهاند، حال نيز بايد مبدأ و مقصد سفر خود را از محدودۀ 10 ـ 15 سال پيشِ تهران حساب كنند؛ (آن موقع تهران، جزء بلاد كبيره نبوده است).
سؤال اين است كه آيا نمازهايى را كه از زمان فتواى امام، به صورت شكسته خواندهايم (مسافت را از درب منزل حساب كردهايم) قضا دارد يا خير؟ و آيا براى روزههايى كه به همين علت گرفته نشده و به جاى آن قضايش را بهجا آوردهايم، بايد كفاره بدهيم يا خير؟
۱. بسمه تعالى، در تهران، مبدأ مسافت، منزل است؛ هر چند در مفروض سؤال، تا در محدودۀ تهران، قبل از كبيره شدن آن هستيد و از آن خارج نشدهايد، بايد نماز را تمام بخوانيد.