

بسمه تعالى 7 / 11 / 1361 محضر مبارك زعيم عالىقدر، حضرت امام خمينى، دام افاضاته با نهايت ادب؛ به نام يك مربى اجتماع كه سى سال با صداقت و ايمان به خدا به فرهنگ مملكت خود خدمت كردهام صميمانه سلام و درودم را به ناجى خردمند كشور خود تقديم مىكنم و بقاى عمر و سلامت امام امت را از درگاه ايزد متعال مسئلت مىنمايم. در اينجا استدعاى پاسخ به يك مسأله شرعى را دارم.
در سال 1353 يك قسمت از ساختمان خود را به منظور كمك به زندگىام به دو نفر بدون دريافت سرقفلى براى كسب و كار اجاره دادهام. در عقد قرارداد قيد شده است كه مستأجرين اولاً: حق واگذارى محل مذكور را به ديگرى ندارند. ثانياً: پس از يك سال، ملزم به تخليه و تحويل مورد اجاره هستند.
اكنون بيش از 6 سال از انقضاى مدت اجاره مىگذرد و اجاره جديد هم تنظيم نشده است. ضمناً يكى از مستأجرين از بستگان وزير سابق دربار بوده و هم اكنون از مملكت فرارى است. مهمتر اينكه خود بنده هم در حال حاضر به اين محل احتياج مبرم دارم. استدعاى حقير اين است كه بفرماييد: عقد اين قرارداد با وجود انقضاى مدت اجاره و فرار يكى از مستأجرين از ايران از نظر شرعى چگونه است؟
پاسخ به اين مسأله موجب حل مشكل اينجانب با يك مستأجر ديگر خواهد شد.
۱. بسمه تعالى، بعد از انقضاى مدت اجاره و مطالبه مالك، مستأجر بايد عين مورد اجاره را تخليه كند و بدون رضايت مالك نمىتواند در آن تصرف كند.