

بسمه تعالى محضر انور حضرت آيت الله العظمى ناصر المستضعفين، امام خمينى، ادام الله ظله الشريف، جعلنا الله فداك سيدنا! شخصى از روحانيين كه به صلاح و ديانت در مردم معروف بود و نزدشان به اين وجه نافذالقول هم بود، مدرسهاى دينى را تعمير نمود و از اموال شخصى خود هم بر آن چيزى بذل نموده و از مؤمنين هم اموالى جمعآورى كرد و پسر برادرش هم كه از روحانيين معتمد بذلكنندگان بود در جمعآورى اموال از مؤمنين معاونش بود.
چون از تعمير اين مدرسه به فراغت رسيد وقفنامهاى در يك كتابى از مؤلّفات خودش انتشار داد و نوشت كه «اين مدرسه و موقوفاتش را وقف نموده و توليتش را تا دم حيات براى خودم و بعد از خود، براى پسر برادرم، فلانى گذاشتم» و تا مدتى همانطور بود. آن مدرسه اكنون تحت كار است و باذلانِ بر آن مدرسه به دست هر دوشان مال مبذول خودشان را مىدادند و متولى تعيين شده، بعد از بانى هرچه به دستش مىآمد به واقف و بانى مىسپرد. الآن كه خود بانى وفات نموده پسرهايش مدعىاند كه پدر ما وصيتنامهاى تحرير كرده و در آن نوشته است كه «توليت اين مدرسه را به پسرم تفويض نمودم، اگر چه قبلاً براى توليت بعد از خود، پسر برادرم فلانى را تعيين نموده بودم، لكن چون او پسرهايش را از اين مدرسه بيرون آورده و به مدارس ديگر فرستاده لذا نزد من از اعتبار ساقط شده و از توليتش عزل نمودم و با وجود آن، او را ناظر گذاشتم». بيان فرماييد: در صورت ثبوت شرعاً، همچو وصيتى نافذ است؟ متولّى تعيين شده در حين وقف و در عبارت وقف يا اين وصيت عزل خواهد شد يا خير؟ در صورت نفوذ و عزل متولّى بنابر وصيت، پسر مُوصى مىتواند با وجود لاپروايى از نظارت پسر عمويش عمل كند يا خير؟
۱. بسمه تعالى، هر كس در ضمن صيغه وقف به عنوان توليت معيّن شده، متولّى شرعى است و با وصيت واقف توليت عزل نمىشود.