

بسمه تعالى پدر فردى، مدتى در قسمتى از روستايى مالك بوده و بعداً ملك خود را به غيرى فروخته. فرد مورد نظر پس از چندين سال در اثر تردّد و مراوده با اهالى آن روستا زمين كشت قبول نموده و مثل ساير روستاييان صاحب جوار و نسق زراعى مىشود.
ضمن اشتغال به زراعت در قطعه زمينى هم قلمه كاشته و پس از چهار سال به سبب گرفتارى با دو نفر عمرو و زيد با شرايط زير قرار شراكت گذاشته: 1. ديوار كشى 2. اضافه كردن به قلمهها 3. آبيارى و مواظبت و نگهدارى، ضمناً در موقع بهرهبردارى نصف قلمهها مال خود فرد و نصف ديگر متعلق به دو نفر عمرو و زيد كه بالسّويه تقسيم نمايند و زمين قلمهزار نيز مال صاحب اصلى يعنى همان فرد باشد بعد از اجراى قانون اصلاحات ارضى در غياب صاحب زمين، شراكتنامهاى نيز با شرايط فوقالذكر به وسيله معلم روستا تنظيم و يك برگ هم به فرد مورد نظر تحويل مىدهند كه فعلاً موجود است پس از چند سال زيد فوت مىنمايد و فعلاً ورثههاى زيد همگى كبير هستند دو يا سه نفرشان ادّعا دارند كه در زمين فوق هم حقّى دارند و راضى نمىشوند قلمهها را كه قابل استفاده بوده و مورد نياز فرد مىباشد تقسيم و قطع نمايند در صورتى كه دو بار نيز تا كنون علاوه بر قلمههاى خشك شده در حدود چهل اصله از قلمهها را بدون اطلاع و اجازه شريك قطع كرده و بردهاند. ضمناً عمرو شريك ديگر كه زنده و در حال حيات است به كليه شرايط اقرار نموده و اظهار مىنمايند كه به شروط شراكت از قبيل ديواركشى و غيره نيز عمل ننمودهاند. لطفاً چگونگى فتواى اين مسأله را از نظر شرعى ذيلاً مرقوم فرماييد. با تقديم احترام قلمهاى كه دارند بدهكار هستند و در هر صورت مىتوانند به هر نحو بخواهند تراضى كنند.
۱. بسمه تعالى، ورثه زيد در زمين احيا شده نفر مذكور حق ندارند و اصل هر قلمه كه ملك يكى از آن سه نفر باشد خود آن قلمه هم ملك او است و اگر دو نفر شريك صاحب قلمه باشند اجرت المثل زمين را نسبت به مقدار