

بسمه تعالى حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دامت بركاته، محترماً؛ به عرض سلام و سلامتى شما، مصدّع و معروض مىدارد: مقدار سه ساعت آب و ملك در دستجرد خلجستان، دو نفر زن و يك مرد بلاعقب، وقف بر عزادارى اباعبدالله الحسين نمودهاند. اينجانب به وكالت از طرف متولى، طبق معمول محل، در هر سالى دو خروار گندم اجاره دادم و پس از دو سال از طرف اوقاف و اصلاحات ارضى با شكايت مستأجر، اينجانب را احضار و با طرفدارى اصلاحات ارضى، دو خروار گندم را تبديل به نقد و به سيصد تومان، نود و نه ساله اجاره دادهاند. و حاليه در سال جارى كه قانون نود و نه سال ملغى شده و قانون به هم خورده؛ بايستى مستأجر مبلغ يك هزار تومان بدهد، ولى حاضر نيست و مىخواهد همان سيصد تومان آن زمان طاغوت را بدهد كه من هم نگرفتم.
روضهخوانى هم تا حال انجام شده و مستأجر مزبور كه زارع و ساكن دستجرد خلجستان، در دادن مال الاجاره متمرّد مىباشد. تكليف بنده چيست؟ هر نوع كه دستور فرمايند انجام شود.
۱. بسمه تعالى، بايد مال الاجارۀ متعارف موقوفه با نظر متولى شرعى، صرف در جهت وقف شود و اگر مستأجر حاضر به پرداخت مال الاجارۀ متعارف نيست، بايد متولى شرعى موقوفه را از او بگيرد و به ديگرى اجاره دهد.