

بسمه تعالى 1 / 10 / 1361 محضر مبارك مرجع عالىقدر، حضرت مستطاب آيت الله العظمى الامام خمينى، مدّ ظله العالى پدر و پسرى براى تهيۀ منزل مسكونى، مبلغ يك صد هزار تومان ـ كه سى هزار تومان از پسر و هفتاد هزار تومان آن از پدر است ـ روى هم مىريزند و منزلى مىخرند، ولى موقع نوشتن قبالۀ عادى روى حسن نيت و اعتماد، خانۀ پدر به نام پسر نوشته مىشود. بعد از مدتى كه مىگذرد، پدر با كمك خود پسر، او را داماد مىكند و اكنون هر دو در خانه سكونت دارند. پس از مدتى كه از ازدواج و سكونت در خانه مىگذرد و پدر خواستار توسعۀ منزل مىشود، پسر تحت تأثير افرادى قرار مىگيرد و با كمال قدرت و جرأت مقابل پدر مىايستد و مىگويد: شش دانگ خانه مال من است و شما دينارى نپرداختهايد و هر جا كه مىخواهيد برويد و شكايت كنيد. ضمناً عدۀ زيادى از زن و فرزندان و فاميل از خريد خانه به همين نحو اطلاع كامل دارند. آيا به نظر مبارك به بهانۀ اينكه اصل قبالۀ خريد به نام فرزند است، پدر از اين خانه محروم است؟ تصرفات و عبادات اين پسر بدون رضايت پدر، صحيح است يا خير؟ و چون طرفين كمال رضايت به حكم و فتواى آن حضرت دارند و مخالفتى نشان نمىدهند، استدعا دارد براى رفع نزاع و تشاجر، حكم الله را ذيلاً مرقوم فرماييد.
توضيحاً اينكه مذاكره و خريد منزل و حتى صيغۀ مبايعۀ شرعيه به وسيلۀ پدر انجام گرفته و پدر به دست خود روى مصالحى و از روى حسن نيت و اعتماد به فرزند خويش، قباله را به نام پسر مىنويسد.
۱. بسمه تعالى، قباله ميزان نيست و اگر با پول مشترك خانه خريدهاند و پدر حق خود را به پسر نبخشيده، خانه بين آنها مشترك است و تصرّف هيچ يك بدون اذن ديگرى در خانه جايز نيست.