

بسمه تعالى پس از عرض سلام و تقاضاى طول عمر و عزّت امام از درگاه خداوند متعال .
پدر و مادرى دارم كه نه نماز مىخوانند و نه روزه مىگيرند؛ جمهورى اسلامى را هم قبول ندارند؛ به امام و روحانيت فحش مىدهند و اگر پايش پيش آيد، برادر بزرگم اسلام و پيغمبر صلىاللهعليهوآلهوسلم را نيز مسخره مىكند، خمس و زكات را هم نمىدانم كه مىدهند يا نه؛ ولى خدا را انكار نمىكنند و در بعضى كارهايشان هم خدايا به اميد تو مىگويند (البتّه برادر بزرگم اين طور هم نيست). خلاصه، كارهاى واجب را انجام نمىدهند؛ ولى خوب، صفات نيك اخلاقى دارند. دو بار هم با ايشان صحبت كردهام ولى سودى نكرده؛ فقط معلوم شد كه ولايت فقيه را قبول ندارند. حالا: 1. آيا ايشان كافرند؟ در اينصورت بايد چه كرد؟ آيا مىشود در خانۀ آنها غذا خورد؟
2. برادرانم هم همين طور هستند. بايد با آنها چه كرد؟ (برادر بزرگم وضعش بدتر از همه اينها است).
3. هر حكمى كه دربارۀ رفتار من بدهيد آيا دربارۀ رفتار شوهرم با ايشان نيز صادق است؟
4. اگر كافر نيستند، سودمندترين كار از نظر اسلام براى ايشان چيست؟
۱. بسمه تعالى، كسى كه منكر خدا و پيغمبر و ضروريات دين نباشد كافر نيست و شما اگر مىتوانيد ـ ولو با رفتارتان ـ آنها را ارشاد نماييد.