

بسمه تعالى 7 / 11 / 1361 محضر انور حضرت آيت الله العظمى و رهبر عظيم الشأن، حضرت امام خمينى، مدّ ظله العالى، سلام عليكم اينجانب به عقد (فقط عقد) شخصى درآمدم كه چون وى دانشجو بود و از اهالى شيراز نبود و با شرايطى كه براى ما به وجود آورد، فرصت تحقيق كامل از وى و خانوادهاش ـ كه از اهالى لنگرود و ساكن قم هستند ـ را نداشتيم و چون مهريه نيز كم و فقط 14 سكه بود لذا با توجه به فرمايشات جناب آقاى صانعى كه حق طلاق با اجازۀ شوهر، با زن هم مىتواند باشد، يك شب قبل از عقد ـ در حالى كه من و او و مادرم و پدرم و خدا حاضر بودند ـ شرط كردم كه در صورتى به ازدواج حاضرم كه او به من وكالت دهد كه حق طلاق با من هم باشد و او نيز قبول كرد؛ اما در روز عقد، اين شرط را رد كرده بود و چون من در منزل نبودم، از اين موضوع اطلاع پيدا نكردم و عقد صورت گرفت، در حالىكه به خدا قسم نمىدانستم كه او زير قولش زده و شرط بنده را قبول نكرده است. لذا خواهشمند است بفرماييد: آيا با اين شرايط، اين عقد شرعاً صحيح بوده است يا خير؟
۱. بسمه تعالى، اگر به وكيل خود در عقد، وكالت مطلق دادهايد، عقد صحيح است و اگر وكالت دادهايد كه شما را با شرط مذكور عقد كند كه اگر بدون شرط عقد كند وكالت به او ندادهايد، عقد فضولى است.